Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Syllabub met citroen

door

De hele week hebben we lekker licht en fris gegeten, met olijfolie en lof en sinaasappelsap en heerlijke vis – toch? Dat deden we toch? Ons cholesterolgehalte is spectaculair gezakt, de kilo’s zijn eraf gevlogen en (dat deden we niet, toch?) we hebben ook lekker gegeten.

Zo praat ik wel eens tegen mezelf als ik zin krijg om iets te maken wat eigenlijk niet kan. Zoals laatst boterkoek. En nu, oh onweerstaanbare zin heb ik erin, syllabub.

Syllabub is, voor wie het niet weet, iets wat luchtig lijkt maar het niet is. Of althans: het is wel luchtig, maar de lucht is gemengd met kleine vetdruppeltjes.

Veel lekkere dingen bestaan uit lucht met vetdruppeltjes. Denk aan mayonaise, aan sabayon, aan slagroom en allerlei mousses. Lucht is lekker als er vetdruppeltjes bij zitten. En wat suiker, drank of citroensap.

Gebakken lucht kan ook lekker zijn, in een soufflé bijvoorbeeld, of in oliebollen of soesjes. Er wordt vaak ten onrechte minnetjes gedaan over lucht. Zonder lucht aten we beslist minder plezierig. Maar je gaat niet in je recepten schrijven: voeg lucht toe. Dan zeg je: klop. Of: laat rijzen. Dat zijn andere woorden voor ‘meer lucht’.

Syllabub werd ooit gemaakt uit volle verse melk die bij witte wijn werd gegoten (volgens sommigen werd een kom wijn onder de koe gezet en spoot de melk daar rechtstreeks bij, wat een aantrekkelijk maar niet overdreven waarschijnlijk beeld is).

Het zuur van de wijn deed melk schiften: klonterige wrongel en heldere wei met wijn. De weiwijn ging in een glas, de wrongel werd met extra room opgeklopt, en dat samen aten ze dan op. Die boeren.

Ik weet het niet. Het waren dan wel rijke boeren. Maar geen smakeloze boeren.

Omdat wij geen rauwe melk meer hebben en zelfs onze volle melk zo vol niet meer is, gaan we meteen met slagroom in de weer. En met citroen. En met flink veel drank – kan het schelen, het is weekend. Dronken zitten we aan tafel na het toetje en lachen elkaar romig toe…

Vermeng de zoete wijn of de sherry met de cognac en het sap van de citroen. Doe er ook de citroenschil bij en laat het geheel een paar uur staan. Vis de citroenschil eruit en roer de slagroom en de suiker erdoor. Neem een garde en begin te kloppen tot een stevige luchtige room ontstaat. Dat is de syllabub. Schep die in glazen en garneer eventueel met nog wat citroenschil.

Syllabub met citroen

voor 4 personen

1 dl zoete wijn of medium sherry

3 ek cognac

sap en schil van 1 citroen

50 g suiker

3 dl slagroom

Geplaatst in:
Gebak
Lees meer over:
citroen
syllabub

15 reacties op 'Syllabub met citroen'

@meelmuisje

Ach ja, Syllabub!!! Ik was het helemaal vergeten! Dat hemelse nagerecht maakte de moeder van mijn vriendin ook, maar dan alleen met kerst en alleen van biest ! Ze deed er volgens mij ook ananassap door en op het allerlaatst kleine stukjes ananas herinner ik me. Hemels! Wij mochten daar 2e kerstdag ook komen eten en dan was het (voor ons vriendjes/vriendinnetjes) wachten op het allerbelangrijkste: het nagerecht! Ik droom er nog wel eens van.

Goed idee trouwens om het een keer te maken! we hebben melkvee, dus aan biest kan ik makkelijk komen ;-)

Els Peterse

Beste mw. De Vos,

Toen u begon met uw rubriek had ik er een hard hoofd in moet ik bekennen. Iedere dag schrijven over eten? Maar dat is u met glans gelukt. Het was iedere dag weer leuk om een nieuwe invalshoek te ontdekken waaruit u naar eten keek. Knap!
Gelukkig gaat u daar nog wel mee door. Ik wil u hartelijk bedanken voor al uw originele culinaire beschouwingen en overpeinzingen. En voor de lekkere recepten natuuurlijk. Laat ik die niet vergeten…

groeten, Els Peterse-Stapersma

E.A. Ketelaar-de Vries Reilingh

Wat jammer, dat kookplezier en die inspiratie iedere avond, zal ik missen.

En had ik nu maar vorige week gedaan wat ik wilde doen: schrijven hoe, na een borrel waar de mannen het hadden over de nauwkeurige boterkoek, en de vrouwen dus vertelden wat ze wél voor lekkers kookten van MdeV, we die vrolijke dikbuikige saucijzen aten met appel en calvados. Hoe we het hadden over die tot lezen nodende recensie van de biografie over Vasalis. Maar de dag was nog niet om. Thuis lag het kerkblad met rozemarijnbrood.
Ik genoot dus van uw rubriek, ook van de vertelkrant. En velen met mij. Maar we houden de column, de gedichten, en een zaterdagkok, zoals vroeger!

