Kook dat ei precies goed
Die? Oh die kan nog geen ei bakken.
Dat zeg je heel makkelijk en iedereen kijkt erbij alsof hij/zij niet de minste moeite heeft met eieren. Maar een ei goed bakken is helemaal niet zo makkelijk.
Je moet de pan goed kennen bijvoorbeeld, sommige pannen zijn uberhaupt niet geschikt om eieren in te bakken. Ze zijn plakkerig en niets is zo funest voor een gebakken ei als aan de bodem plakken, met als goede tweede de pan die niet heet genoeg wil worden en zo’n in de boter gepocheer ei aflevert. Alle twee niet echt geweldig. Maar een bijkans gefrituurd ei, met keiharde randjes. Nee, dat is het ook al niet.
Eieren koken: idem dito hetzelfde. Want we doen wel druk met die minuten, maar je weet nooit hoe de begintemperatuur van je ei is, en het volume van het ei doet er ook toe en de leeftijd niet te vergeten.
Een ei is eigenlijk intens onzeker materiaal.
En dan praat je nog niet over de verschillende eiersoorten, met mais en granen en biologisch enz. En over de werelden van verschil tussen een vers ei van een kip die normaal voer krijgt of een wat ouder ei van een vismeelvreter.
Dat we er zo gewoon over doen, over eieren. Ongelooflijk. Dat grenst aan laakbare veronachtzaming. We zouden eigenlijk allemaal eiersnobs moeten zijn.
En soms, als je een eitje goed placeert, ben je dat ook ineens wel. Dan denk je: een ei! Hoe geweldig. Ik dacht het laatst toen ik deze bijan kinderachtig eenvoudige maar heerlijke paprikasalade maakte. Met ei.
En met ansjovis. Het mag gewoon ansjovis uit zo’n stom blikje zijn hoor, maar ansjovis uit het zout, als die ergens te krijgen is, is er wel erg lekker bij. Ik begrijp nooit waarom dat zo’n moeilijk te verkrijgen product blijft dat je alleen bij zeer sommige delicatessenwinkels aantreft waar ze zich aanstellen alsof elk visje van goud is. Ze laten je ijskoud een euro of meer betalen voor een enkele ansjovis! Bespottelijk. Terwijl in Spanje bijvoorbeeld dorpen zijn waar de hele bevolking uitsluitend ansjovis inlegt, en in potten in allerlei maten doet. Die zijn heerlijk en niet duur en die exporteren ze wat graag.
Maar niet naar ons blijkbaar. Enfin. We roeien met de ansjovis die we hebben.
Paprikasalade met ei en ansjovis (4 personen)
- 5 paprika’s
- 8 ansjovis filets
- 3 eieren
- basilicum
- peterselie
- olie
- balsamicoazijn
Rooster de paprika’s in de oven aan alle kanten, lag ze in een schaal met aluminiumfolie erover en laat ze daar tien minuten in liggen. Snijd ze doormidden, verwijder de zaadjes en trek het vel eraf.
Snijd de paprika’s in reepjes. Doe ze met het eruit gelopen vocht, een plonsje olijfolie, een klein scheutje balsamico, peper en zout en fijngehakte basilicum terug in de schaal en laat ze een kwartiertje staan.
Kook de eieren net hard (7 minuten) (ahum), laat ze afkoelen, ze hoeven niet echt koud te zijn. Pel ze. Snijd ze in kwarten. Neem een ronde platte schaal of een groot bord, schik de reepjes paprika in een cirkel langs de rand, en leg de eierkwarten er middenin. Hak twee ansjovisfilets fijn en strooi die over de paprika’s en de eieren, leg de andere ansjovisjes in het midden. Bestrooi de ansjovis met peterselie.
Dat is het. Echt doen hoor, stukje brood met korst erbij, glas wijn, buiten opeten en je bent al wat leuk aan het lunchen. Het Is vakantie.
