Overwonnen tahoe-angst
Een van de voordelen van Aziatisch eten – ik gooi nu maar gewoon heel grof een heel continent op een hoop, is dat er zo veel om zo te zeggen ‘natuurlijk vegetarisch’ eten bij zit. Je hoeft niet iets te vervangen of weg te laten bedoel ik, veel eten ís gewoon zo, met tahoe en linzen enzovoort en dan is het goed en kruidig en pittig. De Indiase keuken biedt dat natuurlijk bij uitstek, maar de Thaise en Indonesische keuken(s) drijven ook veel minder op vlees en/of vis dan de Europese. Heerlijk zo’n beetje generaliseren.
Een probleem van tahoe of tofu is natuurlijk dat er niets aan is. Laat ik het maar gewoon zeggen zoals het is. Het smaakt bijna naar niets en heeft hooguit een aardige structuur, dus het is zaak het ergens zodanig in te verwerken dat het tóch aardig wordt. Ik heb wel eens met tahoe gevulde portobello’s gemaakt, moest je de tahoe eerst een beetje persen zodat het water er zo goed mogelijk uit was en dan een pittig sausje erover – mmm, dat was echt goed.
Maar meestal ben ik het toch eens met de vriend die een keer, toen we een hapje namen van een gevulde eend, verzaligd zuchtte: ,,Dit is een uitstekende tofu-vervanger”.
Desalniettemin moet iemand die een Chinese periode doormaakt niet bang zijn voor tahoe. Zeker niet als daar in het verleden aardige resultaten mee behaald zijn. In gado gado vind ik het altijd echt lekker trouwens en in sommige sajoers ook en – nu ja. Niet zeuren maar eten dacht ik. Want wie weet hoe lang deze Aziatische periode gaat duren, misschien ga ik ook eindelijk eens leuke Vietnamese dingen maken uit dat enorme kookboek Geheimen van de rode lantaarn dat ik al meer dan een jaar in huis heb en dan kan ik toch ook niet almaar om de tahoe heen.
Maar deze week is geheel gewijd aan Ching-He Huang, onze kleine lotusbloemuit Taiwan, Zuid Afrika en Londen die niet te beroerd is om in haar koekboekje ook ‘Mama’s broodjes met kreeft en mayo’ op te nemen omdat haar moeder toen ze in Zuid Afrika woonden zo’n heerlijke kreeftensalade maakte. Voor ons hier is het krankzinnig spilzuchtig om kreeft op brood te gaan eten, maar dat iemand het voorstelt met zo’n air van ‘lekker voor bij het zwembad’ vind ik wel vrolijk. Ching-He stelt voor om er ‘bubbeltjeswijn’ bij te drinken bij de brunch. Nu ja, wie weet wat we van de zomer doen in een dolle bui naast het opblaasbadje.
Ching-He Huang schrijft dat deze vegetarische tahoe en zeewiersoep in Taiwan bij afhaalrestaurants wordt gegeven voor bij je maaltijd en dat zij er thuis haar etentjes graag mee begint. Het is een vrolijke frisse soep die in een handomdraai klaar is dus alweer: schrik niet van de ingrediëntenlijst. Of van de tahoe – die komt hierin geweldig tot zijn recht.
Soep met ‘eibloemen’ (voor 2 personen)
- 3 tomaten
- ½ l groentebouillon
- 1 el sojasaus
- scheutje sesamolie
- 1 el maïzena met 2 el water
- 2 vellen nori (gedroogd zeewier)
- 200g tahoe in blokjes
- 2 eieren
- flinke hand spinazie
- 2 bosuien in ringetjes
Snijd de tomaten in kleine stukjes. Verwarm de bouillon en doe ze daarin. Giet de aangemaakte maïzena met de sojasaus, sesamolie en de peper door de bouillon, voeg de in stukken gescheurde nori en de tahoe toe en warm dat even door.
Doe er de spinazie bij en laat die kort slinken. Klop de eieren los. Draai het vuur uit en roer de eieren door de hete soep. Strooi de bosuiringetjes er over.
Meteen een grote kom van eten.
