Belangrijk: Voor het goed functioneren van nrc.nl maken wij gebruik van cookies (meer informatie).
Hiervoor hebben wij wel eerst je toestemming nodig. Klik op de groene knop als je hiermee akkoord gaat.

Significant meer appelmoes

door

‘Ouderen eten beter in gezellige ambiance’ stond vanochtend in de krant. Wie niet, denk je meteen. Daar hoef je geen bejaarde voor te zijn. En je hoeft ook geen genie te zijn om te bedenken dat als je de tafel dekt, de mensen een aperitiefje geeft, het eten smakelijker klaarmaakt, dat er dan meer gegeten wordt en met meer animo.

Het probleem is blijkbaar dat ouderen in bejaardentehuizen te weinig eten en vaak ondervoed zijn. Geen wonder als je ziet waar die mensen moeten zitten en wat ze dan krijgen. Zo’n lucht van doodgekookt eten in een deprimerende eetzaal – het is fijn dat er voor ze wordt gezorgd, maar waarom moet dat allemaal op minimumniveau? Het maakt het drama van uit huis te moeten nog eens zo groot.

Een enkele keer wordt er wel eens een mooi of leuk centrum voor bejaarden ontworpen, maar het mag niets kosten. Het zijn maar bejaarden hè. Net of we zelf nooit eens bejaarden zullen worden. Of je ouders. Of je liefsten.

Aan de feestelijker gedekte tafel kregen de bejaarden meer ‘biologische producten’. Het bericht vermeldde helaas niet wát voor producten dan en hoe die waren klaargemaakt. Je kunt met biologische producten ook allemachtig saaie dingen doen. Het ‘meer eten’ bestond trouwens voor een significant deel uit meer appelmoes: een toename van 76 procent!

Niet zo best trouwens, op appelmoes hoef je niet te kauwen en juist kauwen is van groot belang voor een goed werkend geheugen, voor het humeur en voor het vermogen om taken te verrichten, zoals we weten. Net als bewegen trouwens: veel bewegen geeft een lagere kans op dementie. Dus bejaarden moeten erop uit met een volkoren boterham. Of eerst een eindje gaan fietsen of wandelen en dan thuiskomen en in gezellige ambiance iets eten waarop ze moeten kauwen. Geen appelmoes.

Over bejaarden gesproken: ik heb laatst een eindje op een elektrische fiets gefietst. Ge-wel-dig! Tegenwind bestaat niet meer. En je fietst echt, het is niet brommeren met schijnbewegingen. Ineens zie ik ook overal bejaarden op elektrische fietsen met een rotgang voorbij komen. Dat is prima: een flink eind fietsen en dan thuis iets eten met appelen, want het is nu volop appelen tijd. Maar wel iets om op te kauwen.

Sla van gegrilde lof met appel en ham (voor vier personen)

  • 4 struikjes lof
  • beetje boter
  • 2 appelen
  • 4 niet te dunne plakken serranoham
  • 1 dessertlepel mosterd
  • 1 el appelazijn (of witte wijnazijn)
  • 4 el olijfolie

Snijd de lofstruikjes in vieren. Verwarm de grillpan tot-ie echt gloeiend is en gril de lof in porties tot hij ietsje zachter is en bij voorkeur ook van die mooie grilstrepen heeft. Het heeft zin om even druk op zo’n struikje uit te oefenen met een pollepel, dan krijg je eerder strepen. Leg de lof op een platte schaal en bestrooi met een beetje zout en peper.

Schil de appelen en snijd ze in niet te dikke partjes. Bak ze in een koekenpan in wat boter aan beide kanten lichtbruin. Leg ze bij de lof.

Snijd de ham in dunne reepjes en bak die in een beetje boter tot ze knapperig zijn. Strooi de hamsliertjes over de appel en de lof.

Maak een dressing met echt een flinke schep mosterd. Eerst de azijn met peper en zout, dan de mosterd, dan goed kloppend de olie erbij doen. Een dikke emulsie wordt het dan die je in een schaaltje doet en apart bij de sla serveert. Op een gedekte tafel.

