De Nationale Citrusweek
Weeralarm dus. En als je naar buiten keek begreep je het wel: de sneeuw vloog in het rond, de wind gierde en rammelde aan het huis. Bomen werden van één kant helemaal vol sneeuw geblazen, vreemd genoeg vaak juist niet de kant waar de wind vandaan kwam – de natuurkundige van het vrije veld werd node gemist bij alle wonderbaarlijke sneeuwverschijnselen die waar te nemen waren. Sneeuwduinen ook – het fietspad langs het diep, een ordentelijk fietspad durf ik gerust te zeggen, was nu halverwege ineens weg. En niet omdat het een beetje bedekt was door sneeuw – haha! Nee! Het was gewoon weg.
Waar ooit het fietspad lag kon je niet precies zien, maar waar het ongeveer gelegen moet hebben waren grote hopen sneeuw ontstaan van wel een halve meter hoog waar je overheen moest klimmen en dan kwam je na een paar stappen in de volgende sneeuwhoop. Geweldig bijzonder, en er was verder geen mens want bijna iedereen dacht dat het te koud was om naar buiten te gaan en zat binnen huiverend te denken ‘weeralarm’.
In plaats van te denken: even lekker gloeien in de sneeuw en dan straks erwtensoep. Of zoiets.
Er was binnen inderdaad erwtensoep. Maar eigenlijk stond dit weekend geheel in het teken van de sinaasappel.
Voor het weeralarm definitief toesloeg en ook op de wegen sneeuwhopen veroorzaakte waar een auto tot aan zijn assen in vast kwam te zitten en nooit meer uitkwam, had ik de markt weten te bereiken. En daar trof ik precies aan wat ik had gehoopt aan te treffen: bittere sinaasappels.
Daar is het nu de tijd voor. En die had ik altijd eens willen hebben, om zelf marmelade te maken en ook nog andere dingen. En gewoon om eens een bittere sinaasappel te proeven.
Allemaal gelukt. En ik zou zeggen: ga ook even naar de markt of naar de natuurwinkel en koop ook een kilootje of twee, dan kunnen we lekker aan het werk deze week. Het is verrukkelijk die warme sinaasappelgeur in huis als het buiten koud is.
Omdat nog niet iedereen ze heeft, neem ik aan, beginnen we de Nationale Citrus Week met een salade met citruselementen, die lekker fris is en waar je echt wel zin in hebt bij alle zware stamppotten en dikke soepen die je vanzelf gaat eten bij deze kou. Met kumquats, de zure, krachtig smakende mini-sinaasappeltjes die ook niet iedereen in huis heeft, maar die je wel makkelijker kunt krijgen dan bittere sinaasappelen.
Salade met kumquat en geitenkaas (voor 4 personen)
- 1 venkelknol
- sap van een ½ citroen
- sap van ½ sinaasappel
- 10 kumquats
- 1 ons gemengde sla
- 80 g harde oude geitenkaas
vinaigrette:
- 5 el olie
- 1 el balsamico
- 1 tl rode wijnazijn
Schaaf twee uur voor het eten een venkelknol op een goed scherpe rasp in zo dun mogelijke plakken en knijp er direct het sap van een halve citroen over uit. Voeg het sinaasappelsap toe, wat peper en zout en laat staan, opdat de venkel zacht wordt.
Maak een vinaigrette met balsamico – vooral niet te zuur want er komt zuur genoeg bij. Snijd de kumquats (met schil en al) in dunne plakjes.
Hussel de vinaigrette om met de slablaadjes, de zacht geworden venkel en de kumquats.
Schaaf er tot slot dunne plakjes van de geitenkaas overheen. Deze sla oogt, dankzij de kumquat, heel mooi en is dus ook echt geschikt als voorafje.
