Ze heeft een ree geschoten
Ik heb iemand ontmoet. Een voorbeeld. Zoiets kan heel onverwacht gebeuren. Dat er iets stond te gebeuren wist ik toen ik haar moeder en onze gastvrouw hoorde zeggen: ,,Ze is vanochtend heel vroeg opgestaan en ze heeft een ree geschoten”. Wat? Wie? Even later kwam de jageres naar buiten met een groot rooster waarop ze van plan was een stuk van een eerder geschoten ree te gaan roosteren – die van vanochtend moest eerst een paar dagen afhangen.
We waren te gast op een particulier landgoed in de Achterhoek. Geweldig mooi, met brede doorkijken en hoge bomen, verscholen fonteinen en weelderige bloementuinen, met koetshuizen en schilderijen. Er horen landerijen bij met koeien en reeën, er is een enorme moestuin die in zijn eentje al bijna een dagtaak werk geeft.
En dan praat je nog niet over het huis dat in een gracht staat, vol schilderijen hangt en natuurlijk ook voortdurend moet worden bijgehouden. De bewoners hebben van wonen, onderhouden, bewerken, conserveren en beschrijven hun werk gemaakt en weinig werk is het niet.
En nu bleken ze ook nog deze dochter te hebben (plus nog twee andere stoere meisjes), die werkt bij het Engelse tijdschrift Shooting Times waar ze redacteur kustvederwild is. Dat leeft in Engeland. Maar behalve kustvederwild schiet ze dus ook als het nodig is een ree. Alleen de zwakke bokken en de dieren waar iets mee is.
,,Vaak schiet je niets als je erop uitgaat”, zegt ze, „je zit en kijkt en je ziet van alles, het is heel contemplatief.”
Dat zeggen de geschiktere jagers altijd. Die zitten gewoon heel lang aan een bosrand of een water en kijken en genieten van wat ze zien. Het cliché van de brallende ballen die lallend op zwijnen jagen ben ik in het echt gelukkig nog nooit tegengekomen.
Het leek wel logisch dat deze jageres ook uitstekend kon koken. We kregen dat geroosterde ree en tuinboontjes uit de moestuin die, soms is iets heel eenvoudigs gewoon abnormaal lekker, bestrooid waren met peterselie en dragon. Een heel verrassende en ik mag wel zeggen verrukkelijke combinatie. Dragon is veel ruimer inzetbaar dan alleen in die paar klassieke gerechten en sauzen: een runderrollade zónder slagerskruiden maar mét dragon is ongelooflijke subtiel en lekker.
Als je zulke eenvoudig heerlijke dingen eet vraag je je altijd weer af waarom we zo druk doen vandaag de dag – je doet al gauw te veel. Het komt er toch eigenlijk op aan om de smaken van de ingrediënten zo goed mogelijk tot hun recht te laten komen door een paar eenvoudige combinaties, wat welgemikte boter, een paar goedgeplaceerde kruiden en veel aandacht.
Versgedopte kievietsboontjes met wat olijfolie en het fijngehakte groen van verse uitjes, kleine bietjes waarvan de helft gekookt is en de ander helft rauw in heel dunne plakken – zulke dingen at ik het weekend en het was allemaal geweldig lekker.
Daarom een recept voor iets wat bijna te weinig is om het een recept te noemen, maar het is zo heerlijk dat ik zou zeggen: doe het maar gewoon eens.
Kapotte krieltjes
- 1 pond kriel
- fleur de sel
- boter
Kook de schoongeborstelde krieltjes in de schil. Giet ze af als ze gaar zijn. Prak in de pan met een vork de aardappels wel stuk, maar bepaald niet tot puree, gewoon een beetje flink kapotmaken.
Bestrooi met fleur de sel en voeg een royale klont boter toe. Zet even terug op het gas zodat de boter smelt en de aardappeltjes aan de onderkant ietsje bruinen en doe in een schaal. Eet. Met zelf gedopte boontjes.