Eens kijken of de huidige en toekomstige bejaarden niet willen eten.

Geplaatst in:
salade
Lees meer over:
appel
appelazijn
boter
mosterd
Serranoham
witlof
witte wijnazijn

9 reacties op 'Significant meer appelmoes'

Geertrui v.Ameijden

Ik begrijp dat u nog niet hoogbejaard bent anders zou u begrijpen dat echt lekker smullen niet meer mogelijk is.
Er gebeurt iets met de smaapapillen,er is geen lekkere trek meer.Ik ben 80jaar,woon alleen in dit grote huis en om mijzelf iedere dag tot koken te dwingen kijk ik rond etenstijd naar een kookrubriek op eén of andere tvzender(liefst Nigella die kookt zo lekker nonchalant) en dan is de gang naar keuken wat lichter.Kook meestal voor twee dagen en maak de tweede dag een schoteltje van de rest.Koop zelden kant en klaar.Moet er niet aan denken om met leeftijdgenoten aan tafel te zitten.Dat gezeur.

Veronica Cramer

Marjoleine de Vos.
Hoe oud zijn die bejaarden waarover U schrijft ongeveer. Ik neem aan dat ze niet meer zelf boodschappen kunnen doen of kunnen koken.
Dan komen bejaarden met een minimaal inkomen terecht in een bejaardentehuis met minimale voorzieningen, waar ook het verzorgend personeel moet functioneren op een minimumloon. Deze regel geldt beslist niet voor het incompetente management met flinke salarissen, bonussen en afvloeiingsregelingen via een rotsvast contract.
Kosten voor voedsel van de bejaarden heeft een lage prioriteit op de balans. Het gaat toch de kieperton in.
De bejaarden in zo’n gesticht eten meestal erg weinig, maar hebben wel voedzaam en smakelijk eten nodig. Hoeft niet eens veel duurder te zijn.
Gaan ze zelf de tafel wel dekken, want dan dan valt er ergens naar uit te zien.
U bent voedseldeskundige.
Doe een onderzoek naar wat “onvrije ouderen” in zo’n gesticht, binnen het budget behoren te kunnen eten en stel vast wat ze graag eten. Kinderen en kleinkinderen weten dat ook.
Mijn Tante Bart woonde op loopafstand van Jamin in het Centrum van Amsterdam. Ze was bijna 80, 1.78m lang en liep op haar Vaders hoge schoenen naar haar zoetigheden. Ze zou vandaag goed in het straatbeeld passen maar misschien niet zo veilig zijn.
Marjoleine, bejaarden “moeten” niets, de meesten zijn niet in staat iets aan hun omstandigheden te veranderen, velen willen volgens mij gewoon weg, dan is weigeren van voedsel een probaat middel.
76% Meer appelmoes, hoe verzint men het!

Wim ter Horst

Mag ik aanraden de voetjes aan de gevierendeelde stronkjes te laten tot na het grillen? Dan vallen ze niet uit elkaar. Voor het maken van een dressing heb ik goede resultaten met een schudpotje (met deksel)

Rudy

Ik heb gebakjes gevonden die helpen met ondervoeding of slikproblemen! Misschien een aanradertje als lekkere snack? Zie ook: http://www.bouwsteentjes.nl

Gebak tegen ondervoeding

En zo een electrische fiets is natuurlijk super (ook al vindt ik persoonlijk dat ze wel erg hard gaan).

Sarah

ga eens bij Resto Van harte eten, heerlijk eten en gezellig bij elkaar aanschuiven aan lange tafels. Ik werk met plezier als vrijwilliger (met vele anderen) en zet ouderen en iedereen die niet alleen wil eten of koken een hele lekkere maaltijd voor. Dat het lekker en gezellig is, blijkt wel dat we wekelijkse dezelfde gasten terugzien. Tafel wordt feestelijk gedekt en voor vele buurtbewoners (en vrijwilligers) is het een avondje uit

S. van Hest

Ironisch: onlangs ging het hier over gevangenis-eten en het is een gegeven dat dat in Nederland beter is dan dat in verzorgingsinstellingen voor ouderen. Het zijn onze oudjes die op water en brood zitten, en schandalig genoeg niet onze boeven!

