Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Ontstressen achter het fornuis

door

Mamma beer is altijd thuis / altijd achter ’t kookfornuis. Deze zinnen spoken al twee dagen door mijn hoofd. Uit welk kinderboek ze afkomstig zijn weet ik niet meer, maar ze zijn me zo vaak voorgelezen dat ze onderdeel zijn geworden van mijn DNA. Dat deze wat ongeëmancipeerde regels nu ineens omhoog borrelen zal te maken hebben met mijn uithuizigheid van de afgelopen weken en de rust die nu is weergekeerd: Mamma beer mag eindelijk weer achter ’t fornuis. Met de nadruk op mág. Want ik vind koken een voorrecht en ik heb het gemist de afgelopen tijd. Dat dagelijkse gehak, geroer en gekneed werkt ontspannend, inzicht verschaffend en stressverlagend. Laat mij maar koken, dat scheelt therapie en yoga, dus tijd en geld.

Maar goed, anno 2011 zijn de meeste mammaberen natuurlijk niet meer fulltime thuis. Ze moeten – en willen – ook werken, sporten, zich een behoorlijk kapsel laten aanmeten, hun benen scheren en af en toe een boek lezen. Dat het een heel gedoe is om dat allemaal voor mekaar te krijgen kunt u wekelijks in de damesbladen lezen.

Het enorme succes van Domestic goddess Nigella Lawson heeft hier ongetwijfeld mee te maken. Haar boeken staan vol opmerkingen als „Als je dat te veel werk vindt, koop dan gewoon kant-en-klare tapenade” of „dit kun je al een paar dagen van tevoren doen”. Dat zijn opmerkingen waar overspannen mammaberen rustig van worden. Want hoe leuk ik koken ook vind, ik heb zelden genoeg tijd om iets werkelijk arbeidsintensiefs klaar te maken. Meestal moet ik – tussen het multitasken door – een beetje schipperen. Gelukkig levert dat ook lekkere dingen op. Dit weekend maakte ik van een zelfgebakken citroencake en bij de banketbakker gekochte meringues deze feestelijke, zomerse aardbeientaart.

Klop de boter en de basterdsuiker met de mixer acht minuten tot een zacht en romig mengsel. Voeg dan een voor een de eieren toe, klop tussendoor goed. Rasp de schil van een schoongeboende citroen en doe dit bij het beslag. Doe er ook een snuf zout bij en mix nogmaals goed. Spatel dan het gezeefde bakmeel erdoor, plus wat citroensap. Doe het deeg in een lage, goed ingevette taartvorm en zet ’m ongeveer 35 minuten in de oven (op 165 graden).

Haal de kroontjes uit de aardbeien, snij ze doormidden en besprenkel ze met wat citroensap, schep er ook wat fijngesneden munt door en zet ze even weg.

Maak de taart vlak voor het opdienen af. Klop de slagroom met wat poedersuiker stijf. Haal de cake uit de bakvorm en draai ’m om. Spatel de room erover, doe daar wat verkruimelde meringues overheen en bedek alles met de aardbeien.

Aardbeientaart

150 gr witte basterdsuiker

150 gr zachte boter

150 gr zelfrijzend bakmeel

3 eieren

1 (biologische) citroen

1 pond aardbeien

een paar meringues

125 ml slagroom

poedersuiker

paar blaadjes munt

13 reacties op 'Ontstressen achter het fornuis'

eekiedelabouble

Is dat niet uit “kleine (bruine)beer” ? een boekje uit de jaren 70.

Heerlijk deze taart, goed idee om zelfgebakken cakebodem te gebruiken. Ik kende wel een versie met zelf een plaat-meringue bakken en daarover de slagroom en dan de aardbeien, frambozen, bramen, wat dan ook uit de tuin erop. Maar die grote meringue gaat (ok, heel zelden) wel eens mis en dan is het echt prut. Dit weekend ga ik jouw versie maken, dan ben ik vast wat uitgewerkt en tevens zijn de tuinaardbeien dan ook overrijp.

M. Bijleveld

Ik ken het zo:

Moeder Muis is altijd thuis
Altijd bij haar kookfornuis
Jongens, jongens, ben je daar
Slabjes voor, de pap is klaar
Likke slikke slobber slob
Slabjes af de pap is op

Ik ken het uit “Alle voetjes dansen”.

Helma Rutten

Wat ik eerlijk gezegd zonde vind is de boter in het recept, dat maakt het geheel nogal machtig, denk ik. Ik maak zelf altijd een aardbeientaart met biscuitdeeg van 5 eieren, schuimig kloppen met 5 eetlepels heet water, 250 gram basterdsuiker er in delen bij. Tot een witte creme kloppen (ong. 5 minuten). De citroenrasp er door roeren. 225 gram zelfrijzend bakmeel en 25 gram maïzena (maakt het luchtig), gezeefd, door het deeg spatelen. Op een bakplaat op bakpapier, 25 minuten op 160 graden.
Een kilo aardbeien is wel nodig voor deze taartbodem.

annemiek steenhuis

Beste Roos Ouwehand,

Misschien bedoelde je het gedichtje van Harriet Laurey, bij ons ook erg populair;

Moeder Muis is altijd thuis,
altijd bij haar kookfornuis.

