Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Soep voor wereldverbeteraars

door

Zo vaak ben ik inmiddels langs het Amsterdamse Beursplein gekomen, dat het me voorkomt of Occupy er altijd al was – de tentjes en veldkeuken ontworpen door een ouwe hippie bij de afdeling stadsplanologie –, maar om een of andere reden was het Occupy-kampement in mijn eigen stad Den Haag aan mijn aandacht ontsnapt. Vorige week reed ik er toevallig langs en bedacht: ik moet een pannetje soep gaan brengen.

Niet dat het er al van is gekomen. Maar ik heb wel alvast op occupydenhaag.org gekeken waar precies behoefte aan is, voedseltechnisch gesproken. Voor wie het zien wil, is dat een aandoenlijk lijstje: „Groenten, fruit, pindakaas (wordt heel veel gegeten), kaas, roomboter. Geen alcohol. Bij voorkeur geen producten met E-nummers of lightproducten.”

Zeg mij wat u eet en ik zeg u wie u bent, luidt een oud aforisme. Wel, dit is onmiskenbaar het lijstje van een stel wereldverbeteraars. Hadden de occupanten om minimarsjes, margarine in blik, bier en barbecueworst gevraagd, dan hadden ze zich immers nauwelijks onderscheiden van een roedel pubers op een camping in Renesse. Nee, een beetje activist is veganist. Of vegetariër. Of in elk geval: eet pindakaas.

„Indien u een keer voor ons wil koken of voedsel over heeft van een feestje; wij houden ons aanbevolen en waarderen dit zeker”, vermeldt de website van de Haagse ‘99 %’ ook nog. Mijn pannetje soep is dus welkom. Ik denk erover iets puur plantaardigs te maken, zodat iedereen ervan mee kan eten. Iets duurzaams uiteraard, van spullen waar geen uitbuiting, bestrijdingsmiddelen of vliegtuigvervoer aan te pas is gekomen. En vooral ook iets hartigs en verwarmends, want het is ’s avonds vast koud op het Malieveld. Zoiets als deze soep van urad dal, kerrie, kokosmelk en koriander.

Urad dal zijn gespeten zwarte oerdie-boontjes, veel gebruikt in de Indiase keuken en te koop bij tropische en oosterse winkels. Wie de boontjes niet kan vinden, gebruikt oranje linzen, die vrijwel overal te krijgen zijn.

Verwarm een scheut olie in een soeppan op matig vuur. Voeg de ui, bleekselderij, knoflook, gember en een snufje zout toe en laat 5 minuten fruiten. Voeg de kerrie toe, zet het vuur iets hoger en bak tot je hem flink gaat ruiken. Voeg de kokosmelk, bouillon en dal of linzen toe en breng het geheel aan de kook.

Laat de soep op laag vuur 30 – 40 minuten koken, tot de dal of linzen gaar en stukgekookt zijn. Proef en breng op smaak met zout, versgemalen peper en limoen- of citroensap. Bestrooi met koriander en serveer in kommen of mokken. Erbij: boterhammen met pindakaas.

Urad dalsoep

Voor 4 – 6 kommen soep:

arachideolie

1 kleine ui, gesnipperd

2 teentjes knoflook, fijngesneden

stukje gemberwortel, fijngesneden

3 stengels bleekselderij, in smalle boogjes

1 afgestreken el kerrie masala

5 dl kokosmelk

1 liter groentebouillon

200 g urad dal (of oranje linzen)

2 limoenen of 1 citroen

verse koriander, grofgesneden

6 reacties op 'Soep voor wereldverbeteraars'

Jean

Ze hebben waarschijnlijk alle tijd om even naar de patatkraam de Vrijheid te lopen, misschien kom ik er 1 tegen als ik s,morgens vroeg of s, avonds laat naar en van mijn werk hun voorbij rijd.

eekie63

nou, het ideaal is dus niet gehaald : uitsluiten van vliegtuigvervoer… boontjes uit India, kerrie, kokosmelk … weliswaar bij de buurtindiër gehaald maar die is dat vast niet op zijn fiets gaan halen … wel heerlijk recept!

J.Molenaar

Dank Janneke, Weliswaar al lang geen wereldverbeteraar meer maar wel een 87-jarige die altijd blij is met een lekker recept dat hij op z’n éne kookplaatje in een Verzorgingshuis kan klaarmaken. Jaap (vd Marsannay).

A.J. van Wijck

Lijkt me een lekker recept.
Voor het eerst kwam ik hier het ingrediënt “kerry masala” tegen. Ooi vroeg ik in een indisch restaurant naar het verschil tussen kerrie-poeder en garam masala.
Hij keek mij sprakeloos aan en verdween hoofdschuddend.
De huidige stand van mijn wetenschap is, dat garam masala een specerijenmengsel is datook in de indische keuken wordt gebruikt en pas laat aan het gerecht wordt toegevoegd, meestal een “curry”, waarin (deels) dezelfde ingrediënten in voorkomen. Kerrypoeder zou dan een door een nostalgische engelse indiëganger zijn ontwikkeld om de geuren van het verre India vast te houden en steevast al fruitend wordt gebruikt bij het opzetten van een curry. Of is het nu een immitatie van garam masala ??????
Wie kan mij dat duidelijk maken.
A.J. van Wijck

janneke Vreugdenhil

@Jean Ik vermoed dat ze hun kamp niet voor niets op het Malieveld hebben opgeslagen. Als je dan ergens moet demonstreren, dan liefst zo dicht mogelijk bij snackbar De Vrijheid!
@eekie63 Ik heb het niet heel grondig onderzocht, maar ging er zelf vanuit dat lang houdbare producten als boontjes, kokosmelk en kerriepoeder per schip of iets dergelijks worden vervoerd, en niet per vliegtuig. Maar fijn dat de soep heeft gesmaakt!
@J.Molenaar Beste Jaap, wat een fijn idee dat jullie deze soep nu eens echt kunnen gaan koken. Geniet ervan. En een glaasje Marsannay kan er best bij, als gepensioneerd wereldverbeteraar!

janneke Vreugdenhil

@A.J. van Wijck Voor zover ik weet betekent ‘masala’ niet anders dan ‘specerijenmengsel’, en kan dus op van alles slaan. In de Surinaamse keuken bestaat bijvoorbeeld ook ‘doksa masala’, een specerijenmengsel speciaal voor eend.
Voor zowel kerrie masala als garam masala bestaan ook nog eens veel verschillende samenstellingen, dus het is begrijpelijk dat dat nogal eens leidt tot verwarring. Maar kerrie masala is zeker niet hetzelfde als garam masala, al is het maar omdat een belangrijk bestanddeel van kerrie geelwortel is, hetgeen kerriepoeder dus geel maakt. Garam masala is veel bruiner van kleur.
Het is wel waar dat garam masala vaak aan het einde van een bereiding wordt toegevoegd, en dat kerrie juist aan het begin moet worden meegefruit om zijn smaak optimaal te ontwikkelen.
Ikzelf gebruik graag Hindoestaanse kerrie masala, die vind ik het lekkerst. Maar dat is een persoonlijke zaak natuurlijk. Het loont zeker aan verschillende mengsels te ruiken om zo te ontdekken welke het beste bevalt.