Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Onmisbaar bij een turducken

Die ouwe heeft het eindelijk begrepen. Mocht ook wel na zo’n vijfhonderd jaar. Baardmans bracht dit jaar louter cadeaus die iets met eten te maken hadden. Het enige cadeau dat geen kookboek of chocoladeletter is – het is iets om neer te zetten – is de gedroogde zaaddoos van een tropische boom. Maar mijn eerste gedachte bij het uitpakken was ‘daar kun je leuk een amuse op serveren’, dus die telt ook.

De soepjurk had z’n best gedaan om naast De Smaakbijbel en De Belgische keuken een aantal obscure titels te verzamelen. Zo vond de man met de mijter een werkje met de inspirerende titel: Kunst van de Maal-Tijd: Windgedroogd hart en andere lijfkost voor hongerige zielen. Ook was daar The last Waltz: de beste konijnenrecepten. Een boek dat volgens de flaptekst de twee definiërende aspecten van het konijn – aaibaarheid en eetbaarheid – samenbrengt.

Noemenswaardig is ook het WECK-Inmaakboek uit 1983, alleen al om de verschrikkelijke opmaak en dito fotografie. Het boek lijkt wel een bruin café. Maar mijn absolute favoriet is het Duitse Fleisch-Geheimnisse. Een gouden boekje, met dagboekkettinkje om het te ‘sluiten’, uitgegeven door de Verlags- und Wirtschaftsgesellschaft der Elektrizitätswerke mbH. – VWEW in 1969. Een hebbedingetje met negen hoofdstukken vol vleesrecepten, van Fleischsuppen tot Gebackene Gerichte aus dem Fettopf, gedrukt op dubbele bladzijde van aquarelpapier. Waar haal je het vandaan? Ik denk dat hij het nog had liggen.

Anders dan u zou verwachten op basis van deze cadeautips, geen recept voor windgedroogd hart of orgaanvlees. Omdat u uiteraard massaal de Turducken van vorige week voor Kerst gaat bereiden, deze week het recept voor Amerikaanse coleslaw. Hoort erbij.

Puristen gaan nu roepen dat coleslaw met witte of spitskool gemaakt hoort te worden. Maar het fijne aan groene of in dit geval Chinese kool vind ik dat de bladen boven en onder verschillende structuren hebben.

Snij de kool overdwars van boven naar beneden in heel dunne reepjes. Doe ze in een kom met bijna alle azijn (hou ongeveer een theelepeltje over). Kneed de azijn heel voorzichtig een beetje in de fijngesneden kool. De kool gaart hierdoor een heel klein beetje, waardoor net het scherpe randje eraf is.

Snij de wortel met een kaasschaaf in plakken en snij daar dunne reepjes van. Schil de bleekselderij met de dunschiller en snij die in flinterdunne halve maantjes. Meng beide door de kool.

Doe in een bakje het liefst de hele tube, maar minimaal 120 milliliter, mayonaise (mijn tube was 170 milliliter in totaal). Meng daar doorheen die overgebleven theelepel azijn, de mierikswortel, de suiker en ongeveer tien druppels worcestershiresauce. Meng de dressing door de kool.

Dit is een simpele basis-coleslaw. Uitbreiden kan met een halve rode appel (uiteraard ook in dunne reepjes) of twee handjes gewelde rozijnen.

Koolsalade

Bijgerecht voor vier:

½ Chinese kool

½ winterpeen

1 ½ stengel bleekselderij

25 ml witte wijnazijn

tube Zaanse mayonaise

1 ½ el geraspte mierikswortel

2 tl fijne kristalsuiker

worcestershiresauce

4 reacties op 'Onmisbaar bij een turducken'

S.F. van Hest

:lol: Joël,
Mooie beeldspraak over dat WECK-boek, “het lijkt wel een bruin café”!
Ik ken het ook en zou zelfs nog verder willen gaan –ook in lijn met die tijd, en met het risico op moderatie–: Het lijkt wel een seksboerderij! :blush:

De foto’s van de augurken laten niets aan de verbeelding over, en het begrip “pruimen op sap zetten” was toen ook zeer gangbaar, hoewel er natuurlijk iets ahum heel ánders mee bedoeld werd.

Nuja, de recepten een aanwijzingen zijn prima.
Veel plezier ermee! ;-)

Rolf van der Marck

Wat een armoede, die tube Zaanse mayonaise, maak toch je eigen mayonaise!

menno

Ik zou zeggen, maak die mayonnaise zelf i.p.v. een tube. En eerlijk gezegd, op het gevaar af een zeurpiet gevonden te worden, mag voor mij die humor bij verwijzing naar Sinterklaas wel op een sprankelender niveau.

dirk

@ menno: over sprankelende humor gesproken: ook heer van hest laat zich daarin niet onbetuigd, verre van!