Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Twee kilo fruits de mer de man

Zwetend hing ik met mijn volle gewicht aan de steel van de spade. Bijna brak hij. Het was een onmogelijke opgave. Letterlijk leek het alsof ik een rots in tweeën probeerde te splijten. Wie beter keek, zag dat het rotsblok eigenlijk de onherbergzame schelp van een enorme oester was. Een creuse van anderhalve meter diep en zeker drie meter lang.

Met de schep in het slot gestoken probeerde ik uit alle macht het gevaarte open te wrikken. Ik voelde de hete adem van de Guinness Book of Recordsnotaris in mijn nek. Of nee, wacht, het was zijn bloed. Een kreeft van prehistorische afmetingen was het achterdek op gekropen en had de notaris in een krachtige knipbeweging gehalveerd.

Vlak voordat zeventien immense steurgarnalen het cruiseschip in zijn geheel deden kapseizen, werd ik wakker. U begrijpt: ik had een nacht-fruits-de-merrie.

Afgelopen zondag vestigde de Rotterdamse vishandel Schmidt Zeevis het wereldrecord grootste fruits de mer. Meer dan eenenvijftig soorten schelp- en schaaldieren, met een totaal gewicht van 1.958 kilo, werden op drie plateaus van wel zes meter hoog opgestapeld op het achterdek van cruiseschip ss Rotterdam.

Eén-en-vijftig verschillende soorten. Wat moet daar allemaal gelegen hebben? Kreeft, krab, langoustines, garnalen, coquilles, oesters, mosselen, scheermessen, en dan zitten we pas op acht. En wat zou deze decadentie kosten als we het zouden bestellen in een goed restaurant?

Op het dek van de Rotterdam hadden zich volgens het persbericht wel duizend mensen verzameld „die de avond van hun leven meemaakten”. Een kleine twee kilo zeevruchten de man. Dat klinkt hemels, maar het is eigenlijk doodzonde. Al dat prachtige en dure voer is natuurlijk nooit opgegaan. Dat heeft daar een paar uur trots liggen zijn in het zonnetje.

Ik moet ook telkens denken aan Jiskefet. Het absurdistische trio maakte enkele jaren geleden een serie die zich afspeelde op een zeventiende-eeuws COC-schip: De Heeren van ‘de Bruyne Ster’. Hoewel volgens de heren zelf een van hun mindere series, leverde het ons wel een blijvend begrip op: het mosselspel.

Het mosselspel speelt zich af rond een tafel vol mosselen waarvan er in ieder geval één niet goed meer is. Bij wijze van een soort Russische roulette nemen de deelnemers om de beurt een mossel, tot een van hen de bedorven zeevrucht te pakken heeft. De winnaar kan zich opmaken voor een nacht op het toilet.

Je vraagt je af: tweeduizend kilo zeefruit op duizend man, er zal er toch wel eentje tussen hebben gezeten?

Enfin, voor wie zelf een poging wil wagen het record te breken, of mosselspel deluxe wil spelen:

Stoom alles behalve de oesters, coquilles, gamba’s en de scheermessen. Halveer de kreeften en serveer met citroenmayonnaise. Maak de oesters en scheermessen open en serveer rauw. Bak de gamba’s en grill de coquilles kort aan. Hou rekening met een flinke bereidingstijd.

Megafruits de mer

1500 kreeften à 500 gr

200 kilo krabbenscharen

200 kilo mosselen

100 kilo scheermessen

100 kilo coquilles

100 kilo Zeeuwse platte

100 kilo creuses

100 kilo fines de claire

200 kilo langoustines

150 kilo steurgarnalen

100 kilo gamba’s

4 reacties op 'Twee kilo fruits de mer de man'

Koos van Groenewegen

Geweldig stuk! Hardop gelachen. En helemaal mee eens met de impliciete boodschap. Moest meteen denken aan een hilarisch blog over kreeft eten, dat ik gisteren las, ook daar gaat het over ‘geniet met mate’, en bovendien over het ongemakkelijk gevoel erbij (het levend stomen). Heb zelf soortgelijke tweeslachtige gevoelens bij foie gras. Ik los het voor mezelf dan maar op met extra genietend en waarderend eten. http://tinyurl.com/3z72nsg

Th Kennemer

Moet je Schmidt daar nu mee feliciteren? Feliciteren met hun notering, feliciteren
met het feit dat de Hoogwegt Groep (waar zij toe behoren) goed aan de weg timmert,
feliciteren met een redactioneel stuk in het NRC over deze fantastische mijlpaal?

Feliciteren met deze volstrekte verspilling van vruchten van de zee.
Is dit wansmaak, dommigheid, grootheidswaanzin, kijk eens wie we zijn, fuck Greenpeace, fuck het mariene milieu, lekker slempen op het achterdek van de
Rotterdam. De manager die dit heeft bedacht verdient een reisje mee te gaan op
een van de scheepjes van ‘Deadliest Catch’, hopelijk ziet hij dan de waarde van
vis en vergeet de prijs.

Dunkt mij, Schmidt heeft zichzelf geen slechtere reclame kunnen bezorgen.

Menno

Jammer, weer zo’n non-verhaal net als over sex en barbecuesaus en nog wat. Kan het niet een beetje een echte rubriek blijven met recepten (goed en minder goed) maar in ieder geval verpakt in een leuk verhaal? Gelukkig bijna Zaterdag met Marjoleine weer.

martine polhuis

Sommige reacties zijn te vergelijken met fruits de mer; af en toe zit er iets bij waar je niet goed van wordt.
Ik vond het een leuk stukje en heb bijna alles al in huis. Lijkt me een heerlijk recept, zeker als je vrienden hebt.