Klimaatvriendelijk eten
Intussen is in Kopenhagen de klimaattop begonnen. Ik las dat de echte harde milieutypes het helemaal niets vinden dat mensen spaarlampen hebben, biologische kip kopen en bomen planten. Dat zijn doekjes voor het bloeden, zeggen zij. Grappig, dat denk ik ook de hele tijd, zonder dat ik met een zwarte bivakmuts op naar Kopenhagen wil. Sommige dingen moeten veel grootscheepser worden aangepakt.
De spaarlamp lijkt me sowieso een vergissing, die is niet schoon in de productie noch in de afbraak en heeft als vreemd bijgevolg dat iedereen de lampen laat branden want het zijn toch spaarlampen. Ons hele dorp baadt ’s nachts in het licht sinds er spaarlampen in de lantaarns zitten. Tot voor kort gingen die om twaalf uur uit.
Maar over die biologische kip denk ik anders, vooral uit een oogpunt van de vermindering van leed, meer nog dan vanwege het klimaat. Weinig vlees eten en als wel, dan van dieren die een fatsoendelijke levenswandel hebben gehad.
Dat heb ik maar weer eens gezegd. Intussen is het wel winter en zit je met de knollen en rapen. Ik had van een vriend met een weelderige moestuin een enorme hoeveelheid aardperen gekregen en wilde daar eens geen soep van maken, hoe lekker aardperensoep ook is. In het eerste River Café cookbook las ik toevallig dat Rose Gray en Ruth Rogers, de dames die het Londense River Café runnen waar op strenge wijze Italiaans wordt gekookt, de aardpeer rauw in de salade verwerken.
Dat doen meer mensen hoor, je hoeft daar eigenlijk geen kookboek voor op te slaan want het spreekt nogal vanzelf: elk knolletje kun je, mits dun geschaafd of julienne gesneden rauw eten als salade. Dan is het knapperig en licht van smaak, precies zoals je voor een wintersalade wil. Want ’s winters heb je vaak helemaal niet zoveel zin in zo’n bord groene blaadjes.
Zo’n salade (van toch wel wat gemengde blaadjes, dun geschaafde aardpeer, citroensap, peper en olijfolie) is heerlijk fris. Hij kan heel goed als bijgerecht dienen bij een wat steviger aardperen gerecht met aardappelen en citroen. En dan heb je meteen een echt culinair ding: aardpeer in twee bereidingen. Vegetarisch en klimaatvriendelijk ook nog – aardperen zijn in het seizoen en worden lokaal gekweekt en …. yess!
Aardappelen, aardperen en citroen (voor 4 personen)
- 500 g aardappelen (vastkokend)
- 500 g aardperen
- 2 teentjes knoflook, gekneusd
- 8 blaadjes salie, gehakt
- 1 citroen
- 250 g kerstomaatjes
- 150 g pitloze olijven (bijv. citroenolijven)
- 2 el gehakte peterselie
Verwarm de oven op 200 graden.
Snijd de aardappelen in plakjes en stoom ze vijf of 6 minuten, ze moeten niet meer keihard zijn maar ook nog niet gaar. Schil de aardperen, snijd ze in plakjes en doe ze met de aardappelen in een ovenschaal.
Snijd de citroen in dunne plakjes en stop die tussen de aardperen en aardappelen. Doe er de knoflook, salie, zout, peper en olie bij en hussel met de handen goed door. Zet in de oven en laat drie kwartier roosteren.
Doe er de tomaatjes en de olijven bij, schep het geheel om en laat nog 15 minuten bakken. Schep de peterselie door en over de gebakken knollen.
Als er geen olijven voorhanden zijn kan het ook best zonder. En het kan ook soms wel eens, als dat toevallig uitkomt, zonder tomaatjes. En ook zonder knoflook. Als er maar aardappelen, aardperen en citroen in zit. De volledige versie is natuurlijk wel het lekkerste. Natuurlijk.
