Een wereldgebeurtenis
Anjou, ooit berucht vanwege blindmakende, maar voortdurend doorstarts kennende Rosé d’Anjou. In zijn uppie was deze wijn er debet aan dat Nederland in de jaren tachtig en negentig de rosé helemaal afzwoer. Door al die kommer en kwel uit Anjou zouden bijna we bijna vergeten dat er ook prachtige chenin blanc uit dit Loire-gebied komt. Vooral deze van het echtpaar Mosse, Agnès en René, eerst uitbaters van een succesvolle wijnbar in Tours. Uiteindelijk leek zelf wijn maken hen echter toch leuker dan het slechts te schenken, waarbij ze niet in de laatste plaats geïnspireerd werden door François Chidaine, de hoge priester van de chenin blanc. Een aantal weken geleden heb ik al een artikel aan hem gewijd in het op krantenpapier verschijnende NRC. Om precies te zijn over zijn Montlouis sur Loire Clos Habert uit 2008 (19,95). Een koel jaar dat gered werd door een Indian summer waarin Chidaine toch de ultieme expressie van zijn druif wist te vangen. De rijpheid van gebakken ananas, passievrucht, peer met marsepein, het zoet-peperige van gember, zinderende zuren en een meedogenloze mineraliteit. Enfin, nadat het echtpaar Mosse eerst het wijnbouwlyceum in Amboise had doorlopen – om daar vooral niet het specialisme ‘knolselderij’ te volgen- mochten Agnès en René voornoemde Chidaine een tijdje op de vingers kijken. Bovendien deden zij nog een stage in Bourgogne, om vervolgens hun eigen domein in St. Lambert du Lattay te kopen, thans bedevaartsoord voor de biologisch-dynamische chenin blanc-fundamentalist. En mocht u dat nog niet zijn, dan kunt u dat nu worden dankzij deze Mosse 2009. (€ 17,50; Bolomey Wijnimport). Dat wordt genieten van rijpe meloen, peer, honing, citrus, ananas, banaan, appelflapjes, poedersuiker. Mis ik nog iets? Vast wel. Snel daarom nog een slokje van deze Mosse. Maar voorzichtig, niet morsen als u deze wijn schenkt bij de worst van fruits de mer die Robert Kranenborg voor Honger & Dorst bereidde. Over wat er dan in de mond gebeurt las ik onlangs een artikel in het blad Bouillon, leesvoer voor fijne proevers. Daarin schreef ene August Winkler over Wijn aan Tafel: ‘Ideaal is als wijn en gerecht partners zijn. En dat is dan geen lauwwarme harmonie volgens het motto Als jij mij geen pijn doet, doe ik jou ook geen pijn. Nee, ideaal zijn twee even sterke partners waartussen best onderlinge spanning mag bestaan. Die lost zich tenslotte op in een harmonische optelsom van de afzonderlijke smaakelementen en leidt tot een geluksbeleving qua smaak die overeenkomt met een wereldgebeurtenis voor jou alleen.’ U bent gewaarschuwd.