Curry van kool

De Hanos Courant, blad van de horeca-groothandel Hanos, meldde onlangs de nieuwe trend: „Groenten worden helemaal hip, met de nadruk op streekeigen en biologisch. Dat hebben horecagrootheden voorspeld tijdens de Food Inspiration Day die in oktober plaatsvond in Eindhoven.”

Soms lopen horecagrootheden behoorlijk achter. Ik kan me bijna de tijd niet meer heugen dat groenten niet helemaal hip waren en dat er geen nadruk lag op streekeigen en biologisch. Heel heerlijk gezegd hoop ik soms wel eens dat we het weer eens over wat anders kunnen hebben.

Maar ja, dat is misplaatste ongedurigheid, groenten hebben de toekomst, de wereld moet minder vlees eten en wel onmiddellijk.

Streekeigen is voor horecagelegenheden vaak makkelijker te realiseren dan voor thuiskoks – die zijn afhankelijk van de aanvoer en met het verdwijnen van de kleine middenstand zijn we maar al te vaak overgeleverd aan de supermarkten. Die kopen centraal in zodat je in Brabant streekeigen producten van de Waddenzee moet kopen en omgekeerd. Eigenlijk zijn gewone markten de enige plaatsen waar je streekeigen waren kunt kopen, meestal dan – sommige marktkooplui komen ook weer van ver. Dat is soms fijn, we willen ook niet helemaal wereldvreemd en eenkennig uitsluitend onze spruitjes van om de hoek eten.

Streekeigen producten kopen betekent trouwens niet per se dat we ook streekeigen moeten koken. Misschien maar juist niet, je wordt wel een beetje melig van al die in water gekookte kool die je dan in de winter vervuld van plichtsgevoel zit op te eten.

Ik bemachtigde onlangs het boek De groene wereldkeuken. Inspirerende recepten voor een dagje zonder vlees, uitgegeven door Fontaine in samenwerking met Oxfam Novib en waarvoor de auteur Troth Wells gebruik heeft gemaakt van recepten van allerlei zegslieden van over de hele wereld.

Ik weet nooit zeker of ik zo dol ben op wat wel ‘wereldkeuken’ wordt genoemd – vaak heb je het gevoel dat het idealisme een belangrijker drijfveer is dan de smaak. Een bonensalade uit Nigeria, maiskoekjes uit Peru – tja. Je moet erin geloven om het te willen eten.

Met de Aziatische keukens ligt dat meestal anders – daar bestaat een enorme eetcultuur.

Dus de Indiase meneer of mevrouw die een recept aanbiedt voor witte of spitskool wekt wel interesse met de mededeling dat hij of zij in Londen ontdekte dat kool daar niet voor niets heel smerig werd gevonden: de mensen kookten de kool! Fout!

Curry van kool

olie
2,5 cm gemberwortel, fijngesneden
1 tl komijnzaad
½ tl fenegriekzaad
½ tl koenjitpoeder (geelwortel)
1 tl gemalen koriander
1 tl kerriepoeder
2,5 dl kokosmelk
1 spitskool, fijngesneden
limoensap
koriander

Verhit een beetje olie in een wok of grote koekenpan en doe er gember, komijn en fenegriek in. Roerbak een halve minuut, voeg geelwortel, koriander en kerriepoeder toe, roer kort en giet de kokosmelk in de pan.

Breng de kokosmelk al roerend aan de kook en doe de kool erin. Draai het vuur hoog en laat de kool in een paar minuten beetgaar worden.

Voeg zout en limoensap naar smaak toe en bestrooi het gerecht met koriander. Eet het met rijst.