Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Marokkaansige bonensoep

De toekomst van vroeger was een andere dan die van nu. Je verzon toen allerlei geweldige technische mogelijkheden, waarbij vooral vliegen, liefst naar andere planeten, in trek was.

Er waren ook strips waarin mensen door de ruimte reisden naar een planeet met een koepel erover en dan gingen ze door een soort sluis naar binnen en daar was dan een stad met voldoende zuurstof, waar iedereen zich ook weer vliegend en over lopende banden bewoog.

Een van de dingen die bij deze technotoekomst hoorde was de maaltijdpil. Geweldig was dat, je nam een pil en je had alles binnen, alle stoffen die je nodig had en je hoefde dus helemaal geen tijd meer te besteden aan eten. Wat dat tijd scheelde!

Nog los van dat we toen blijkbaar niets wisten over het belang van kauwen, is het toch wel vreemd dat bij die fantasie het hele idee van smaak, van lekker, van gezellig, van saamhorig, van aardigheid hebben in koken meteen was verdwenen. Je denkt er nog wel eens aan als iemand zegt dat je net zo goed alles kant-en-klaar of voorgedroogd en verpakt kunt kopen. Ruimtepillentypes.

Soms heb je juist enorm zin om iets te maken. Fijn in de keuken staan even en wat geurige spulletjes bakken, iets laten pruttelen op het vuur en dan vanavond een fijne, dikke soep eten. Niks geen saaie pil.

Dit is min of meer een vegetarische versie van de beroemde Marokkaanse harira, lamssoep. De soep is erg dik en voedzaam, bijna een nattige bonen-pastaschotel. En pittig en kruidig, dankzij de specerijen en de kruiden en de peper – wie van pittig houdt kan best wat meer peper toevoegen.

De ‘bolletjespasta’ is pasta die eruit ziet als een soort dikke couscous. Heel aantrekkelijk voor in soepen en ook voor pastasalades. Turkse en Marokkaanse winkels hebben ’m meestal. In Engelstalige recepten wordt dat spul altijd ‘mograbia’ genoemd.

Hak de ui fijn, snijd de selderie en de wortel in blokjes. Ontzaad de groene peper en snijd hem fijn. Giet wat olie in een royale pan en fruit de groenten daarin aan.

Doe er komijn- en korianderzaad bij en bak dat ook even mee.

Snij de tomaten in stukjes en doe ze bij de groenten in de pan. Spoel de linzen af en voeg die ook toe. Bestrooi het geheel met peper en zout en giet de bouillon (of het water) erbij. Doe het kaneelstokje in de pan en laat alles heel zachtjes een uur of anderhalf sudderen, tot de linzen gaar zijn.

Na anderhalf uur wordt de pasta toegevoegd. Spoel de bonen en de kekererwten goed af en doe ze tien minuten later ook in de soep. Proef op zout, voeg citroensap toe.

Hak de koriander en de peterselie grof en strooi die over de soep.

Het lekkerste is het om de soep een dagje te laten staan. Maar hij kan ook meteen gegeten worden, met korsterig brood en eventueel een extra scheutje olijfolie.

Marokkaansige bonensoep

1 ui

2 stengels bleekselderie

1 wortel

olijfolie

½ groene peper

komijnzaad

kaneelstokje

korianderzaad

4 rijpe tomaten

1 kopje linzen

1 l groentebouillon (of water)

1 kopje bolletjespasta

1 blikje kidneybonen

1 blikje kekererwten (‘kikkererwten’)

koriander

peterselie

citroensap

Geplaatst in:
Soep
Lees meer over:
bonensoep

13 reacties op 'Marokkaansige bonensoep'

Klary Koopmans

Ik had het woord mograbia nog nooit gehoord, ken het wel, uit Engelse recepten, als ‘Israeli couscous’.

mieke van der veen

Door wat kan ik bolletjespasta vervangen? Mograbiah heb ik wel op google gevonden, maar is zeker niet in mijn woonstadje te vinden.

marijke bakker

Marjoleine,

Bedankt voor dit fijne vegetarische recept.
Ik lees je kook rubriek altijd en maak de recepten vaak.

Wat ik jammer genoeg niet meer kan vinden is je 14 daagse column.
Mijn vraag hierover aan de redactie heeft geen duidelijk antwoord opgeleverd.

