Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Hele kreeften eten zonder leed

Moet je ze nou verdoven voor je ze dood maakt, of niet? De vraag is actueel: eind maart opende het Oosterscheldekreeftseizoen, om ergens half juli weer te sluiten. Kreeften kunnen geweldig tekeer gaan wanneer ze in een pan kokend zeewater terechtkomen, een bestemming die ze al sinds mensenheugenis hebben. Ze klappen met hun staart en soms hoor je zelfs een gierend geluid: ze lijken het uit te schreeuwen van pijn. Kreeften willen dus net zomin dood als wij, lijkt het. Ergo: verdoven.

De bekende Zeeuwse kreeftendeskundige Gerard Heerebout heeft aannemelijk gemaakt dat deze empathie een valkuil is. Een kreeft, zegt hij, heeft ongeveer 100.000 zenuwcellen en wij, net als andere zoogdieren, hebben er vele miljarden. Die kreeft vertoont dus wel heftige reflexen, maar om die nu meteen gelijk te stellen aan ‘pijn’ zou te ver gaan. Volgens dezelfde redenering zou je medelijden met het dier moeten hebben, omdat het zijn leven moet slijten in de natte, koude diepte. En dat schreeuwen komt alleen maar door ontsnappende lucht. Om nu meteen te concluderen dat kreeften een soort Cartesiaanse automata zijn, is ook weer cru. Dus is het goed om ze met een snelle snede met een scherp mes dwars door de kop van mogelijk lijden te verlossen. Of om ze een tijdje in de vriezer te leggen, zodat ze versuffen.

Afijn, dierenpijn raakt een gevoelige mensensnaar. Zet voor „kreeft” het woord „zuiglam” en de poppen zijn aan het dansen.

Over de beste manier van garen van dode kreeft bestaat ook discussie. Koks kunnen het over kooktijden niet eens worden. Sommigen laten ze een kwartier koken in court-bouillon, andere nog geen tien minuten in bremzout water. Goed alternatief: stomen. En daar heb je geen dure stoomoven voor nodig, met een rookpan of andere platte afsluitbare pan lukt het ook.

Koop een mooie Oosterscheldekreeft – dat is goed voor de Zeeuwse economie. Giet water op de bodem van de rookpan en doe daar drie laurierbladeren in – al was het maar omdat de keuken daar lekker van gaat ruiken. Als het water stoomt, leg je de nét gedode kreeft erin, sluit het deksel en zet het vuur laag. Haal de rode kreeft na vijf minuten uit de pan en laat tien minuten rusten. Haal het vlees eruit.

Meng de mayonaise – die je eigenlijk zelf moet maken – met een beetje citroen. Die krokante plakjes Spaanse ham zijn een kekke toevoeging. Neem daarvoor dan wel goede, vers afgesneden ham, liefst pata negra, en niet die plastic envelopjes uit de supermarkt, want daarin zit conserverende nattigheid en dat doet de ham koken – nog los van dat onaangename plastic dat in overmaat tussen de plakjes zit.

De ham krokant zappen gaat ook prima. Leg plakken op een bord in de magnetron en jas er dertig seconden 900 Watt doorheen. Daarna nog veertig seconden 600 Watt. Je vraagt je intussen wel af hoe ze in Spanje die Ibérico-varkentjes aan hun einde helpen.

Kreeft met ham

Oosterscheldekreeft (deze was 600 g)

mayonaise

citroen

laurierbladeren

100 g pata negra ham in plakken

8 reacties op 'Hele kreeften eten zonder leed'

Menno

Ja, verdoofd slachten, dat moet trouwens straks als die nieuwe wet er is. N.a.v. het advies “Of om ze een tijdje in de vriezer te leggen, zodat ze versuffen” is een andere mogelijkheid eest een tijdje in een pan water met een flinke scheut drank om ze te versuffen.

Menno

excuus: eest = eerst

Monique de Vries

Van een visverkoper bij een groothandel voor de horeca heb ik vernomen dat kreeften gekookt dienen te worden in grote pannen met een grote massa’s kokend water, als men een kleinere pan met minder water gebruikt duurt het langer voor de kreeft dood is en dat veroorzaakt onnodig lijden.
U kunt u zich misschien voorstellen dat bij “huis tuin en keuken” koken dit soort situaties zich regelmatig voordoen.
Daarom vindt ik, dient de kopende partij van levende kreeften goed voorgelicht te worden door de vishandelaar om zo onnodig dierenleed te voorkomen.
Dus grooote pannen en heeeel veel water. Misschien geen gek idee om dat ook eens aan te halen in de Thuiskok column.

Met vriendelijke groeten,

Monique de Vries

Bas de Leeuw

Bij ons in Maine precies 12 minuten. That’s all. En Maine is lobsterland, dus ze kunnen het weten. Verder niet teveel poespas, gewoon koken, in je handen nemen, beetje draaien, kraken, pulken en opeten. Alles wat je er aan toevoegt is zonde van de smaak. Net als bij oesters. Durf de natuur nou eens gewoon te eten. Zonder liflafjes, kruidjes, die eeuwige mayonaise, die citroen … dat verdoezelt de smaak alleen maar. Vind ik dus. Maar eet smakelijk anyway.

Patrick

Wat een harteloos geschreven artikel. Kan wel merken dat het met de dierenliefde bar slecht is gesteld in Nederland.

Annaray

diepvries doet ze inderdaad “versuffen” maar ze zijn weer razendsnel bij tijdends het opwarmen in het kokende water. Ik kan me indenken dat ze -tussen 5 en 20 sec- bewust zijn tijdens hun kokende dood. Een scherpe sate stok onder hun “nekkraag” duwen diep in de kleine hersentjes levert 0 seconden pijn bewustzijn op. Het is al mooi genoeg dat we ze oppeten, moeten we ze dan ook nog respectloos behandelen als dank?

henk van lievenoogen

Je kan ze ook kopen als ze al onder heel hoge druk gedood zijn. En zo’n beetje iedereen is het er overeens dat de meest smakelijke kreeft mogelijk is. Het onder hoge druk doden heet Pascaliseren.
http://www.pascalisatie.nl/

Arjen B.

Wie kookt er nu een levend, voelend (!) dier? Hoe walgelijk is dat. Er zijn mensen met minder hersencellen dan de mijne, mag ik m dan ook meteen als slaaf misbruiken?