Zeewolf uit de afwasmachine
Net uitgevonden keukenapparatuur rent meestal het publicitaire podium op met schetterende beloftes van instantgezondheid en nooit vertoonde smaakbeleving. De prijzen zijn navenant, maar er is applaus. Die culinaire gadgets verdwijnen dan weer na x jaar via goedkope kopieën bij outlets en aanbiedingen in televisiegidsen – „snelle bestellers van de eeltvijl ontvangen tevens de gratis steengrill” – van het toneel. De raclette-oven, de tafelwok en het gourmetstel zijn inmiddels afgeserveerd. Waar bij u in huis staat de fonduepan te verstoffen? Precies.
Op dit moment zijn de stoomoven en de slowcooker aan het pieken. Maar we kunnen nu wel nuffig doen over de vergankelijkheid van keukenapparatuur, ze hébben hun verdiensten.
Die sloomkoker – in de VS als crockpot op de markt – is ook zo gek nog niet. Dat elektrische apparaatje verwarmt voedsel tot wel acht uur lang bij temperaturen onder de kookgrens van honderd graden. Dat heeft niet alleen logistieke voordelen – je kunt de sloomkoker ’s ochtends al aanzetten. Maar stoverijen worden er ook malser van, wat onder andere betekent dat je ook vlees van bejaarde schapen nog gaar krijgt.
Dat kan ik nu allemaal wel beweren maar er is een lastig detail: ik héb geen sloomkoker. Maar ik heb wél een afwasmachine en die beschikt over dezelfde technische eigenschappen: lang verwarmen, onder de honderd graden. Met een afsluitbare weckpot moet je dus een eind kunnen komen en een visgerechtje is zó gevonden.
Dat creatieve gebruik van de afwasmachine biedt intussen fijne vergezichten over andere toepassingen van huishoudelijke apparatuur. Crème brûlée vanonder de hoogtezon bijvoorbeeld, tongrolletjes uit de krulset of – wel een beetje oppassen met spatten – kaasfonduen in de sauna.
Afijn, de zeewolf: doe een beetje olie in de weckpot, rol die rondom door de pot zodat de hele binnenkant is voorzien van een filmpje vet. Snijd de vis in stukken ter grootte van een luciferdoos, doe deze in een kom en voeg daar een beetje olijfolie aan toe, een ferme hand gesneden peterselie, een duimvinger zestes van de citroen en de sinaasappel en wat zout en peper. Snijd de knoflook flinterdun en voeg die ook toe. Doe tot slot ook nog een kneep citroen- en sinaasappelsap over de brokken vis en roer goed.
Breng het mengsel over in de weckpot en sluit die goed af. Ruim de afwasmachine in, zet de weckpot tussen de vieze koppen en borden en stel het apparaat in op twee uur bij 65 of 70 graden.
Als de vaat klaar is: ontsluit de schoongespoelde weckpot en giet de geurende vis op een bord. De peterselie is nog prachtig groen en geen geur heeft aan de pot kunnen ontsnappen – mijn oma zei al: „Soep mag niet ruiken, want wat je ruikt zit niet meer in de soep.” Serveer met droge rijst met daarover een deel van de saus en met rucolasla.
Zeewolf
anderhalf pond zeewolf
2 sjalotjes
bos peterselie
citroen
sinaasappel
olijfolie
zout, peper
