Groene pepers met komkommer en dadels
In zogenaamde ‘eetfilms’ wordt eten vaak met liefde, en eventueel seks, in verband gebracht. Niet zo gek. Wie lekker zit te eten ontdooit en laat zich meer kennen – voor liefde niet onbelangrijk. Een poosje geleden zag ik Eden, een van de eetfilms die deze krant uitbrengt, waarin een wat vermoeide jonge vrouw met een niet overdreven aardige echtgenoot, in de ban raakt van (de gerechten van) een dikke, zwijgzame kok. De kok spreekt vooral via zijn maaltijden die de mensen tot een stille extase brengen. De paar tafels in zijn restaurant zijn altijd bezet en mensen eten er in een soort van plechtige opwinding.
Als je iets heel goed proeft, iets met een complexe smaak dat je steeds voor nieuwe raadsels en verrassingen plaatst, is dat op een bepaalde manier opwindend.
Ik begin er natuurlijk over omdat het vandaag Valentijnsdag is, een dag vol rode harten.
Zouden er mensen of restaurants zijn die vandaag hart serveren? Dat zou in zekere zin passend zijn. Toch denk ik het bijna niet. De meeste mensen houden niet van orgaanvlees, en ook als je er wel van houdt, is hart niet het opwindendste orgaan om te eten.
Dan liever de gecompliceerde hersenen, die het hart ook als centrum van gevoel al lang van de eerste plaats hebben verdreven. ‘Hartverwarmend eten’ is wel al jaren in de mode. Je zou denken dat dat dan heel geschikt is voor Valentijnsdag, maar om een of andere treden is ‘hartverwarmend eten’ vaak soep of stamppot of anderszins simpele kost en bij een Valentijnsetentje stel je je toch wat anders voor.
Volgens mij moet er iets opwindends in een Valentijns gerecht zitten, en opwindend is iets als het tegenstrijdig smaken bevat: zoet en heet bijvoorbeeld. Bitter en zoet ook – wonderlijk hoe symbolisch smaken meteen beginnen te klinken als je ze met liefde in verband brengt. Misschien klinkt alles wel symbolisch als je op de achtergrond aan liefde denkt.
Het is vandaag ook maandag. Maandag is geen dag voor romantische etentjes. Maandag is vleesloos, maandag is het begin van de werkweek, maandag is illusieloos, bloot, eerlijk, onopgesmukt. Maandag is nieuwbouwwijk, t gerammel van vuilnisbakken in de straat, veiligheidssirenes, gesloten winkels tot halverwege de dag, geen mens te zien. Ik weet zeker: Valentijnsdag is geen maandag.
Dat is dus een extra uitdaging.
En laat ik nu laatst van een vriendin iets te eten hebben gekregen dat zowel de maandag als de Valentijnsdag kan dienen. Iets dat pittig is en zoet, hartig en opwindend. En ook nog gemakkelijk en vegetarisch.
Nu ja. Bijkans het ideale gerecht dus. Het gaat zo:
Was de pepers en de komkommer. Snijd de pepers doormidden en haal de zaden eruit. Snijd ze in rechthoekige stukjes.
Snijd de komkommer in tweeën en haal het zaad eruit. Snijd er schijven van. Snijd de dadels door midden en verwijder de pitten. Snijd heel grote dadels nog eens door.
Verhit de olie en bak de dadels 1 minuut. Doe de pepers en de komkommers erbij. Roer even door. Voeg sojasaus toe en proef. Het gerecht kan op kamertemperatuur gegeten worden, met witte rijst en eventueel nog meer schoteltjes.
Groene pepers met komkommer en dadels
Voor vier personen
2 groene verse pepers,
1/2 komkommer,
1/2 kop dadels (6 grote,dikke met pit)
3 el olie
2 tl sojasaus