Het zou me spijten als ik deze stukjes niet meer te lezen krijg want goede onderwerpen in mooi Nederlands geschreven zijn verder niet te krijgen in Quintana Roo, Mexico, waar ik woon.
Bij voorbaat mijn dank
Marijke

Marjoleine de Vos

Ik zou dankbaar zijn vooor een algemeen gebruikte naam. Maar internet leverde weinig op. Couscouspasta – zou dat wat zijn?

Lisa

Ik ken het als ‘maftoul’ of ‘Israelische couscous’ of in het Nederlands als ‘parelcouscous’.

F.Boucher

Soeppasta, dat geeft aan waarvoor deze deegwaar van harde tarwe kan worden gebrikt. Er kunnen natuurlijk ook andere piepkleine pastasoorten (er zijn veel meer soorten soeppasta dan alleen bolletjes) voor soep worden gebruikt. Doordat de deegwaar niet wordt voorgeweekt en gestoomd, zoals bij couscous moet gebeuren, lijkt het woord pasta mij beter aan te sluiten bij het gebruik.

Maaike Vorstman

Helpt de naam ‘Orzo”? Rijstvormig geslepen pasta, wordt in soepen maar ook zo gegeten.

S. van Hest

@6 F. Boucher

Bij ‘soeppasta’ denk ik eerder aan een stroperig goedje om soep mee te bereiden, zoals de Japanse Miso of Indo-Meleise Soto, het Britse ‘Bovril’of zelfs ‘Marmite’.

Daarnaast is de ‘gewone’ vermicelli –Italiaans voor ‘wurmpjes’!– ook ‘soeppasta’, evenals tortellini (in brodo).

‘Bolletjespasta’ heet in het Italiaans ‘pastina’ –pastaatje–, iets groter en ze noemen het ‘ancini di pepe’ –peperkorrels–. Daarnaast zijn er nog de Sardijnse ‘fregola’, pastabolletjes die even in de oven geroosterd zijn, in plaats van slechts aan de lucht gedroogd.
Orzo, ook wel ‘Risoni’ –grote rijst– heeft rijstvormige korrels.

Bij de Turkse supermarkt zoeke men tussen de pasta’s (dus niet tussen de cous-couzen) naar ‘makarna kuskus’ –cous-cousmacaroni–.

Droge spaghetti aan de Magimix voeren levert ook een bruikbaar produkt op overigens.

Hind

Beste mevrouw De Vos,

Hoeveel komijnzaad en korianderzaad zou je moeten gebruiken? en ik heb twee soorten korianderzaad gevonden, namelijk gemalen en niet gemalen, welke moet ik gebruiken?

Alvast bedankt.

Lisa

Beste Hind,
Weliswaar ben ik niet mevrouw De Vos, maar ik wil toch mijn ervaring met u delen: Als u zaadjes koopt (van zowel komijn als koriander, maar het geldt bijv. ook voor hele kruidnagels), dan blijven deze langer lekker dan gemalen kruidenpoeder. Gemalen zaad verliest erg snel smaak. Wanneer u kruidenpoeder nodig heeft, kunt u de zaadjes even fijnstampen in een vijzel. Eventueel kunt u ze eerst even roosteren in een droge koekenpan om de smaken vrij te laten komen.
Ik heb deze soep niet gemaakt, maar zou er gezien de ingrediënten best 2 theelepels komijnzaad en 2 theelepels korianderzaad in durven doen. E.e.a. hangt ook af van de grootte van de blikjes bonen. Als u het minder kruidig wenst, zou ik beginnen met 1 theelepeltje van ieder. Als u het zaad mengt met een beetje warme olie, kunt u altijd naderhand wat extra toevoegen.

Hind

Beste Lisa,
Dank voor de uitleg!

Lisa

Oeps, en in mijn laatste zin bedoel ik natuurlijk het poeder dat vermengd met wat warme olie gemakkelijk toegevoegd kan worden!

L.J.G. van der Maesen

Leuk recept deze bonen- en kekererwtensoep. En mooi dat u eindelijk eens kekererwten noemt. Eenieder weet dat deze erwten met kikkers niets van doen hebben. Zowel keker als kikker zijn bestaande oude nederlandse klanknabootsingen van het latijnse Cicer, dat volgens sommigen immers als Kiker werd uitgesproken. In elk geval is de keker of de kekererwt beter dan kikkererwt. Sinds ik vanaf 1967 de keker bestudeerde, is het produkt de nederlandse markt opgekomen, voordien was het nauwelijks te krijgen, en nu wordt het overal kikkererwt genoemd. Maar het is te laat om veel moeite te doem om de Nederlanders om te turnen!