Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Comfortabele risotto

Troostrijk voedsel. Dat is ongeveer de vertaling van het begrip comfort food, waarbij comfort natuurlijk meer betekenissen heeft dan troost en ik betrap mij erop dat ik bij comfort food ook altijd een beetje aan comfort moet denken. Hoe dan ook, ik vind comfort food net zo’n mooie gedachte als chasse spleen, de naam van een wijnchâteau in de Medoc dat onder diezelfde naam een cru classé produceert. Chasse spleen is wat er idealiter optreedt bij de consumptie van comfort food, het verjagen van de spleen, een aandoening die zich laat omschrijven als melancholische lusteloosheid in combinatie met gebrek aan handelingsaandrift, overigens geen ongebruikelijke klacht in de herfst.


Maar nog even terug naar comfort food. Omdat ik weet dat op dit moment er een kookboek met die naam van de hand van collega Janneke Vreugdenhil van de pers rolt en omdat Marjoleine de Vos het er morgen in Lux ook over zal hebben, zocht ik naar mijn allercomfortabelste comfortfood-video. Dat kan er maar één zijn: Christian Sinicropi die risotto maakt. Eigenlijk is comfort food iets dat in de haute cuisine niet geserveerd wordt en als het al gebeurt krijg je er meestal te weinig van op je bord om een flinke spleen mee te kunnen verjagen. Dat geldt niet voor de risotto van Sinicropi, die hij in Hotel The Grand in Amsterdam maakte voor een Stars, Food & Art spektakel, waar sterrenchefs uit heel Europa een fund raising diner bij elkaar koken. Het evenement staat overigens weer op de rol voor 4 en 5 november aanstaande.
Christian Sinicropi is executive chef van Hotel Martinez in Cannes, waarin het restaurant (La Palme d’Or) twee Michelinsterren heeft. Voor zijn risotto had Sinicropi zelf de rijst, olie en kruiderij geimporteerd, voor het belangrijkste ingrediënt vertrouwde hij op Hollandse kwaliteit: roomboter. Deze chef gaat uit van een pond rijst en hij reserveert daarvoor een kilo boter, die hij er stiekem ook doorheen weet te roeren. Zoals ik al aanstipte is comfort food geen haute cuisine artikel, behalve dit geval dan. Het is een van de zeldzame momenten dat ook een kleine portie al een krachtig troostende uitwerking heeft.

Geplaatst in:
Gastronomie
Lees meer over:
boter
Christian Sinicropi
rijst
risotto

12 reacties op 'Comfortabele risotto'

Hans

Wat een geknoei met die onwaarschijnlijke hoeveelheid boter! Je proeft echt niets meer van de natuurlijk voortreffelijke rijst en heerlijke olijfolie. Bovendien gaan die gasten alle 12 zwaar gevuld en vet schommelend het restaurant uit om i.i.g. voor dit gerecht niet meer terug te komen.
Dat later steeds bijvoegen van handjes risottorijst laat ook wel enige onkunde zien van deze ** voedselbereider. Die gazpacho zag er trouwens wel goed uit. Toch nog iets positiefs!

Ronald Hoeben

Grappig genoeg waren alle 12 gasten erg enthousiast over dit (tussen!) gerechtje, de schrik kwam pas achteraf toen ze hoorden hoeveel boter erin verwerkt was. Boter maakt alles lekkerder, ik kon niet onder de conclusie uit dat zulks blijkbaar ook geldt voor heel veel boter…

wilma van den eertwegh

ik sluit me helemaal aan bij Hans, en voeg daaraan toe: risotto is met olijfolie een heerlij EN gezond mediterraan gerecht. En, om mijn oma in de 60er jaren te herdenken: met zoveel boter kun je zelfs je zelfs stront nog lekker maken, of een wat galantere uitdrukking: met zoveel boter smaakt een plank nog lekker!

Hans

Dag Ronald, alles? “Ja, ook straatstenen”, zei mijn vader wel eens. Ik kan het echt niet geloven. Toen ik kleutertje was vond ik rijst met boter en suiker lekker. Het moeten wel qua smaakbeleving onopgevoedde volwassen Hollanders geweest zijn: als het maar romig smaakt dan is het lekker.
Verder helemaal eens.

Stephan

@ Hans, dat zijn volgens mij geen handjes Risottorijst, maar paramzaan.

Boter, volgens mij vergist iedereen zich in de hoeveelheid boter die er in een gemiddeld restaurant in de de gerechten gaan. Is dit wel erg extreem, maar er gaat mijn inziens altijd stukken meer boter (en zout) in het eten in restuarants dan mensen thuis zouden doen. Het maakt alles vaak nog lekkerder ook!

Hans

Stephan, je hebt helemaal gelijk! ( ik had mijn vertrouwen visueel gezien voortijdig opgezegd in de laatste minuten van het filmpje ) Wel zonde van die Parmezaan niet? En Wilma: jij weet gelukkig ook nog wat lekker en gezond is!
Nog even een soortgelijk verhaal: In de jaren 70 bestond er in Apeldoorn een restaurant met een chef die idiote hoeveelheden slagroom door vrijwel alles goot, en niet uitsluitend in toetjes. Zelf gezien die literflessen van een bekende groothandel want het was een “open keuken”(aquarium)
Later is dit fenomeen gelukkig verdwenen…

Andrea Milano

Door een Italiaanse risotto gaat vaak boter. Google maar eens op risotto en burro (boter in het Italiaans). Of kijk eens bij de Italiaanse Wikipedia onder “risotto” http://it.wikipedia.org/wiki/Risotto

Overigens, zeker in het noorden van Italie wordt regelmatig met boter gekookt.
Saluti da Milano

Hans

Ja okee Andrea, een beetje boter maar geen kilo op deze hoeveelheid.

catrien deys

Als ik het goed bekijk gaat het om 600 gram boter op een pond rauwe (!) rijst en dat alles voor 12 personen. Als een gerecht dat je niet elke dag eet is daar toch niks mis mee?

Ronald Hoeben

@ catrien Dat leek mij ook

Hans

Ja, maar is het ook lekker?

Ronald Hoeben

@ Hans Reken maar