Volstrekt verboden vismethoden

Even overwoog hij om in de derde persoon enkelvoud te schrijven, want legaal was het dus allemaal niet. Maar, laat ik het toch in de eerste te doen. De kans op herhaling is namelijk verwaarloosbaar.

Vorig weekeinde was het laatste van het jaar dat je zomers kunt noemen. Dus, terug naar de kust. Juist die dagen kon ik een staand want lenen, een nylongordijn van vijftig meter lang dat dankzij drijvers aan de bovenkant en loodjes aan de onderkant verticaal in het zeewater staat.

Het is een eindje plonzen om het net veertig meter buiten het strand te verankeren, maar na tien minuten roept mijn vismaat: „Het want stáát.”

De voortekenen zijn goed. Wolken sterns duiken op onzichtbare scholen aasvis. Sterns aan de bovenkant, zegt men, zeebaars aan de onderkant.

We zijn nét klaar wanneer er al op twee plekken iets in het water spat. Een dikke zeebaars heeft zich vast gezwommen, een paar meter verder een lel van een zeeforel. Twijfel slaat toe over de zeeforel, een zeldzaamheid. Maar het beest zit zo klem dat hij niet ongeschonden los komt. Hij móét mee. Beide vissen belanden op de barbecue.

Het net blijft een nachtje staan, tot de volgende eb. De volgende dag zwemmen we naar het want. Het is nog fris, maar de visdiefjes zijn er weer, ditmaal zelf ook achternagezeten door een jager. Met loopings, barrel rolls en Immelmanns jaagt de robuuste meeuw achter de iele sterns aan tot het uitgebraakte visjes hagelt op de spiegelgladde zee. Die jager heeft te eten.

Ik tast met mijn tenen naar het net en trek dat omhoog. Gebonk. Wij krijgen ook te eten. Meter voor meter komt het want omhoog. De vangst blijkt zo groot dat visserslatijn hier ontoereikend is. Bijna twintig dikke baarzen zitten erin, vorstelijk aan de maat. Ook een zalm, nog groter dan de zeeforel van gisteren, een fint, twee tarbotjes en een paar tongen hangen in het nylon. En dat zijn nog maar de zomervissen. Ook een kabeljauw zit klem en een wijting. Feest op de camping natuurlijk, later, zo veel verse vis.

De zalm blijkt bij de schoonmaak kuit te hebben, De zachte oranje balletjes smaken naar geconcentreerde ziltigheid met een vissig neusje, een regelrechte sensatie.

Toch voor de zekerheid het ministerie gebeld. „Dus u heeft mannen met een staand want gezien, mijnheer?”, zegt de dienstdoende voorlichter. „Vertelt u ze maar, dat dit volstrekt verboden is, vooral met het oog op de bijvangst van zeldzaamheden als zalm en zeeforel.” Geen staand want meer voor mij, dus. En verse zalmkuit zal ik derhalve niet snel meer proeven, maar met deze taramasalata kan ik wel altijd de herinnering ophalen. Verwijder de korsten van het brood. Week de sneden in water en knijp ze uit. Snipper de sjalot. Meng zalmeitjes met sjalotsnippers in een vijzel. Voeg brood toe en meng goed. Doe de olijfolie erbij en blijf mengen. Knijp ook de halve citroen erin leeg. Serveer met brood.

Taramasalata

Potje zalmeitjes

8 sneden wit brood

sjalotje

halve citroen

kopje olijfolie