Overigens blijkt uit hetzelfde onderzoek waar MdV’s bericht over rept dat betere maaltijden in verzorgingsinstellingen ook nog eens kostenbesparend zijn. Door beter te koken kan enorm worden bespaard op dure dieet (lees: bijvoedings)produkten.

En dan zwijgt men nog op de positieve mentale effecten van goed, lekker eten!

Dat het ook anders kan bewijst Humanitas: hier in Rotterdam hebben hun wooninstellingen een restaurant dat óók voor niet-bewoners toegankelijk is.
Zelf eet ik af en toe prima en voor zeer weinig geld in De Zingende Zeeleeuw. Drie gangen, glaasje wijn en koffie voor ongeveer 10 euro.
De keuken is pretentieloos Hollands, maar wel uitstekend. Met name de stamppotten zijn fantastisch en de man of vrouw die het vlees bestiert kan wedijveren met de besten!
(En roomsaus is roomsaus: niét uit een pakje!)

De ambiance is te doen, de sfeer is er prima. Fijne bediening, en ik raakte er in onder andere in gesprek met een van de eerste Rotterdamse feministen, een verzetsman en een voormalige clown.

Bram

Wie zo’n 10000 euro (grove schatting) aan AWBZ per jaar wil gaan betalen mag zich beklagen over het feit dat ‘het niets mag kosten’. Het ‘kan’ gewoonweg weinig kosten

Verder is het grootste probleem dat op deze manier – het onderzoek is zo rampzalig slecht dat het om te janken is – er een karikatuur wordt geschapen, onder invloed van bedrijven als Campina en Unilever, die ‘ondersteunden in de praktische vertaalslag van het onderzoek’. Men is vaag over invloed van die bedrijven op het onderzoek. Al kan ik me voorstellen dat je als bedrijf NIET wil worden geassocieerd met het onderzoek, evenals MinVWS en LNV die ook financieel/organisatorisch hun bijdragen leverden. Het is ronduit deplorabel wat hier is gebeurt; over de ruggen van ouderen wordt in – met belastinggeld betaald – FLUTonderzoek, biologische prodcten (Big Bio) gepusht.
Dát het ondervoedingsprobleem in de ouderenzorg aan de kaak wordt gesteld is positief (want enorm), maar op deze manier doen we hooguit afbreuk aan de zaak.

