Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Een ideale zomeravondmaaltijd

Ik zoek graag tussen de afgedankte kookboeken in kringloopwinkels. Je komt er pareltjes tegen als De nieuwe keuken met natuurlijke aroma’s; een werkje over de geneugten van etherische oliën waarin je gerechten tegenkomt als wortelsoep met gistvlokken en marjoleinolie. En een Libelle-kookboek genaamd Eenvoudig koken in de herfst, vol oranje-bruine jarentachtig-foto’s en recepten voor ananasvla en bananencrème.

Maar soms heb je ineens onwaarschijnlijke mazzel en zie je tussen alle ongein ineens een boek staan van Wina en Han Born genaamd Pizza. Een naslagwerk met 280 recepten, waarin ook de verre neven en nichten van de pizza, zoals chapati en blini, aan bod komen. Daar betaal je dan 1 euro voor en vervolgens zit je avondenlang likkebaardend te lezen.

Er staat ook een recept in voor een crostata, een krokante, dunne pizza-achtige. Met wat sla erbij een ideale maaltijd voor de zomerse avonden waar we al meer dan een week op getrakteerd worden.

Gebruik bij voorkeur ‘zacht’, Italiaans, zogenaamd ‘00 meel’ – di grano tenero staat er op het pak – of speciaal pizzameel. In elk geval geen ‘hard’ (di grano duro) tarwemeel, dan krijgt u namelijk een zanderig deeg, ook lekker, maar in dit geval niet de bedoeling. Zorg dat de boter ijskoud is. Zeef het meel in een kom, doe er het zout bij, leg de boter in het midden en snij dit met twee messen fijn in het meel.

Doe er, als boter en meel niet meer te onderscheiden zijn, drie eetlepels ijskoud water bij (of iets meer, indien nodig) en blijf doorsnijden tot er een kruimelige massa ontstaat. Vorm dit met koele handen snel tot een samenhangende bal. Leg het deeg in folie verpakt in de koelkast. Rol het na het uur uit tot twee dunne ronde lappen en leg die op twee ingevette bakvormen. Zet deze in de koelkast terwijl u de vulling maakt.

De crostata’s kunnen belegd worden met van alles en nog wat en zijn dus ideale restverwerkers. Gebruik simpelweg wat er in de groentela is achtergebleven. Twee voorbeelden: snij een prei en een halve paprika in dunne repen en fruit ze een paar minuten in wat olijfolie. Klop een eitje los met zout en peper, schep de groente erdoor en twee eetlepels Parmezaanse kaas. Of snij een paar uien in ringen, fruit ze in wat olijfolie en laat ze een half uurtje stoven met een scheutje rode wijn, een snuf suiker, wat tijm en peper en zout, met de deksel op de pan. Vermeng met wat geitenkaas en – eventueel – een restje chorizo.

Prik de crostata een paar keer in met een vork en zet ’m tien minuten in een hete oven (230 graden). Doe vervolgens het beleg erop en zet ’m terug, verlaag de oventemperatuur naar 200 graden en laat de crostata nog ongeveer een kwartier bakken.

Crostata

Voor twee crostata’s:

150 g koude boter

300 g meel (di grano tenero)

afgestreken theelepel zout

9 reacties op 'Een ideale zomeravondmaaltijd'

Arie van der Ven

Bestemd voor: Thuiskok
Ter attentie van: Roos Ouwehand
Afkomstig van: Arie van der Ven
Datum: 27 april 2011

Vandaag kwam ik er achter dat je soms de krant nodig hebt om te weten wat er in je kookboeken staat (180 stuks).
‘Wanneer maak je eens Crostata?” leest mijn echtgenote vragend en suggestief voor.

Inmiddels twaalf jaar in de zomermaanden door Italië gereisd. Tientallen kilo’s pasta- en pizzabloem (en liters olijfolie) meegenomen. Nooit eerder crostata gemaakt!

