Het gemak van rollen pâte brisée

Als je in de vakantie – en wegens andermans vakantie – een inval-kookrubriek schrijft, kan die maar over een ding gaan: taart. En wel over het soort makkelijke taart dat je schijnbaar achteloos tevoorschijn tovert als iemand in de zomer onverwacht langskomt – komt invallen, zeg maar.

In het algemeen geldt dat je niet genoeg recepten kunt hebben voor impromptu taarten en koekjes. Iedere denkbare combinatie van seizoen, toevallig beschikbare ingrediënten en aard van de trek vergt een andere benadering. Volk dat achter het toetsenbord vandaan komt en bovendien goed heeft ontbeten, wil echt een andere taart dan het ploegje dat de hele dag aan het metselen is geweest en geluncht heeft met cola.

Ik zou willen dat ik ze allemaal uit mijn hoofd wist. Oud brood over en een klussende broer op bezoek? Simsalabim broodpudding. Beverig oud buurvrouwtje op de thee en wat eieren over – lange vingers. Snel luchtige citroentaart voor vriendinnen die een filmpje komen kijken, kruidkoek voor de buurkinderen, je begrijpt het idee.

Zover ben ik nog lang niet. Maar in de vakantie, en zeker als je ergens op het Franse platteland zit, wordt je de snelle taart wel heel makkelijk gemaakt. In alle supermarkten liggen rollen pâte brisée, dus de taartbodem is al af. Aan fruitbomen is ook beslist geen gebrek, dus er is geen excuus om zonder tarte tatin thee te drinken. Voor wie eens wat anders wil: met dit recept maakte mijn klussende stiefbroer onlangs zijn klussende familie zeer gelukkig.

Snijd de pruimen doormidden, ze daarbij tegelijkertijd handig ontpittend. Dat is bij veel pruimen makkelijker gezegd dan gedaan, maar probeer in ieder geval te voorkomen dat het puree wordt. Een scherp mes doet wonderen.

Warm de room op met daarin het schraapsel van het vanillestokje en het stokje zelf, tot aan het kookpunt. Doe er daarna, van het vuur, een scheutje melk door en laat afkoelen. Klop intussen de eieren met de suiker lichtgeel en schuimend. Zeef en klop daar dan de bloem doorheen. Giet vervolgens de enigszins afgekoelde room door de zeef in het eimengsel.

Beboter een ovenschaal van ongeveer 20 bij 12 cm (iets groter is niet erg, krijg je een iets dunnere clafoutis) en leg daar de pruimenhelften in. Giet het beslag er voorzichtig bij en zet de taart een half uurtje in een oven van 200 graden, of 170 als het een heteluchtoven is.

De clafoutis zal in de oven een beetje rijzen, en vervolgens wat inzakken als hij eruit komt. Niet van schrikken, is onvermijdelijk en de taart wordt er niet minder lekker van. Je kunt er mascarpone of crème fraîche bij geven, maar het hoeft echt niet.

Clafoutis

5 grote pruimen (of een stuk of 10 kleine kwetsen, of twee flinke handen kersen – wat er op dit moment uit de boom valt)

150 ml room

1 vanillestokje

scheut melk (zeg 50 ml)

3 eieren

75 gr suiker

50 gr bloem

boter om in te vetten