Niets zonder dagindeling
De laatste tijd voel ik vaak bewondering voor vrouwen en mannen die erin slagen om elke dag een maaltijd voor het gezin op tafel te zetten zonder dat daar van alles tussenkomt. Dingen als: geen boodschappen kunnen doen, niet weten wat te eten, te laat thuis enz. Structuur is een van de mooiere dingen in het leven. Het is natuurlijk geweldig als je je eigen tijd kunt indelen, maar de kans dat je ‘m fout indeelt is ook best groot. Of dat je ‘m gewoon níet indeelt.
Een goede vriendin zegt altijd stralend: „Ik zou een heel goede werkeloze zijn”, want ze kan goed luieren, in een ochtendjas blijven rondlopen en naar stomme programma’s op de televisie kijken. In deze voorstelling, ik zeg het er maar bij, om misverstanden te voorkomen, gaat het om een werkloze die niet (meer) hoeft te solliciteren en die niet wanhopig is om het verlies van baan en inkomsten. Eigenlijk gaat het meer om het idee: geen werkzaamheden buitenshuis hebbende.
Toch denk ik dat de geslaagde niet-werkende óók een dagindeling heeft. Ik denk vaak dat alles afhangt van de dagindeling, je hele levensgeluk, je kansen om tot iets te komen, om enige bevrediging te vinden, om iets te leren of te lezen – alles kortom.
Nu ja, dit omdat ik gisteravond van plan was een heel leuk soort gevulde aardappel te maken, maar om half zeven tot de ontdekking kwam dat ik om kwart voor acht ergens moest zijn, maar eerst nog van alles te doen had en toen zag ik me gedwongen om in plaats van die gevulde aardappel even snel iets in elkaar te flansen wat wel lekker was maar gênant om te vertellen in een kookrubriek.
Gebakken champignons met dunne preringetjes en daarna apart gebakken heel dunne plakjes aardappel (op de mandoline geschaafd) en daar de champignons bovenop en daaroverheen een losgeklopt ei met geraspte Parmezaanse kaas erdoor en peterselie. Even laten stollen. Opeten met één oog op de krant en één oog op de klok en het geestesoog al in de toekomst, maar dan is er tóch nog ergens een ruimte in je hoofd waarin iemand denkt: „,Mmm lekker, maar wat een dóm eten zeg!” En die iemand lacht dan zachtjes.
Dus daar zwijg ik over. Ik geef gewoon het recept dat ik dacht te gaan maken, een recept van Virginie Besançon die ook ’s winters in de Provence lekkere vegetarische gerechten maakt, wat sympathiek is, want veel vegetarische koks doen of het altijd zomer is, of alsof je de hele winter bonen eet. Begin hier op tijd aan, het moet drie kwartier in de oven staan van Virginie. Korter kan ook denk ik.
Gevulde aardappelen (voor 2 à 4 personen)
- 2 grote aardappelen
- 300 g champignons
- 1 dunne prei
- 150 g brood
- 1 bosje peterselie, grof gehakt
- 1 ei
- 50 g Parmezaanse kaas
Verwarm de oven voor op 200 graden. Aardappelen schillen en wassen en dan in de lengte doormidden snijden. Stoom ze gaar in ong. 15 minuten. Hol de twee onderste helften van de aardappelen een beetje uit.
Zet het brood te weken in een beetje melk, snijd de prei in ringetjes. Snij de champignons in kwarten en bak ze in wat boter in een koekenpan, bestrooi ze met peper en zout, doe er de preiringetjes bij en bak die nog even mee.
Knijp het brood uit en voeg het met het aardappelkruim, de peterselie, het ei en de Parmezaanse kaas toe aan de paddestoelen. Roer even door en schep dit in de onderste aardappelhelften. Bak de aardappelen in een ingevet ovenschaaltje drie kwartier in de oven.
