Maak maar … iets lekkers
Gisteren gaf ik een recept voor aardappelen met zoute citroen en groene olijven. Dat is heel Marokkaans. Soms denk je dat je met zoute citroen en groene olijven álles wel Marokkaans kan laten smaken, zoals je met trassi en djinten alles Indonesisch kan maken en met citroengras en limoen alles Thais. Nu ja, dat zijn heel grove middelen natuurlijk, als je het goed wilt doen, komt er altijd meer bij kijken.
Ik zat een beetje in Claudia Rodens boek Arabesque te bladeren en trof daar vlak achter elkaar ook nog een kip met zoute citroen en olijven, en rog met zoute citroen en olijven. Mmm, dacht ik, rog! Heb ik pas nog gegeten, een vriendin had het gemaakt. Met vanillesaus en twee groentenpurees. Jum! zei ze zelf. Terecht.
Die Marokkaanse kip is trouwens wel lekker. Dat is een gerecht dat je ’s zomers heel zomers vindt smaken en ’s winters heel winters. Al denk ik maar steeds dat het erwtensoep moet zijn. Maar iedereen kan zelf wel erwtensoep maken denk ik dan ook weer. Dat is zoiets waar je eigenlijk geen recept voor nodig hebt. En als je er een geeft, dan weet ik al precies wat er gebeurt, dan zeggen de mensen: Goh maak jij dat zo? Ik doe het altijd heel anders! Erwtensoep kán niet zonder varkenspoot! Erwtensoep moet met aardappelen! Erwtensoep hoort helemaal vegetarisch te zijn! Mijn moeder gebruikte nóóit katenspek, altijd zuurkoolspek, is veel lekkerder!
Als het over erwtensoep gaat doe je het niet gauw goed.
En toen trof ik, vol van erwtensoep-gedachten als ik was, een Spaans recept voor erwtensoep aan, in het Moro-kookboek. Met gewone erwten en munt en Serrano ham erin. Dat is leuk en anders en toch erwtensoep!
Ja, vandaag is een dag dat alle interne thuiskok-overwegingen er gewoon uitkomen. Net alsof er dan ineens iemand zegt: ‘Doe die kip’. Of: ‘Doe die erwtensoep. Daar hebben we echt zin in.’
Zo iemand moet je natuurlijk zelf zijn, als thuiskok. Dat weet iedereen. Probeer maar eens te vragen aan mede-eters waar ze zin in hebben. Weten ze nooit. ‘Iets lekkers’, zeggen ze dan. Of: ‘Iets met rode saus’. Of: ‘Dat wat je laatst gemaakt had’. En hoe je ook probeert ze tot krachtige uitspraken te verleiden (‘Je bent jarig, je mag kiezen’, ‘Ik heb de tijd om iets te maken, zeg jij maar wat je graag wilt’ ‘Is er soms iets wat jullie lekker vinden maar zelf nooit klaarmaken?’) ze weigeren met concrete voorstellen te komen. ‘Iets met kip.’ ‘Iets met garnalen.’ ‘Die pasta die je toen.’
Enfin, we doen de Spaanse erwtensoep. Dat is leuk in de winter. Toch? Hebben jullie toch echt zin in?
Erwtensoep met serranoham en munt (voor 4 personen)
- 4 el olijfolie
- ½ ui, gesnipperd
- 1 waspeen, fijngehakt
- 2 laurierblaadjes
- 2 gesnipperde teentjes knoflook
- 150 g Serrano ham, fijngesneden
- 1 bosje munt, gehakt
- 500 g diepvriesdoperwten
- 1 l kippenbouillon
Bak de ui in de olie tot-ie begint te kleuren. Voeg dan de wortel en de laurierblaadjes toe. Laat 5 minuten bakken, doe de knoflook, tweederde van de ham en de helft van de munt erbij. Omroeren, nog even laten bakken en de doperwten erbij. Even laten pruttelen, dan de bouillon erbij.
Laat een paar minuten koken tot de erwten zacht zijn.
Schep erwten en bouillon in de keukenmachine en maal tot een gladde soep. Doe de gepureerde soep terug in de pan en proef op peper en zout. Voeg de rest van de munt toe en strooi de rest van de ham er overheen.
