Advies van de eet-vis-wijzer
Maarten ’t Hart zei zondagavond bij Zomergasten nog dat het jammer is dat we de zeeën leeg vissen want dat vis juist zulk prima gezond voedsel is.
Hoho! Dat dacht hij maar. Want sinds kort is er niet alleen de viswijzer, die ons adviseert over welke vis we kunnen kopen zonder schade aan de visstand en aan het milieu toe te brengen, maar er is nu ook de eet-vis-wijzer.
De eet-vis-wijzer zegt hoe gezond of niet een vis voor ons is en zet daar dan achter hoe het zit met de ‘duurzaamheid’ van die vis. Duurzaamheid is een soort groepswoord waaronder valt: of die vis een beetje netjes gevangen wordt, of-ie nog in voldoende aantallen voorkomt enz.
Wie zowel ‘duurzame’ als ‘gezonde’ vis wil eten houdt bijzonder weinig over, als je de eet-vis-wijzer mag geloven, die samengesteld is door het tijdschrift EOS, ‘tijdschrift voor wetenschap’.
Veel informatie wordt er niet gegeven bij de eet-vis-wijzer, dit is alles: „De eet-vis-wijzer houdt onder meer rekening met kwik en andere metalen, pcb’s/dioxines, biotoxines en resten van medicijnen en pesticiden. De adviezen zijn toegespitst op vrouwen. Mannen kunnen iets meer eten, kinderen en zwangere vrouwen eten best minder dan aangegeven.”
Heel uitvoerig en informatief is dit niet. Vissen bevatten gif en in welke hoeveelheden en van welke soort dat hoeven wij niet te weten, geloof nu maar gewoon wat de eet-vis-wijzer zegt en die zegt: roze garnalen, kreeft, zalm uit blik, oesters en mosselen kun je met een gerust hart eten. Maar haring daar moet je mee uitkijken: maximaal 200 gram per week.
Ik schrok even, als haringliefhebber, dat is twee haringen in de week. Mits je, neem ik aan, geen enkele andere risicovolle vis eet.
Het is op zichzelf natuurlijk goed dat er ook eens gekeken wordt naar de gezondheidsrisico’s van vis, want je wordt doodgegooid met tegenstrijdige berichten. De vette vis die zo gezond is voor ons, bevat tegelijkertijd veel gif. Het Voedingscentrum vindt dat de gezondheidsvoordelen, gezien de matige vette visconsumptie van de meeste mensen, opwegen tegen de nadelen van het in de vis aanwezige gif. Niemand eet elke dag een half pond zalm. En dat zou ook niet aangeraden worden door de eet-vis-wijzer.
Heilbot is veel minder populair dan zalm maar wel ook heel lekker. De eet-vis-wijzer raadt af er veel van te eten: niet meer dan 350 gram per week als het heilbot uit de VS is, maar maximaal één ons per twee weken als-ie ergens anders vandaan komt. Bij vis moet je altijd naar zijn land van herkomst vragen, maar vishandelaren hebben alleen maar van die vage aanduidingen van vangstgebieden.
De gerookte heilbot die ik at was, waar hij of zij ook vandaan kwam, heel heerlijk, zacht en ietsje dikker gesneden. Ik maakte er een eenvoudige ‘verrine’ van, een terrine in een glas. Bij wijze van voorgerecht. Maar hij is ook heerlijk op een bordje met de ingrediënten naast elkaar.
Verrine van heilbot en meloen (voor 4 personen)
- 150 g gerookte heilbot
- ¼ meloen
- 4 blaadjes citroenverbena
- toefje rucola
- 6 el ricotta
- 1 el olijfolie
- 2 lente-uitjes
Snijd de lente-ui fijn en roer die met een beetje olijfolie en wat gemalen peper door de ricotta. Snijd de heilbot in reepjes, ontpit de meloen en snijd die in stukjes. Hak de citroenverbena heel fijn.
Maak nu in vier waterglazen een mooie stapeling van ricotta, meloen met citroenverbena, heilbot en bovenop wat gescheurde rucola.
Staat leuk en eet heerlijk weg.
