Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Italiaanse kippetjes uit de zee

Zeesap, jus de mer gastronomique. Dat klinkt even hoogdravend als de handelsnaam: Aqua Divina. Toch kun je Cor Poppe, directeur van een schelpdierhandel in het Zeeuwse Yerseke, een zekere flair voor marketing niet ontzeggen. Hij bedacht dat Oosterscheldewater, dat hij grondig filtert om zijn negotie vers te houden, ook per fles over de toog kan voor toepassingen in de keuken. Sinds vorige week ligt het ‘goddelijke water’, bij de horecagroothandel, maar plannen voor distributie via de supermarkt liggen klaar.

Wanneer je het leest, denk je: windhandel, gebakken lucht, want kom op: zeewater. Maar, zoals iedereen weet die wel eens een duik neemt, zeewater smaakt wezenlijk anders dan water met keukenzout. En restaurants werken er al langer mee, waaronder de Kromme Watergang (twee sterren) in Hoofdplaat, bij Breskens.

Slim bedacht dus, maar de hamvraag blijft: is het ook lekker? Dat gaan we uitzoeken. Poppe stelde daartoe graag een krat zeesap beschikbaar.

Om statistisch iets significants te zeggen over de smaakwaarde van dat zeesap, heb je een complexe test nodig: positieve controle, negatieve controle, een groot proefpanel, dat werk. Maar deze simpele test geeft in ieder geval een indicatie of de zeewaterbehandeling de ingehuurde proefdieren – een pondje vongole – lekkerder maken dan de gebruikelijke methode.

Ik laat de helft van de vongole een middagje in het zeesap letterlijk op adem komen en kook ze ook in zeewater. Als contrast gooi ik de andere helft van de vongole zonder ‘marineren’ in een pan kraanwater waaraan wat zout is toegevoegd.

De diertjes hebben het duidelijk naar hun zin in het zeesap. De sifons komen tevoorschijn en ze beginnen verwoed te spoelen: ze denken dat ze thuis zijn. Je hebt ineens een zeeaquarium in je keuken.

Zijn de zeesapdiertjes lekkerder? Ja. Zijn in dit resultaat gaten te schieten? Eveneens: ja. Is het de suggestie van schuimkoppige golven, oesterbanken en ander Zeeuws zilt? Vast. Maar ook de meeproevers waren om.

De toepassing is niet beperkt tot schelpdieren. Eigenaar Cor Poppe noemt zichzelf desgevraagd „geen keukenprins. Ik eet liever op.” Maar hij laat wel nog een intrigerend Italiaans recept vallen: Gadduzzu all’Acqua i Mari, kip gekookt in zeewater. Dit recept moet eigenlijk met een ontbeende kip, maar de uitleg daarvan vergt te veel tekst. En met deze filets gaat het ook.

Meng de vulling van de worstjes, kippenlevertjes, pancetta, gehakte knoflooktenen, rozemarijn met een scheut olijfolie en snijd dit mengsel goed fijn. Snijd nu de kipfilets diep in, lepel het mengsel in de openingen en sluit met prikkers.

Leg de filets in een vuurvaste schaal in een voorverwarmde oven (180 graden) en laat veertig minuten garen. Nu komt het: lepel af en toe wat zeewater over de filets. Dat verdampt en geeft een zoutige buitenkant.

Gevulde kipfilet

Voor vier personen:4 scharrelkipfilets

300 g venkelworstjes

100 g kippenlevertjes

100 g pancetta

tak rozemarijn

2 knoflooktenen

olijfolie

zeewater – of goed gezouten water

9 reacties op 'Italiaanse kippetjes uit de zee'

grbrouwer

waar koop ik venkelworstjes?

S.F. van Hest

Aqua Divina, ook zeer geschikt om de sinussen mee te spoelen en psoriasis mee te deppen.”

In Atlantic City in de V.S., gelegen aan de Atlantische Oceaan, wordt al sinds eind 19e eeuw langs de boardwalk, promenade, Salt Water Taffy verkocht; carameltoffees met zeewater.

Zogenaamd een door serendipiteit ontdekte lekkernij, ontstaan bij de overstroming van een snoepwinkeltje en ‘ontdekt’ door een gek kind dat het lekker vond.
(Waarschijnlijk echter apocrief, want in caramels hóórt gewoon zout, ook daarvoor al…)

Veronica Cramer

Hoe kom ik aan roze zeezout? Het schijnt botulisme tegen te gaan wanneer echte slagers worst maken maar ik heb het zelf nodig voor het worstmaken. Heeft het nog andere namen? Doet er niet toe in welke taal.
Dat Italiaanse kippetje gaan we doen.

Wild Vlees

Veronica, roze zeezout is de naam die in het Engels wordt gebruikt, pink salt. Je kan bij je slager gewoon colorozozout of nitrietzout (dat is hetzelfde) krijgen. En wil hij het niet verkopen? Op naar de andere slager. Dan is-ie jouw geld niet waard.

P Pjèr

Ja dûh, venkelworstjes zijn natuurlijk op iedere straathoek te verkrijgen… maar niet hiero.
Hoe zelf te maken?
Nou zo bijvoorbeeld: http://nrc.tv/video/kookt/article1256290.ece/Verse_venkelworst
Iemand nog andere tips?
Halfom of Kalfsworstjes?

Kees Kramer

Alle schelpdieren (mosselen, kokkels (waarom zijn die niet makkelijk vers verkrijgbaar? We hebben ze zelf in de Waddenzee), vongole enz.) krijgen altijd wat zand binnen bij het vangen. Ik verwater ze dus altijd (20 g (zee)zout in 1 l water), enkele uren. Door dit proces zuigen de beestjes – die na dagen in de lucht wat uitgedroogd zijn – zich weer vol water: sappiger vlees. Probeer dit: na verwateren schelpen in de pan, paar plakjes chili, plakjes knoflook, scheut lekkere olijfolie, handvol verse koriander, scheut witte wijn. ZONDER zeewater op het vuur en als ze open zijn (na een paar minuten, even omschudden) heb je de een volle soep van schelpdierwater (en dat is véél lekkerder dan zeewater) met de schelpdieren. Stokbrood om te deppen … Die flessen zeewater: voor mijn slim bedachte handel, meer niet.

Yvonne Janssen

Zielig, dat die schelpdiertjes helemaal tot leven komen in het zoute water, en dat ze daarna levend worden gekookt.

rutger amons

@Veronica: roze zeezout gaat geen botulisme tegen, wat je daarvoor nodig hebt is coloroso- of nitrietzout. Dat is keukenzout met -heel weinig- nitriet erin. Dat voorkomt inderdaad botulisme en zorgt ervoor dat de worsten roze blijven en niet grijs kleuren tijdens het garen.
Ik koop het gewoon bij mijn slager, maar bij Vuur en Rook hebben ze het vast ook.

Rutger

Isobel Buiter

Naar de kookrubriek kijk ik vrijwel nooit, maar een sudoku of puzzel vind ik wel eens leuk. Vandaag kwam ik toe aan de puzzel van dinsdag 17 januari 2012. 20 verticaal “gebakken boot”. Onbewust denk ik aan het Costa Concordia cruiseschip-drama en mijn ogen dwalen even over de krantenpagina. Voordat ik “kano” opschrijf, valt mijn oog op de titel van de kookrubriek van Menno Steketee: Italiaanse kippetjes uit de zee. Heeft Steketee een zwart gevoel voor humor of was hier de Coq au vin?