Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Opmars van de Nederlandse pot

In Italië eet je Italiaans. In Turkije Turks. In China eet je Chinees en in Mongolië moet het gek lopen wil je iets anders dan Mongools eten. Maar wat eet je in Nederland? Waar neem je je buitenlandse vrienden mee naartoe wanneer je ze kennis wilt laten maken met onze eigen gestampte pot?

Die vraag werd mij gesteld door Mark Bittman, culinair columnist bij de New York Times. Twee weken geleden was hij in Amsterdam voor een serie artikelen over Dutch food.

Ik moest meteen denken aan een stuk dat hij in 2002 had geschreven over onze hoofdstad. „What’s truly difficult in Amsterdam is not so much finding good food but finding it at a place that reminds you where you are.”

Maar guess what, Mark, we zijn een decennium verder en in die tijd heeft dit land een kleine culinaire renaissance doorgemaakt. Nederland heeft zijn eigen keuken herontdekt. Vooral in Amsterdam schiet de laatste jaren het ene na de andere etablissement de grond uit met Hollandse kost, of op zijn minst Hollandse producten op de kaart.

Dus stuurde ik Bittman in Amsterdam naar restaurant Greetje, een waar bolwerk van oud-Hollandse glorie. Ik reserveerde een tafeltje voor hem bij het Frans-Nederlandse Lastage op de Geldersekade. Hij at bij As en bij Wilde Zwijnen, twee jonge, hippe eettenten waar gekookt wordt met lokale groenten, vlees en kazen. En omdat ook de postkoloniale keuken deel uitmaakt van onze eetcultuur, moest hij van mij ook nog naar Blauw voor een Nederlands-Indische rijsttafel.

Ik had Bittman graag nog naar La Falote zien gaan, waar je voor nog geen tientje een bord andijviestamppot krijgt voorgezet, of een varkenslapje met witlof. Maar er is een grens aan hoeveel een mens kan eten in enkele dagen. En al met al lijkt me dat hij dit keer voldoende heeft kunnen zien en proeven voor een iets positievere kijk op Dutch food. We zullen zien. Als alle Hollandse restaurants in Amsterdam binnenkort vol zitten met Amerikanen, weten we alvast wiens schuld dat is.

Marineer de speklapjes 30 minuten in de knoflook, ketjap, citroensap, bruine suiker en koriander. Leg het spek op een rooster, schuif het onder een hete ovengrill en plaats er een lekbak onder. Grill het spek in 8 à 10 minuten krokant. Keer halverwege.

Kook de aardappels gaar en maak er met melk en boter een smeuïge puree van. Schep de andijvie erdoor en maak op smaak met zout en peper. Serveer met het krokante spek.

Andijviestamppot

4 speklapjes à 125 g

1 teen knoflook, geperst

2 el ketjap

1 el citroensap

1 el bruine basterdsuiker

1 tl gemalen koriander

1250 g kruimige aardap-

pels, geschild, in stukken

roomboter

melk

200 g rauwe andijvie, fijn-

gesneden

15 reacties op 'Opmars van de Nederlandse pot'

Darwinius Maximus

Mmmmmm lekker recept voor die speklapjes jammer dat ze speklapjes niet kennen in Sheffield ach ja kan het altijd proberen met lambchops…

Brigitte Vinken

Andijviestamppot met wat kleingesneden ui en scheutje azijn erdoor vind ik lekkerder…:-)

Kyrill

hmm de lekkere marinade van het speklapje zal niet door veel Nederlanders als “Nederlands” worden ervaren maar eerder als “Indisch” Een woord dat juist de Ned. keuken los koppelt van de Ned. keuken. Maar ja het is ook niet Indonesies :)

andre van Es

Toevallig, aanrader, er is deze maand ” De Hollandse Keuken” in het Moevenpick Hotel Amsterdam, ( aan het IJ ). Een frisse blik op ouderwetse gerechten ?

IsabelG

Wel wat anders dan de andijviestamppot die ik leerde maken toen ik aan het inburgeren was begin jaren tachtig, vooral door de knoflook bij het spek. Toen wilde het bezoek graag dat ik Spaans zou koken “maar zonder knoflook en olijfolie, want daar kunnen wij niet tegen, hoor!”

