Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Simpel maar toch volwaardig

door

Het is zondagmiddag en je blijkt onverwachts een middagje alleen thuis te zijn. Iedereen die getrouwd is of samenwoont met gezin, partner of huisgenoten kent die momenten. En maakt dankbaar gebruik van die spaarzame gelegenheid om bepaalde ‘dingetjes’ te doen die anders moeilijk gaan.

Er zijn drie categorieën ‘dingetjes’ voor zo’n plotseling huisgenootvrije zondagmiddag. Sommige mensen doen dan de gordijnen dicht en halen hun geheime Barbie-hoofdenverzameling van zolder om er met een scalpel kleine pentagrammetjes in te kerven. Die categorie noemen we: psychopathie.

De volgende categorie is die van de schaamte. Veel mensen doen er goed aan ook hierbij de gordijnen dicht te doen, alvorens de muziek op tien te zetten en in onderbroek op bed springen om met de stofzuigerslang heel hard Cher te playbacken (of Bon Jovi of Queen of Bonnie Tyler). Hoeft niemand te weten, kan wel heel fijn zijn.

Ik ben er vrij zeker van dat ik geen gewoonten heb die in de eerste categorie vallen. Maar dat zal elke psychopaat je vertellen. Uit de tweede categorie heb ik er vast wel een of twee, maar die ga ik niet delen.

De derde is die van de ‘dingetjes’ waar anderen zich aan storen. Dat is direct de meest voorkomende categorie, ook bij mij thuis. Afgelopen zondag had ik een momentje om een van mijn favoriete dingetjes te doen: kippenlevertjes bakken.

Het aangezicht en vooral de geur van de kippenlevertjes worden hier verafschuwd. Het feit dat ik ze daarom slechts sporadisch bak, maakt wellicht dat ik er zo opgewonden van raak als ik genoeg tijd heb om ze te bereiden, op te eten en alle ramen tegenover elkaar open te zetten.

Kippenlevertjes zijn heerlijk als simpele maaltijd ’s avonds met gebakken aardappeltjes en een flinke salade, maar ook de volgende dag, koud op brood geprakt voor de lunch.

Maak de levertjes schoon. Je kunt de levertjes een paar uur van tevoren in melk of een mengsel van melk, water en een snufje zout weken. De melk haalt wat weg van een eventuele bittere smaak van de levertjes, het zout trekt het laatste bloed eruit. Maar het hoeft niet.

Snij de sjalot in halve ringen en eventueel de chilipeper in ringetjes. Smelt een flinke klont boter in een scheut olie. Fruit de uitjes een minuutje op middelhoog vuur. Voeg daarna de levertjes en eventueel de chilipeper toe. Bestrooi ruim met paprikapoeder en kerriepoeder, wat grof gemalen peper en een snuf zout.

Bak de levertjes een minuut of acht à twaalf, afhankelijk van de grootte. De levertjes mogen best nog wat rood zijn van binnen, maar liever niet nattig, ze moeten wel gaar zijn.

Zoals gezegd, kippenlevertjes zijn een volwaardige basis voor een avondmaaltijd. Maar snij liever een groot stuk stokbrood af, besmeer rijkelijk met (gezouten) boter en prak er de lauwwarme levertjes op. Het is tenslotte zondagmiddag, en je bent alleen thuis.

Kippenlevertjes

Voor 2 personen:

400 gr kippenlevertjes

eventueel: melk

een sjalot

paprikapoeder

kerriepoeder

evt: een derde chilipeper

boter, olie, zout, peper

9 reacties op 'Simpel maar toch volwaardig'

Hans

Een beetje piment een een scheutje sojasaus er doorheen – ook zalig.

pawi

Spek! Het spek bent u vergeten in dit recept!

Gerookt ontbijtspek, pancetta, het maakt niet uit maar het hoort erin.
Voor de smaak, de geur en tegen het uitdrogen van de levertjes.

En als er wat overblijft kun je met een scheutje port of calvados en veel boter een mousse maken.
Ook mee te nemen op brood de volgende dag.

Nog even nagenieten… appel smaakt er ook goed bij, in alle bereidingsvormen.

robert berkhout

Ik houd legkippen. Na 1.5 jaar moet de kop eraf. Ze worden te oud en leggen bijna geen eieren meer en dan nog met grote moeite.
Dus eens in de 1.5 jaar eet ik kippenlevertjes. Je proeft direct het uistekend leventje dat de hennen hebben geleden van slechts dat eten wat ze zelf lekker vonden, maar nu is het dus mijn beurt: volle romige smaak met die unieke structuur van echt vlees.

Soms maak ik de saus af met een forse scheut goede port en wat huisgemaakte marmalade.

Dorus Wormgoor

En de ultieme afmaker: 125 ml creme fraiche erdoorheen, gedurende de laatste 2 minuten. Een (culinair) gedicht!

de Groot

Bah, wat vies.

Tonny

Waar blijven toch de levertjes van kwaliteitskippen als Kemperhoen, Poule den Dungen, Bresse kippen etc.? Bij de poelier wel ongemeste eendenlevertjes en parelhoenlevertjes gevonden,ook lekker in de hati ajam peteh ketjap en sambal hati ajam.

Menno Nykerk

Vroeger (wat een woord) kocht je een kip en dan zat de hals, het levertje, het hartje en vaak ook de poten er in/bij. Dat “schijnt” niet meer te mogen van Brussel. Of is dat maar een dooddoener en brengt het meer op als je de boel apart verkoopt. In Frankrijk haalt geen slager of poulier het in z’n hoofd om een kip te verkopen zonder de bij ons mankerende delen. Misschien in de supermarkt, dat weet ik niet.

Menno

P.S. Bij de Bresser kippen zit het er hier wel bij trouwens.

Menno

Er ging wat mis want mijn P.S. hoorde onder een eerdere opmerking, die kennelijk in cyberspace is verdwenen. Hoe dan ook, ik heb me laten vetellen dat “Brussel” het niet meer goed vindt dat we, zoals vroeger bij of in de kip het halsje, het levertje en het hartje krijgen. Maar misschien vindt de gevogelte-industrie het gewoon wel prettig om die levertjes etc. apart te verkopen. In Frankrijk zit het er ondanks Brusselse regelgeving (?) nog wel altijd bij.