anne uuldersma

Drie j.geleden moesten wij noodgedwongen voor onze moeder een laatste woonplek zoeken, vanwege dementie.
Totaan dan bewoonde zij een apartement in een ‘Verzorgingshuis’ zoals dat al jarennn heet. Velen allerminst bejaard te noemen trouwens. Mensen met een respectabele Hoge leeftijd die nog heel wat aan initiatieven, kennis, anderzinds bijdragen in huis hebben. Mooi, zoals mijn moeder[toen 90-tig] nog mensen uit Canada[verzetsmensen] op bezoek kreeg, zij allerlei aan materiaal had bewaard,de dir.vh huis haar gevraagd te komen spreken. Tot op hoge leeftijd alles aan nieuwsprogrammaas bekeek. Haar DVD-speler bediende. Tot haar 88-tigste zelfstandig de bus nam naar Groningen. Trein idem, om elders voor een weekje een cursus te volgen in een bezinningscentrum.Zal ik even op bezoek komen moeder? Nee, ik kan niet,te druk;-)
Wij twee-en nog samen het boek van N.Noordervliet,Voor altijd roomboter bespraken. Zo, en roomboter lustte zij. Niks met een groot Inkomen, hoogopgeleid. Haar woorden: zonder bibliotheek kwam je nergens, daar kan je alles vinden. Zat in de Ouderenbond[geen bej.bond]
Daarin kon zij haar ei kwijt, meedenkend/handelend. Doorzettend iets tot stand proberen te brengen. Om trots op te zijn.
Evenals een kennis,99-tig tegen de dokter zei, dat zijn gezeur op moest houden over haar schoeisel.Platte schoenen Moest zij van hem.Ik ken haar niet anders dan op hakken.
Dat ik niet meer op 10cm kan weet ik zelf wel dokter, maar lager dan 5cm ga en Wil Ik niet. Nu moet het Gezeur erover ophouden. Tegen mij:Denken maar dat je zelf niet kan nadenken.
Ging binnen het Gebouw[97j] nog vrolijk verhuizen,voorkant. Nieuwe gordijnen aanschaffen, nieuwe kopjes en schoteltjes bijpassend, optimistisch zeggend: waar de Hema al niet goed voor is he.Ik haar werkelijk vol bewondering nakeek op haar hakjes, niks slank, behoorlijk volslank, want ja ook de Hema had lekkere koffie en gebak. En dan kwam je nog langs de viskar en zij Kookte nog steeds zelf.Het eten smaakt mij nog goed erbij zeggend.
In N-Gron.,Groningen, Haren gezocht naar een nieuw verblijf. Zus en ik verbaasd hoeveel van deze Huizen inmiddels verbouwd, dan wel bezig waren te verbouwen, aan te passen aan deze tijd en Mooi.
Velen al met een eigen keuken, kok en personeel. Restaurant waar je als bezoeker kan eten, aperitief, wijn anderzins kan bestellen. Handig als je van ver moet komen. Winkeltje, kapsalon met eigentijdse behandelingen als nagelverz. etc. Ja, vrouwen op hoge leeftijd hebben eveneens deze behoefte. Hoewel vergeet de mannen niet,sommigen ook ijdel hoor.
Computer/ intern.afd. Een theater/filmzaal aanwezig.
En idd, wij hebben ook nog een paar gezien waarvan ik zei: als wij onze moeder Daar moeten onderbrengen dan neem ik haar in huis. Ik vermoed, dat ik dat niet had aan kunnen zien, het heel lastig had gevonden haar te bezoeken 3a4keer per week.
Een grote verandering inmiddels ook, dat men dementerenden Juist niet meer op gesloten afd. plempt, maar op de Begane grond. Contact met buiten. Het gevoel eruit te kunnen geeft, daardoor juist geen wegloperij enz.
Mijn moeder is uiteindelijk in Middelstum komen te wonen. Complimenten over het huis, hoofd en personeel. Heel veel vrijheid. Waardige behandeling. Zo vroeg het hoofd bij plaatsing aan haar het laatste woord. En mevrU, heeft u nog vragen? Stok en rug recht: ja, gaat er vanaf hier ook een bus naar Groningen. Dat ging er. Ja, want ik ga minstens eens per week naar de stad.[ was al niet meer zo] Ja dus, weet u dat zeker? Ja hoor. Dan wil ik hier wel wonen. Wij met z,n allen Opgelucht.
Waardig bleef zij daar behandeld. Opgebaard heeft zij gelegen in haar eigen mooie kamer en heel ontroerend en met blijdschap kan ik zeggen: toen wij naast haar kist liepen door de gang,in de hal aankwamen, stond daar het voltallig personeel haar uitgeleide te doen.
Nu, dan willen de tranen bij een ieder wel rollen.
Met dit wil ik maar aangeven, het is niet alleen maar kommer en kwel. Niet met de mensen op hoge leeftijd en ook niet met de Verzorgingshuizen.
Wel, dat er bezuinigd wordt enz. In Middelstum doen zij er alles aan er nog Heel Veel van te maken.
Ik hoop hiermee enigszins een positieve kant te hebben belicht.

Ondervoeding

Bedankt voor de tip Rudy! K heb zojuist gekeken en de gebakjes tegen
ondervoeding en slikproblemen zien er smakelijk uit.