Hoera voor de aardappel
Laatst heb ik geschreven dat pompoen saai is. Ook al bestaan er best lekkere pompoensoepen. Toen gingen mensen denken dat ik alles met zetmeel saai vond. Wat een onzin zeg.
Aardappelen bijvoorbeeld behoren tot de allerlekkerste knollen die er zijn. Een aardappel is melig en heerlijk.
Soms doe je van die rare spelletjes: als je van de bijspijzen rijst, pasta, couscous of aardappelen, eentje moest kiezen, welke nam je dan?
Ik wist het wel hoor. Aardappelen.
En als de vraag was: welke van de knollen en bollen zou je kiezen als je er maar twee over mocht houden?
Dat wordt moeilijker. We denken aan de knoflook en de ui, aan de selderieknol en de biet, aan de pompoen en de aardappel of aan de topinambour. Geef maar eens wat op.
Toch hoef ik ook over die vraag niet lang na te denken: ui en aardappel. Met spijt laat ik de biet en de knoflook gaan.
Nu ja, in het echt kom je meestal niet voor zulke keuzes te staan (bier of wijn?) maar voor het bepalen van de gedachten (Frankrijk of Italië?) denk je toch wel eens zo kinderachtig (doof of blind?). Vergelijkbaar met de vraag welke muziekstukken of boeken mee gaan naar een onbewoond eiland.
Ik neem de aardappel mee.
Minder veelzijdig, maar nu het herfst is ook heel smakelijk, is de zoete aardappel. Meestal maak ik zoete aardappelen met knoflook, salie en room (erg lekker) of gevuld met feta en rode peper (ook erg lekker). Maar nu zag ik ergens een recept voor een warme aardappelsalade met gewone en zoete aardappelen.
Gemaakt. En allemachtig, wat was die warme noem-het-maar-salade snel op zeg. Onweerstaanbaar heerlijk. De opgegeven hoeveelheden lijken dus misschien wat royaal – nee, laat ik niet huichelen: ze zijn royaal – maar in de praktijk zal vrees ik blijken dat de hoeveelheid aan de krappe kant is.
Ik maakte er gehaktballetjes bij met een snufje komijn erin, en een lofsalade met appel, slechts op smaak gemaakt met een scheut citroen, versgemalen peper en een scheut olie. Een uitstekende door de weekse maaltijd durf ik gerust te beweren.
Warme salade van aardappelen (voor 4 personen)
- 3 grote zoete aardappelen
- 1 kilo stevige aardappelen (roseval of nicola’s)
- ½ ui
- klein bosje tijm
- olijfolie
- geraspte schil van ½ citroen
Dressing:
- 100 ml zure room
- 1 dessertlepel dijonmosterd
- 1 el mayonaise (niet zoet!)
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Was de zoete en de gewone aardappelen goed en snijd ze in ongeveer even grote plakken (een halve centimeter dik ongeveer).
Ris de blaadjes van de tijmtakjes.
Doe de aardappelen met de tijmtakjes in een niet klevende ovenschaal, bestrooi ze met grof zeezout en hussel er met je handen een eetlepel olijfolie door.
Zet een half uur in de oven.
Meng intussen de ingrediënten voor de dressing door elkaar en doe er een eetlepel water bij. Hak de ui fijn. Rasp de citroenschil op een heel scherpe rasp.
Als de aardappelen gaar zijn (prik even om te controleren, misschien hebben ze ietsje langer nodig) doe ze dan over in een schaal en strooi er de ui en de tijm bij en een deel van de geraspte citroenschil. Giet de dressing erbij en hussel goed om. Bestrooi tenslotte met de geraspte citroenschil en dien direct op.