Wina en Han zijn weer terug in de keuken!
Dankzij de thuiskok op woensdag: grazie!

perlas

Beste Roos, dank voor je recepten. Over de Crostata:
Hoe ga ik hier mee om: “gebruik de boter koud “schrijf je. Waarom?
Ik gebruik slechts olijfolie in mijn keuken, gebruik ik dan de olie koud en op welke temperatuur?
Alvast bedankt voor je reactie.

Koos Stadhouders

Dat kan niet waar zijn, dacht ik. Italianen die iets pizza-achtigs eten waarbij ze, exclusief het beleg, ca. 60 gram melkvet per persoon naar binnen werken.

Ik raadpleegde direct mijn twee uitgebreidere Italiaanse kookboeken
Le ricette regionali Italiane, achtste druk 1985, en
Il cucchiao d’argento (De zilveren lepel), de Italiaanse uitgave, achtste druk 1997.

In het eerste kwam ik drie crostata-recepten tegen, in het tweede zes.
Alle negen recepten zijn gerangschikt onder de Dolci, nagerechten.
Al de taartbodems bevatten naast bloem en boter, suiker en eieren.

vanDale Handwoordenboek Italiaans – Nederlands vertaalt crostata als vlaai, taart.

Samenvattend: het recept voor Een ideale zomeravond lijkt mij alles behalve dat van een crostata, eerder van een zanddeeg zonder suiker.

Ik vertrouw die bewerking/vertaling? van Han en Wina niet.

Agnes

Het recept doet mij denken aan korstdeeg, althans zoals mijn moeder dat maakt.

Maar het is mij niet op voorhand duidelijk waarom je een deegbasis niet hartig zou kunnen beleggen in plaats van de meer gebruikelijke zoete vulling.

Klinkt mij als een goed idee in de oren.

Koos Stadhouders

Het is wel een deegbasis, maar geen crostata.
Een crostata is een afgewerkte vlaai/taart.

Roos Ouwehand

Geachte meneer Stadhouders, Ik kende de Crostata ook alleen als (zoete) taart. Hoe dan ook; na uitproberen beviel de consistentie van het deeg me, het dunne krokante laagje en zelf hou ik nogal van hartige taart-achtigen.
In mijn geliefde boek ‘Groentegerechten van Italiaanse Osteria’s’ (Uitgeverij Mets & Schilt, 2006) staan overigens ook meerdere recepten voor hartige crostata’s, onder andere met uien en doperwten.

natascha adama

Beste mevrouw Ouwehand, misschien moet u de volgende keer eer u een dergelijk recept publiceert, even doorgooglen. Wina Born was haar tijd ver vooruit, maar wat voorlijk is wordt vanzelf achterlijk. Daarom kostte het boek ook 1 euro. Ik denk dat alle ingredienten op gewoon pizza deeg een fantastische combo zullen opleveren Ik ga daarmee experimenteren. Wie weet.

Koos Stadhouders

Geachte mevrouw Ouwehand,

Ook dat is een Nederlandse uitgave (“vertaald”?).
Ik heb nog even via internet de Dizionario Italiano op de site van de Corriere della Sera geraadpleegd:
crostata[cro-stà-ta] s.f.
• Torta dolce di pasta frolla, coperta di marmellata o di crema e
frutta
• sec. XVI
U ziet het een zoete taart van “pasta frolla” (bloem, boter, suiker, eierdooiers) bedekt met marmelade of room en fruit enz.
En dat is al een tijdje zo.
Zonder ‘pasta frolla’ geen crostata.
Ik geloof direct dat u dat deeg van enkel bloem en boter, krokant gebakken, smakelijk vindt. Alleen, het is geen crostata.
Dat weet ik sinds gisteren en vandaag.

D. van der Schee

Geachte mevrouw Ouwehand, ik geniet erg van uw bijdragen aan de Thuiskok. Leuke sfeertekeningen en zo te zien smakelijke recepten. Ik was benieuwd of uw verwijzing naar de Born’s reacties zou opleveren en werd daarin niet teleurgesteld. Kop op, u maakt er wat moois van en snuffelen in oude boeken is ook heerlijk en spannend.