Bloemkool met bittere sinaasappeldressing

Het gebeurt niet zo vaak dat iemand op bezoek komt met een flesje eigen olijfolie.

Ja, natuurlijk brengen mensen wel eens olijfolie mee, sommige mensen hebben zeer goede adressen in Italië waarvandaan ze de verrukkelijkste oliën meebrengen, anderen hebben in Griekenland beslag weten te leggen op een ongeëvenaarde soort.

Maar nu kwam een vriend op bezoek met een flesje olie van eigen bomen. Dertig jaar geleden had hij op Korfoe olijfbomen geplant op het stukje grond dat hij daar gekocht had (dat kostte toen niets). Maar een Nederlander komt er toch zelden in de winter olijven oogsten. Dat is het seizoen, tussen november en januari.

Nu was hij wel geweest en had, met behulp van de buurman die uitgestrekte gaarden bezit, zijn eigen overzichtelijke oogst binnengehaald. Overzichtelijk is relatief: ongeveer 80 kilo olijven. Dat is voor een olijvenproducent een lachertje, maar voor wie zelf moet plukken en sorteren nog best veel. Met de eigen olijven was mijn vriend met zijn mee-oogstende kinderen naar de olijfoliefabriek gegaan die in een wolk van aandacht en vertedering was losgebarsten: zo’n klein oogstje!

Ze werden met aandacht behandeld en vertrokken uiteindelijk trots, nagezwaaid door het hele fabriekje, met hun eigen acht liter olijfolie.

Dat is nog niet eens zo weinig als je aan je eigen verbruik denkt. Maar mijn vriend geeft er dan dus ook nog hele kleine flesjes, als kostbaar parfum, van weg. Zijn olie was boterig en zacht, vanwege de late oogst. Wie de grassige groene olie wil moet vroeg in het seizoen oogsten, en heeft ook minder opbrengst. Dat zou in dit geval te gek zijn geworden.

Hoe vier je een heel klein flesje eigen olijfolie?

Met goed brood natuurlijk. Dus ik bakte ciabatta, kocht de beste serranoham die ik kon krijgen en maakte een salade van bloemkool en bittere sinaasappel.

Hoewel dat gezien de landen van waaruit de etenswaren kwamen nergens op sloeg, dronken we er een Grüner Veltliner bij en dat combineerde heel goed.

De dressing voor de bloemkool wordt gemaakt van bittere sinaasappelen die een fris zuur sap geven. Als die sinaasappelen niet meer te krijgen zijn (het seizoen loopt af), neem dan een mengsel van half sinaasappel- en citroensap. En er hoeft natuurlijk helemaal geen ham bij – ik at het op vrijdag. Niet op maandag (Meatless Monday). Op maandag zou ham niet mogen. Ik denk trouwens dat deze salade ook erg goed zou combineren met een klassieke Spaanse aardappeltortilla. Dat kan wel op maandag.

Stamp de knoflook in een vijzel fijn met het zeezout. Giet er het sap van de sinaasappel bij en meng dat goed door elkaar. Laat een halfuurtje staan opdat de smaken met elkaar huwen. (Mooie uitdrukking hè. Schreef iemand een keer.) Verdeel de bloemkool in pingpongbalgrote roosjes. Zet een bodempje water op, zet daar een stoommandje in en stoom de bloemkool in vijf minuten gaar maar niet heel erg zacht. Doe de bloemkool meteen in een slaschaal en schenk er de dressing over. Voeg de olijfolie toe en schep alles goed om. Laat de groente afkoelen tot lauwwarm. Hak de koriander fijn en strooi die erover heen.

Bloemkool met bittere sinaasappeldressing

2 tenen knoflook

1 tl grof zeezout

4 el (bittere)sinaasappelsap

1 bloemkool

4 el olijfolie

klein bosje koriander