Niet iedereen rijpt na
Een typisch nazomerverschijnsel, zo schreef een lezeres, zijn bergen onrijpe nectarines. Dat is heel juist. We kunnen daar de onrijpe perziken en peren aan toe voegen. Al dat soort fruit wordt net iets te vroeg van de bomen geplukt en dan moet het nog wat narijpen. Niet elke fruitsoort doet dat.
Peren zijn echte narijpers, die worden niet beter als ze tot het laatste moment aan de boom mogen hangen. Maar meloenen bijvoorbeeld rijpen helmaal niet na, die moeten rijp zijn en dat is dat. Daar helpen ook geen trucs bij als samen met sinaasappelen of bananen in een papieren zak doen (de sinaasappels scheiden ethyleen af en dat bevordert de rijping van de onrijpe vruchten) – meloenen moeten gewoon rijp gekocht worden.
Het zelfde geldt voor de meeste bessen, ananassen en citrusvruchten – citroenen rijpen niet na.
Sommige vruchten, zoals appels en peren, worden zoeter nadat ze geplukt zijn, andere, zoals die nectarines en perziken worden wel zachter en geuriger maar produceren niet meer suikers.
Ik las trouwens toen ik dit alles opzocht iets waar ik nooit bij stil had gestaan: dat vruchten de enige natuurlijke producten zijn die echt bedoeld zijn om gegeten te worden. Spinazie of prei heeft niet te bedoeling geconsumeerd te worden, en dieren ook niet, maar een bes of een appel wel. Die moet zo aantrekkelijk mogelijk zijn opdat een zich verplaatsend wezen hem of haar (je weet dat niet zo bij bessen) opeet en het rijpe zaad elders achter laat. Dus doen die vruchten er alles aan om zoet, blozend en eetbaar te zijn.
Leuk van dat fruit hè? Het verklaart misschien ook meteen waarom je over het algemeen geneigd bent niet heel veel met fruit te dóen. Als het lekker fruit is tenminste, anders dan die bergen nectarines van die lezeres.
Zij pocheerde ze in marsala om het goed te krijgen, ik doe hetzelfde graag met muskaatwijn. En alletwee vinden we ijs erbij lekker. Ik maak dat vaak van Griekse of Turkse roomyoghurt (60 ml suiker op 400 gr yoghurt, in de vriezer zetten en dan elk half uur even krachtig doorroeren met een vork, na drie uur ongeveer is het ijs hard genoeg) maar je kunt ook ijs kopen. En nog lekkerder wordt het met een koekje erbij. Kant en klaar of, en dat is echt geen werk, zelfgemaakte kletskopachtige notenkoekjes.
Met dank aan lezeres Elisabeth van der Heijden dus.
Nectarines met notenkoekjes (voor 6 personen)
- 4 of 5 nectarines of perziken
- 3 dl marsala of muskaatwijn
- 3 el vanillesuiker
- kaneelstokje
- reepje sinaasappel- of citroenschil Voor de notenkoekjes:
- 100 gr. suiker
- 35 gr pistaches (ongezouten en gepeld)
- 35 gr. geschaafde amandelen
Halveer en ontpit de nectarines. Verwarm de marsala of de muskaatwijn met de suiker tot die is opgelost, kaneelstokje en citrussschil erbij, even laten trekken. Leg de nectarines in de wijn en laat 20 minuten zachtjes pocheren.
Leg voor de notenkoekjes een vel aluminiumfolie klaar. Smelt de suiker met 60 ml. water in een anti-aanbakpan, laat het even borrelen tot het lichtbruin wordt. Doe dan de noten erbij. Laat het nog iets donkerder worden en giet het geheel dan uit op het aluminiumfolie: hoe dunner, hoe beter, dus beweeg het folie een beetje zodat de caramel zoveel mogelijk uitloopt.
Laat afkoelen en breek in handelbare stukken. Bewaar in een trommel tot het moment van oppeuzelen.