Jaap Bensing

Recept niet geheel herkenbaar: aardappelen hoor je toe te voegen aan de gesneden andijvie! Wij eisen geelgroen!Evt. in magnetron voor goede temp. Blokjes witspek uitbakken, vlak voor opdienen erover. Speklapjes (niks ketjap en grill) eerlijk Hollands uitbakken in koeke(n)pan! Verder veel lof voor de thuiskok!

Johan Willem Dieudonne

Nu al meer dan 60 jaren woonende in New Zealand en toch een sterk verlangen naar een Hollands Potje. Wat moeder kookte is en blijft je gehele leven in geheugen en smaak. Fijn dat volgende vacantie in Nederland een lekker Hollands etentje te koop is in een restaurant.
Goed zo!

martien schwencke

Eeen stukje uit mijn hart gegrepen
Nog een geweldige aanbeveling
“Hap um” op de Eerste Helmerstraat

M. Saric

Het beste Nederlandse eten eet je op straat: de vis (haring, paling, makreel, Hollandse garnalen, mosselen, etc. etc.) is de beste van de wereld.

S.F. van Hest

Ik at laatst ergens gekookte aardappelen, worteltjes, en een biefstukje met uitjes, bleek het een gedeconstrueerde hutspot-met-gehaktbal!

rick

In Nederland eet je het smakeloze nepvoer gemaakt door Unilever. Dat is typisch Nederlaands.

Janneke Vreugdenhil

Ha, dat is een goeie. Ik at ook ooit gedeconstrueerde hutspot bij het Brouwerskolkje. Schuim van aardappel, schuim van ui, schuim van wortel en schuim van worst. De moleculaire keuken was net in opkomst en ik zat daar voor de camera van EenVandaag om deze vraag te beantwoorden: Als je na een lange boswandeling kunt kiezen tussen de hutspot van je moeder en deze, wat kies je dan? Drie keer raden wat ik koos..

T. van der Voort

Altijd lekker een stamppot. Maar het recept van maandag, klopt dat wel? Als ik het resultaat voorstel op een bord, zie ik een stamppot 3 ons aardappelen en een half ons groente. Wanneer de Amerikaan uit het verhaal dit eet, weet hij het zeker: Hollanders zijn aardappeleters.
Een half ons groente per persoon bij een maaltijd is sowieso heel weinig.
Voor een stamppot gebruik ik de verhouding 1:1 voor groente en aardappel. Van huis uit zo geleerd. De groente komt dan tot zijn recht en de aardappel blijft dan de dienende en bindende factor.

Mieke Schneider

Geachte redaktie van thuiskoks,
Even schrok ik van het andijviestamprecept van 17 oktober. Ik ben een groot tegenstander van het ‘vernederlandsen’ van onverenigbare ingredienten in een recept, iets dat te pas en te onpas wordt gedaan, zeker sinds men in Nederland de Italiaanse keuken heeft ‘ontdekt’ . Er is nog steeds veel te zeggen over de kunst van het weglaten ipv te knoeien met vervangers. Toch geef ik Janneke Vreugdenhil in dit geval het voordeel van de twijfel, ofschoon ik tegenover haar (?) recept graag het mijne stel dat Indisch is van origine en qua ingredienten met het hare enigszins vergelijkbaar. Succes en we blijven u kritisch volgen.
Sajoer sawi
4 magere speklapjes in stukjes snijden
1 ui in lengte doormidden en in lange dunne partjes snijden
2 teentjes knoflook gehakt
1 stronk andijvie (ong. 600 gr) in stukken van 4 cm gesneden
3 tomaten elk in lengte in zes stukken gesneden
Sambal, ketjap manis, zout en peper naar smaak, scheutje zonnebloemolie
In een wok de olie verhitten en de spekblokjes zachtjes en niet te bruin bakken, de uipartjes en knoflook erbij en minstens 1 theelepel sambal.
Omscheppen totdat de ui gaar is, de stukken tomaat erbij en nu op hoog vuur zo’n 2 minuten bakken, de andijvie er in z’n geheel bovenop, zout en peper toevoegen en een flinke scheut ketjap. Met twee lepels goed blijven omscheppen totdat de andijvie geslonken is. Op smaak proeven.
Opdienen met gekookte rijst en komkommersalade (waar uiteraard geen olie aan toegevoegd is)

albert hoekstra

Geachte mevrouw,

afgelopen weekend was ik in Amsterdam, goed Nederlands gegeten in cafe de Ouwe wester vlak bij de westertoren, hutspot en hachee!