De reguliere plofkip is uit
Daar belde boer Piet. Ja, zei hij, met Piet.
Dag Piet, zei ik.
Ja, zei hij, wij hebben nu biologische kippen.
Goed nieuws, zei ik.
Ik dacht, zei hij, misschien is daar belangstelling voor?
Welzeker, zei ik.
Dezelfde avond nog reed ik zijn erf op en Piet brandde meteen los over de grote veranderingen die hadden plaatsgevonden. Hij had altijd een schuur vol ‘gangbare kippen’, de allergewoonste plofkippen zal ik maar zeggen. Ik heb ze wel eens gezien – geen vrolijk gezicht, zo’n schuur vol tegen elkaar aan gegroeide kippen waarover een werkelijk verbijsterende ammoniaklucht hangt.
Boer Piet had altijd al wel aspiraties in de richting van andere kippen, maar ja, je moet je geld verdienen. Maar de plofkippen liepen geleidelijk aan ook niet meer zo lekker. Ze groeiden minder, ze hadden op een gegeven moment áltijd medicijnen nodig, hij begreep van de kuikenleverancier dat ze vaak als kuikentjes al een ‘douchje’ van antibiotica kregen, om ze op te krikken, anders redden de beestjes het helemaal niet.
Dat werd Piet te gek. Dus hij nam andere kippen, kippen die net zo veel ruimte krijgen als biologische, maar zonder de grote uitloop, kippen die bij Jumbo ‘Volwaard’ heten en bij Albert Heijn onder het label ‘puur en eerlijk’ worden verkocht. Hij krijgt het voer erbij geleverd en medicijnen hebben ze niet nodig.
„Je moet ze even zien”, zei hij. We gingen naar de schuur en het was betoverend: overal witte kippen met rode kammetjes en oranjegele poten (door het voer dacht Piet) die tevreden kloekten en scharrelden en stofdansten.
Daarnaast nam Piet een klein koppeltje echt biologische kippen, Kemper Landhoenderen. Een mooie kip! zei hij. Ze waren al geslacht en lagen in de betegelde slachtplaats geplukt en wel, enorm dik en blank te wezen. Ik kocht zo’n dikke dame.
Piet zei nog dat hij dacht dat die nieuwe tussenkip binnenkort wel de gangbare zou worden. En dat dat ook moest. Dat het zo niet langer kon. Dat wist iedereen in de sector, zei hij. Maar ja, hoe gaat dat, iedereen gaat door tot er een ramp gebeurt.
Dat de reguliere kip maar niet in haar eigen ramp mag veranderen, zeiden we. En ik reed weg met mijn landhoen.
Zo’n mooie kip, daar wil je niet te veel mee doen. Dus zonder veel poespas in de oven.
Blije kip met citroen (voor 4 personen)
- 1 dikke biologische kip
- sap van 1 citroen
- 1 kleine citroen
- 1 dl olijfolie
- 2 tenen knoflook, ongepeld
- 1 el gedroogde oregano
- 1 kilo nieuwe aardappelen
Verwarm de oven voor op 225 graden.
Prik in de kleine citroen, bestrooi de buikholte van de kip met zout en doe er de citroen en de twee tenen knoflook in.
Bestrooi de kip ook van buiten met zout.
Boen de aardappelen schoon en snijd ze, ongeschild, in de lengte in vieren.
Leg nu de kip in een ovenschaal en schik de aardappelen eromheen.
Meng olie, citroensap en oregano met peper en zout en giet dat over de kip en de aardappelen. Braad de kip 20 minuten, draai dan de oven lager, naar 175 graden en laat nog een uur braden. Controleer of de aardappelen gaar zijn (zacht) en of de kip gaar is (blank vocht als je in een dij prikt).
Zo nee: met braadvocht begieten en nog een kwartiertje in de oven laten staan. Zo ja: opdienen met een grote groene sla met veel verse kruiden.
