Appelen vliegen om je oren
De herfst is ongelooflijk losgebarsten met stormachtige regens en gure winden – heerlijk! Te heerlijker als je binnen van alles te doen hebt. En er is van alles te doen. Wij buitenwoners kampen met de jaarlijkse luxueuze overvloed van appelen, peren, goudreinetten, stoofperen, kweeperen, laatste courgettes, laatste tomaten enzovoort. Iedereen duwt elkaar potten jam in de handen of vraagt voorzichtig of er nog belangstelling is voor appelen?
Nee dank geen appelen, heb zelf. Hoewel ik gisteren bij mensen wegging met een doos doré-aardappelen, drie grote gele courgettes, tóch een zak appelen (harde zure appelen voor in taart, ‘zedeling’ heten ze), twee potten jam, twee bakjes zojuist door hen vervaardigde tomatenpassata en een paar kilo door onszelf die middag vervaardigde worst.
Dus ik zou zeggen: laat het maar regenen. Ik heb te doen.
Eerst iets met appelen.
Twee jaar geleden kocht ik Ottolenghi, het kookboek van een Engels restaurant dat tevens een afhaalwinkel was en duidelijk geweldig hip en succesvol in Londen. In Londen lijken voortdurende geweldig hippe en succesvolle restaurants op te duiken.
Het Ottolenghi-kookboek was een poosje bij mij thuis een enorme hit en ik kookte er van alles uit, maar zoals dat gaat, op een gegeven moment leg je het weer weg en ga je verder op een ander kookpad.
Laatst pakte ik het weer uit de kast en zie: speciaal voor de herfst had ik een briefje geplakt bij een appeltaart die me bijzonder had toegeschenen. Gemaakt. Was lekker. Maar na een dag staan was-ie érg lekker. Doe dat dus.
Er gaat een glazuurlaag overheen (en tussen) die gemaakt wordt met maple syrup, een stroop met een licht notige smaak. Wie die niet kan krijgen kan hem vervangen door onze eigen suikerstroop, of, dat lijkt mij ook erg lekker, door goede appelstroop.
Appel-olijfolietaart met stroopglazuur (Voor 8 à 10 porties)
- 80 g sultana rozijnen
- 3 lichtzure appelen (ong. 1 pond)
- rasp van 1 citroen
- ½ vanillestokje
- 120 ml olijfolie
- 160 g suiker
- 2 eieren
- 280 g bloem
- ½ tl kaneel
- 1 opgehoopte tl bakpoeder
Voor het glazuur:
- 100 g boter
- 100 g witte basterdsuiker
- 85 ml maple syrup (of stroop)
- 220 g verse kaas (Philadelphia en/of Monchou)
Ga als volgt te werk:
Verwarm de oven voor op 170 graden. Doe de rozijnen met 4 eetlepels water in een pannetje en zet dat zachtjes op tot de rozijnen het water hebben opgenomen. Schil de appelen en snijd ze aan blokjes. Doe de rozijnen erbij en rasp de citroen erboven.
Schraap het merg uit het halve vanillestokje. Meng dat met de olijfolie, de suiker en de eieren met behulp van een mixer of een keukenmachine.
Zeef het meel en het bakpoeder met het zout en de kaneel boven de kom en roer goed.
Meng het beslag door de appelen en rozijnen. Bekleed een kleine springvorm (± 20 cm) met ingevet bakpapier. Giet het beslag erin en laat het anderhalf uur bakken. Laat de taart afkoelen op een rooster.
Laat voor het glazuur alle ingrediënten op kamertemperatuur komen en meng ze goed door elkaar (mixer). Snijd de taart horizontaal doormidden, zodat je twee plakken hebt. Smeer een laag glazuur op de onderste helft en zet de bovenste helft er weer op. Besmeer de bovenkant ook met het glazuur.
Laat de taart een dag staan op een koele plaats.
