Snertwijn
Op 17 februari aanstaande wordt in Groningen voor de 18e keer het WK Snertkoken gehouden. De kans dat de felbegeerde titel ook nu weer binnen de landsgrenzen blijft, is groot. Het spelersveld bestaat – waarschijnlijk niet verrassend- voornamelijk uit Nederlandse snertspecialisten. Naar verluidt heeft zich tot op heden in al die jaren ooit slechts één buitenlandse afvaardiging ingeschreven: een Franse.
Misschien moet ik mijn oude vader eens zien te interesseren in een reis naar Groningen, als de dijkgraven daar inmiddels dan ook groen licht voor hebben gegeven. Zijn interpretatie van erwtensoep staat in kleine kring bekend als ‘Snert van Opa Lachen’ en is formidabel. Hij bedient zich van een receptuur die niet resulteert in de bekende tot babypoep gepureerde infuusvloeistof, maar in een formidabele erwtensoep waarin witte bonen, wortel, aardappel, mals varkensvlees en worst dobberen in troostrijke, dikke, groene bouillon. Het is een snert met een viscositeit waar een lepel in rechtop kan blijven staan. Persoonlijk geef ik het geheel zelfs nog wat extra bite door een flinke kluit sambal door het dampende bord te scheppen. Op naar het Hoge Noorden dus.
Maar dat is niet het enige dat de familie Hamersma tot kanshebber maakt. Het geheime wapen is de bijpassende wijn. En daar zorg ik voor. Wijn bij soep? Daar zijn de schriftgeleerden niet zo’n fan van. En gewoonlijk hol ook ik niet naar de wijnkelder als de pan met potage op tafel komt. Vloeistof en vloeistof…Voor je het weet heb je een reddingsvest nodig. Maar bij snert is er nu eenmaal sprake van kauwen in plaats van slurpen. Dus kan er ook gedronken worden.
Opvallend genoeg vormt het rood van de Argentijnse bonarda een mooie combinatie met het Hollandse groen. Weliswaar is dat de tweede druif qua wijngaardareaal van het land, maar in tegenstelling tot de nationale trots, de malbec, wordt deze nauwelijks uitgevoerd. Ik proefde er laatst een buitengewoon smakelijke die nota bene gewoon te koop is in de supermarkt: Santa Julia 2011 (€ 4,29; Jumbo). Een wijn waarin je bij wijze van spreken je lepel rechtop kunt zetten
Maar ik twijfel nog, want ik kan ook voor wit uit de Elzas kiezen. En dan vooral pinot gris: Cuvée Spécial 2010 van Les Frères Blanck bijvoorbeeld (€ 9,75; Gastrovino; Attentie! Op de site bevindt zich ook een eenvoudiger versie van € 6,75).
Geurt zacht naar stro en appels in een warme schuur. Huisvest een peer met een speldenkussen, prikkelt zachtjes de zijkant van de tong. Een spoortje zoet van honing dat zich kenmerkt door een fijne frisheid. Is er soms een imkerij op de Zuidpool? De wijn flatteert het zoete van de groenten, vult het zoetzoutige van vlees en worst aan en pareert met zijn frisheid de spicyness van de sambal. Bepaald geen snertcombinatie. Of juist wel?
