Fruit is nergens goed voor
Er is niets aan te doen: de appelen blijven om aandacht vragen. En de peren ook trouwens. Ik kan de neus niet buiten de deur steken of er springt een buurman tevoorschijn die hoopvol vraagt: ,,Heb je belang bij stoofperen?” Want zo vragen ze dat waar ik woon. Of je er belang bij hebt. In het begin dacht ik aldoor: ,,Belang? Wat voor belang zou ik kunnen hebben bij peren (of eieren of kastanjehout of paardenmest)?” Maar nu weet ik dat ze gewoon bedoelen of je interesse hebt.
Langs de weg staan borden dat je de stoofperen mee kunt nemen voor 1 euro de kilo als je tenminste 5 kilo neemt. En andere mensen komen gewoon jolig je huis binnen met een émmer moesappelen en zeggen stralend dat je die van ze krijgt! Fijn!
Ja en wat dan. Een vriend met ook zo’n overvolle appelboom zegt dat-ie gewoon drie appelen per dag eet. Dat is in de maand toch negentig appelen, zegt hij op een toon alsof er niets logischer is dan drie appelen per dag opeten. Hij is huisarts maar hij zal ook wel weten dat dat van die doctor die away zou blijven van een apple a day ernstig achterhaald is.
Fruit is nergens goed voor. Het levert een beetje vitamine c, maar die krijg je anders ook wel, het bevat een paar vezeltjes, maar minder dan groenten en brood, en het bevat een hoop suiker. De moderne voedingsdeskundige vindt fruit alleen aan te raden als je die appel neemt in plaats van een stuk chocola of zoiets.
Maar ik heb geen zin om uit chocolavermijding appels te eten. Daarom heb ik laatst een zeer lekkere taart gebakken met appelen en vossebessen, want die zijn er weer. En met pecannoten – de vergissing begaan om ze zelf te willen kraken, maar wat een lastpakken zijn dat zeg. Koop ze maar liever alvast gepeld.
Er zit ongelooflijk veel suiker in deze taart, maar door de zurige appelen en de zure cranberries is-ie toch niet te zoet, maar juist heel lekker zuurzoet. Het deeg is zacht en schikt zich heel geslaagd om de appelen – het is een echte herfsttaart.
Appel-pecan taart met cranberry’s
- 4 goudrenetten (ong 1 kilo)
- 100 g suiker
- 75 g boter
- 150 g cranberries
- 75 g pecannoten deeg:
- 120 g boter
- 210 g bloem
- 200 g suiker
- 2 eieren
- ½ vanillestokje
- 2 tl bakpoeder
- 175 ml melk
Schil de appelen en snijd ze in dikke parten. Smelt de boter en de suiker in een koekenpan en bak de appels daarin tot ze een beetje bruin gebrand zijn, maar laat ze niet tot moes koken. Meng de appelen met de cranberries en de pecannoten.
Maak het beslag door de suiker met de boter tot room te roeren of te mixen en voeg er het merg van een half vanillestokje bij. Splits de eieren en doe de eierdooiers bij het beslag, bewaar de witten. Doe het bakpoeder en de helft van de bloem bij het boter-ei mengsel. Mixen, dan de melk erbij, weer mixen, andere helft bloem erbij. Sla de eiwitten stijf en spatel die ook door het beslag.
Bekleed een springvorm met bakpapier (eerst het bakpapier even verfrommelen, dan is het hanteerbaarder) vet het papier in en schik op de bodem de appel-noten-cranberrie massa. Giet het beslag eroverheen en bak de taart 40 minuten in een oven van 180 graden. Laat ‘m iets afkoelen (niet te lang, hij moet blijven kleven), leg er een bord op en keer hem, zodat de noten en cranberries boven liggen.
Deze taart laat zich ook heel goed bewaren, de volgende dag is-ie bijna nog lekkerder.
