Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Voorlopig laatste kweeperen

Echt de laatste keer vandaag. Voorlopig. Over kweeperen. Hoe heerlijk ze ook zijn, je moet er ook weer over ophouden.

Het probleem is vaak dat als je de kweeperen van iemand krijgt of zelf een boom hebt, je niet met twee peertjes zit. Een mede kwee-liefhebster schreef mij bijna wanhopig of ik niet behoefte had aan nóg een zak kweeperen want ze kwam erin om. Drie kartonnen dozen vol had ze. En ze is heus wel inventief met kweeperen. Maar je eet een flinke plak membrillo niet eens op in een winter en dan heb je pas twee kilo verwerkt.

Ze stuurde wel een recept van kweeperenroomijs mee dat geweldig klinkt – stel je voor die geurige, rijke smaak in ijs!
Ik citeer haar recept voor wie het wil proberen. Ik heb geen ijsmachine moet ik nederig bekennen dus het kan wel even duren voor ik dit zelf een keer gemaakt heb:

„250 g zachtgekookte kweepeer (niet te lang koken, zodat ze geel blijven, de schil en klokhuizen pas wegsnijden als ze gekookt zijn)
125 g suiker
citroensap naar smaak
200 ml slagroom
100 ml volle melk

Het is lekker om er een snufje kaneel en wat vers geraspte nootmuskaat door te doen.
Pureer de gekookte kweeperen, en meng er de suiker en het citroensap door. Laat afkoelen. Giet er dan de melk en de room bij en roer alles goed door. Vervolgens in de ijsmachine 40 minuten laten draaien.

Je kunt er eventueel een heel klein beetje gesnipperde salie aan toevoegen.

Het ijs is mooi geel van kleur en natuurlijk ook wat korrelig van structuur. Het verdraagt geen sterke smaken naast zich. We hebben er wel eens rodebessenijs naast gegeten, maar dat was helemaal verkeerd.”

Er blijkt ook een kweeperensite te bestaan, met allemaal tips en weetjes over de kwee. De kwee in vreemde landen (mele cotogne, kydonia, quince). De kweegelei. De kwee in potjes. Het antwoord op de volgens de site meest gestelde vraag: wanneer kweeperen eigenlijk rijp zijn, want dat is niet zo makkelijk vast te stellen bij keiharde vruchten. Het antwoord is: eind september, begin oktober.

Dat weten we dan weer. Het is al veel later en iedereen zit nog met de ongebakken peren.
Hè, hè wat grappig.

Nu vooruit, snel een lekker zoet en hartig recept met kwee voor het weekend. Dit recept is Frans (kweeperen heten daar coings). Je moet er wel de moeite voor doen om kweeperen te schillen en van klokhuizen te ontdoen, maar het zijn er maar twee. Dat schiet niet op voor degenen met grote voorraden, maar daar helpt toch eigenlijk alleen maar jam tegen.
Verwarm de oven voor op 180 graden.

Smeer de parelhoen in met boter, bestrooi hem met peper en zout en leg hem in een ovenschaal. Schil de kweeperen, snijd ze in vieren, verwijder de klokhuizen en stop er eentje in de buikholte van het hoen.

Snij de andere kweepeer in stukjes en vermeng hem met honing en cider. Schik dat om de parelhoen heen. Leg een vel beboterd bakpapier over de vogel.

Zet de schaal in de oven en rooster ongeveer 1 uur. Verwijder dan het bakpapier en giet de room over de vogel. Laat nog ten minste een kwartier bakken, als je in het dikke stuk van een bout prikt moet er helder vocht uit komen.

Parelhoen met kweeperen, voor 4 personen
1 parelhoen van ± 1,5 kilo
2 el boter
2 kweeperen
2 el honing
1 dl cider (brut of demi-sec)
1 dl room

Geplaatst in:
Hoofdgerecht
Lees meer over:
kweeperen
parelhoen

5 reacties op 'Voorlopig laatste kweeperen'

Elies

een paar gekookte kweeën door uw verse appelmoes;
in plaats van abrikozen of dadels in een tajine;
in Frankrijk is pâte de coing (wat u membrillo noemt) op brood een geliefd vijf-urtje (we eten hier laat), met name voor kinderen, mijn schoonmoeder maakte er hele plakken van in de oven: dikke moes met suiker gemengd op bakpapier uitgestreken heel zachtjes in de oven drogen en dan in stukjes, met bakpapier ertussen tegen het plakken, in trommeltjes, blijft tijden goed en is veel lekkerder dan pâte de coing uit de winkel ….;
gewoon een paar van die peren in de fruitschaal leggen en uw huis gaat er naar geuren….
de kwee is onuitputtelijk, leve de kwee!

Joky Schoute-Jansen

Beste Thuiskok Marjoleine, een wat late reactie, maar VOL kweepeer: ik heb in mijn bezit een kookboekje geschreven in plm 1942-42 getiteld ‘De peer en de kwee in de huishouding” (een vervolg op een eerder boekje van haar “De appel in de huishouding”)van de hand van mijn tante Maria Baelde en in dat eerste staan plm. 40 recepten over wat je allemaal met kweepeer kan doen.(Om over de peer maar te zwijgen, meer dan 300 recepten plus een lijst van alle destijds te verkrijgen perensoorten en o, wat word je daar treurig van als je nu bij de groenteman kijkt).Als je belangstelling hebt, kan ik je er wel fotokopien van toesturen, van de kwee dan. Het is i.t. uitgegeven door de Landbouwhogeschool Wageningen afd. Huishoudwetenschappen, mogelijk hebben ze het daar nog. Mijn exemplaar is aanzienlijk gevlekt, want kweepeergelei lekt altijd zo… Ik hoor wel (of niet) van je. Met vriendelijke groet, Joky Schoute-Jansen.

shanneeq

in Portugal wordt er gewoon jam van gemaakt. Smaakt een beetje naar Gujave (Guave) jam zoals we die maken in Suriname.

Marjoleine de Vos

Beste Joke Schouten – veel dank voor het aardige aanbod. Maar ik heb best veel kweerecepten. Het punt is alleen dat je er in de meeste stoofrecepten e.d. maar ene paar nodig hebt en ze hebben de eigenschap om altijd met kisten vol je huis binnen te komen. Wel een leuke invasie ,maar toch.

n.heikens

mijn reactie is een vraag: kunnen de vruchten van de cydonia japonica (Japanse kweepeer, een sierstruik)ook gebruikt worden voor dezelfde recepten als de kweepeer (cydonia oblonga)?