Met vriendelijke groet,
Els Ketelaar

Tony Kornman

Geachte Mevrouw, wat zal ik uw dagelijkse stukjes missen! IK begrijp dat de nieuwe formule voor u ook weer heel leuk is, maar nog meer dan van de recepten misschien, genoot ik van uw overpeinzingen, mijmeringen, afwegingen. Juweeltjes. Ik las ze als eerste. Welnu: uitkijken naar de donderdag voortaan. Voor de afgelopen 2 jaar echter: hartelijk bedankt! Tony Kornman, Purmerend

Iris van der Reijden

Dag,

worden de stukjes en recepten wellicht gebundeld en uitgegeven?
zal ze zeer missen!

Ankie van der Bol

Beste Marjoleine de Vos,
Tjonge jonge, er verandert nogal wat met de krant. Niet alleen het formaat en de indeling, maar ook mijn geliefde dagelijkse recept moet eraan geloven. Ik maakte echt niet alles, maar las het iedere dag en kopieerde dingen vaak voor zusjes en vriendinnen. Ik ga u beslist missen, vooral omdat zo’n intens – zij het eenzijdig – contact het gevoel gaf dat je elkaar een beetje kende. Aan de andere kant: ik snap de overwegingen van de krant om dingen te veranderen; ook uw overweging ‘dat het soms wat veel kan worden, iedere dag’. Ik hoop wel dat uw column blijft – die heb ik net nog met plezier zitten lezen. Ik wens u alle goeds en veel dank voor alle lekkere recepten, groeten, ankie van der bol

peter Luijkx

Hallo Marjoleine,

Dank je voor al je leuke kolommetjes met je gedachten en recepten. Ik heb van beide genoten en ik zal je missen. Kijk nu al naar de donderdag uit!

jolly van der ent

jammer, niet meer elke dag een recept ! Ik zal het missen.
Jolly van derEnt

Anne-Riet

Marjoleine, dank voor vele jaren zeer onderhoudend en inspirerend bijgepraat worden over hoe te eten, te koken, te mijmeren over het leven… Gelukkig heb ik twee trofeeën van je, die best wat meer aandacht zouden verdienen; de thuiskok, een heerlijk goed onorthodox kookboekje en het vis kookboekje, wat enige jaren geleden verscheen.
hopelijk verschijnt je rubriek wel gewoon zoals we dat gewend zijn ook hier online.
geniet van de vrije tijd!

Veronica Cramer

Voor mij was U niet zomaar iemand Marjoleine. U was een stabilerende factor waar het voedsel betrof. Zelf heb ik pas leren koken toen ik al 25 jaar was want voor mijn Moeder was de keuken een te verdedigingen terrein. Het enige plekje waar ze echt de scepter voerde. Marjoleine je recepten kan ik proeven en besluiten te maken voor… helemaal aangepast aan de gasten b.v. Zoethete carbonade maken voor ouders met kleinkinderen. Kindertjes eten alles wat zo is klaargemaakt. Zo vindingrijk. Ook kan ik me best begrijpen dat je wel eens wat minder pressie wilt omtrent het produceren van een nieuw recept elke dag. Iedereen die een gezin gezond behoort te houden weet er alles van. Veel dank voor alles. Veroon.

Tonny

Dit lijkt me opnieuw een bezuiniging daar er dan 3 x per week hetzelfde dagrecept zowel voor nrc next als voor nrc wordt gepubliceerd. Zoals dat vandaag dus ook al het geval is.
Met vriendelijke groet,
T.J.Leeflang-Wondergem.

EJM

geachte dame,

Uw rubriek ga ik zeker missen,maar de recepten worden zeker nog `n keer gemaakt. Ook de verhaaltjes rond de recepten waren vaak heel amusant ook voordat, dank.Menig recept is uitgeprint en ingeplakt, zowel in mijn kookboek als die van mijn vriendinnen.
Nogmaals dank en vriendelijke groeten.

ps Wat is EK cognac van het recept van afgelopen zaterdag.

vriendelijke groeten,

EJM Den Haag.

Katrien

Beste Marjoleine,

Kan je vertellen waar de boeren die dit ongetwijfeld zalige toetje hebben bedacht, woonden? Oftewel, uit welk land (en streek) komt dit recept?
Ik ga dit (voor mijn lijn) zeer ondeugende toetje zéker binnenkort proberen!

Hartelijke groet,
Katrien van der Weerd

Nelle Amons-Smink

Beste Marjoleine,
Daarnet zocht ik het recept van je onvolprezen marmelade van bittere sinaasappelen en dacht tegelijkertijd: ‘wat toch jammer, dat de etensrubriek niet meer iedere dag door jou gevuld wordt’, maar hoera: de columns zijn er nog met hun overpeinzingen, die me vaak erg aanspreken en twee keer in de week kan ik nog genieten van jouw plezier in alles wat met het koken en met voedsel te maken heeft. Het deed ons ook erg goed, dat je zo tussen de regels door en ook wel openlijk pleitte voor eerlijk en biologisch voedsel, waar wij een trouwe fan van zijn. Ik verheug me op de bijdragen van je hand die nog gaan komen! Welbedankt en veel succes met het vervolg. Nelle Amons

marjoleine de vos

Beste allemaal,
Zeer veel dank voor de aardige en bemoedigende woorden. Maar zoals gezegd, het is niet voorbij, het wordt alleen anders. En die ek cognac moet natuurlijk een el cognac zijn, een eetlepel.