‘Jongens, jongens, ben je daar?
Slabjes voor! de pap is klaar!’

Likke-slikke slobberslop.
Slabjes af! De pap is op!

met vriendelijke groet,
Annemiek Steenhuis

ps. bedankt voor de leuke stukjes en lekkere recepten.

G.Moerenhout-van der Molen

Bij het lezen van uw stukje van gisteren kwamen er oude herinneringen boven, alleen ging het niet om Mammabeer, maar om Moeder Muis. Het versje kwam uit “Alle voetjes dansen” van Petr Denk en Adolf Zábransky, Ned.vertaling van Harriet Laurey, ed. 1960.Hier komt het:
ETENSTIJD
Moeder Muis is altijd thuis,
altijd bij haar kookfornuis.

“Jongens, jongens, ben je daar?
Slabjes voor! De pap is klaar!”

Likke-slikke, slobberslop,
Slabjes af! de pap is op!

Ik heb het zo vaak aan onze drie kinderen (nu vijftigers!) voorgelezen dat de hele familie het uit het hoofd kent. Hartelijke groet, Gré Moerenhout, Bunnik.

Roos Ouwehand

Ja, die Kleine Beer reeks, met prachtige tekeningen van Sendak, las ik graag. Misschien kwam het daar uit. Een vriendin meldde me overigens dat zij ervan overtuigd is dat het ‘Moeder Muis’ is (die altijd thuis is). Hoe dan ook: ik hoop dat de taart goed zal smaken.

anne uuldersma

Roos, ik keek net voor je na in: Kleine Beer bij Opa en Oma. Las de regel niet. Heel lieve tekeningetjes.
In: De poes die dacht dat hij een muis was, gouden reeksboekje ook niet.
Ik zal as dinsdag, mijn kleinkinderen-oppasdagje, opletten of daar iets staat en van thuis nog meegenomen aan allerlei kinderboeken staan,ik voor je kan achterhalen uit welk boekje deze zin komt.

Roos Ouwehand

Anne, het mysterie is opgelost, zie het next-blog, mijn vriendin had gelijkt: t was toch een muis achter het fornuis.Dank voor je opzoeken en nakijken.
Verder zal ik nogmaals aan de bel trekken over de mogelijkheid om de reacties op next en nrc op de kookcolumns samengevoegd te krijgen.

anne uuldersma

Roos, klik eventjes in op google: Een schelp achter je oor-Uitgeverij Holland. Bundel met verzameling van de mooiste kinderversjes van haar.
Lees je een fragment ervan. Eventjes kinderboeken-smullen zeg maar.
Ik ben er vezot op. Koop vaak boeken voor mijn kleinkinderen. Misschien wel omdat ik ze zelf vroeger zo graag wilde en enkel met de Kerst een vd Hulstboekje kreeg.

Sandra

Ik heb door het boekje “Kleine Beer” een levenslange liefde voor het maken van soep overgehouden. Toen ik vier jaar was, en in dat boekje las hoe je zelf soep kon maken, vond ik dat zó fascinerend! Overigens, mijn moeder maakte elke zondag soep, maar dat speelde geen enkele rol in mijn fascinatie. Grote mensen kunnen immers alles, daar is geen kunst aan.

Roos Ouwehand

Sandra, dat deel van Kleine Beer herinner ik me ook goed, Mamma Beer is ineens nergens te bekennen op zijn verjaarsfeest en dan maken beer en zijn vrienden zelf soep. Prachtige reeks, zulke mooie tekeningen.
En Anne, dank voor de link!

S. van Hest

“Birthday Soup is good to eat, but not as good as Birthday Cake.”

,
besluit Little Bear als er na de soep tòch taart is.

De soep was een soort vegetarische pot au feu trouwens:

“The pot is by the fire. The water in the pot is hot. If I put something in the water, I can make Birthday Soup. All my friends like soup. Let me see what we have. We have carrots and potatoes, peas and tomatoes; I can make soup with carrots, potatoes, peas and tomatoes.”

Doet me ook denken aan een ander geïmproviseerd recept, te weten dat voor ‘stenensoep’, van Jan Cremer:

“Ik had een grote pan met zorgvuldig gewassen kiezelstenen. Klopte tegen etenstijd aan elke voor mij op dat tijdstip gesloten deur. ‘Ik ben stenensoep aan het maken, heb jij misschien een Maggiblokje voor me?’,’Een beetje gehakt?’, ‘Een stukje prei?’ Iedereen kwan, inwendig lachend, naar de mafketel kijken die stenensoep maakte en bracht wat mee. Proestend verlieten ze mijn armoedige souterrain waar het inmiddels lekker begon te ruiken. Ik haalde de stenen uit de pan en hield een prima soeppie over.”

(Uit het voorwoord door Jan Cremer van ‘Gratis en toch voor niks’ van Rik Zaal uit 1973. Het verhaal speelt in Cremer’s Arnhemse academietijd, 1956/57.)

Liisa Kok

Een vraagje over het recept: Is zelfrijzend bakmeel gewoon meel met wat bakpoeder erdoor?