Thaise kipcurry met rijstnoedels
Terwijl ik druk zat te discussiëren over kant-en-klaarmaaltijden en additieven en lol in koken en eten, brachten collega’s dat laatste in praktijk: zij kookten met Nigella Lawson. Wel allemachtig.
,,Oh kan me niets schelen”, blies ik koeltjes tegen de krant waar dat in stond. ,,Ik heb haar ook wel eens ontmoet, hoor.”
En dat is waar, bij een interview met een perslunch er achteraan op een boot die door Amsterdam voer en waarop Johannes van Dam met N.L. sprak over de beste wijze van lavassoep vervaardigen, terwijl Wouter Klootwijk met een ongelovig gezicht naar de smerige uientaart zat te kijken die we geserveerd kregen en die Johannes van Dam, toen hij onverhoeds een hap nam, paars deed aanlopen onder het slaken van een gesmoorde kreet: „suiker!” Daar leek het inderdaad wel op. Alsof men er niet op vertrouwd had dat die uien van zichzelf zoet zouden worden en ze daarom maar besuikerd had. Misschien was het wel fabrieksuientaart. In kant-en-klaarproducten zit ook vaak zo adembenemend veel suiker of aspartaam – ik trek de vorige discussie er maar even bij.
Maar dat van die collega’s in de keuken met Nigella daar bleef ik toch aan denken. Gezellig babbelend, Nigella bevallig snoepend. Want daar lijkt ze wel een cursus voor gevolgd te hebben: hoe snoep ik zo aantrekkelijk mogelijk. Laatst was één van de Jakhalzen van De wereld draait door met oliebollen bij Nigella op bezoek. En die Jakhals (een vrouwtje) keek jaloers toe hoe NL in de oliebol beet en kloeg: ,,Als jij een hap neemt van zo’n oliebol zie je er sexy uit, ik alleen maar knoeierig”. En dat klopte ook. De poedersuiker viel op Nigella’s jurk en de Jakhals zei bezorgd: ,,Pas op, je verknoeit je jurk!” ,,It’s worth it” zei Nigella met zo’n onnavolgbaar Brits mengsel van onverschilligheid en tot op de bodem bedwongen enthousiasme.
Zo iemand moet altijd maar eten. Johannes van Dam had destijds een heerlijk Holtkamptaartje voor haar meegenomen. En nu die Jakhals met haar oliebollen en de collega’s (grrr) met hun maaltijd – geen wonder dat ze zo dik is. N.L. bedoel ik. Want dat is ze echt. Maar ja, haar staat het.
Verder is zij de natuurlijke verzoening tussen kant-en-klaar, geen uren koken en toch lekker eten. Ze is niet bang voor zakjes maar ook niet voor zelf koken. Dat doet ze bijvoorbeeld zo:
Schil de gember en snijd die in dunne reepjes. Ontpit de peper en snijd die fijn. Maak de rijstnoedels gaar zoals aangegeven op het pak (Meestal: overgieten met kokend water en een paar minuten laten staan). Verwarm de kippenbouillon, met alle andere ingrediënten behalve de kip en de groenten. Als de bouillon kookt, de groenten erbij en die koken tot ze zacht worden. Scheur of snijd de gare kip in kleine stukjes en doe die ook een minuut bij de hete bouillon. Voeg de uitgelekte noedels toe en dien op, bestrooid met koriander.
Thaise kipcurry met rijstnoedels
Voor 2 tot 3 personen als hoofdgerecht
1 l kippenbouillon
150g dunne rijstnoedels
2 dl kokosmelk
3 á 4 cm verse gember
2 el vissaus
1 verse rode chilipeper
2 tl koenjit
2 tl tamarinde
2 tl bruine suiker
2 el limoensap
150 g gare kip
250g roerbakgroenten of Chinese groenten
3 el gehakte koriander
