Beleef de boerenzuivel
In het Middellandse Zeegebied zijn ze heel goed met yoghurt en wat daarop lijkt, maar we zijn zelf natuurlijk ook een echt zuivelland. Hoewel ik als iemand mij hier het woord ‘zuivel’ onder de neus houdt, direct aan boter en kaas en room denk en minder aan yoghurt en karnemelk. Wat verkeerd is. Yoghurt en karnemelk horen er volop bij. Maar we hebben, ik zeur toch gewoon even door, minder een yoghurtcultúúr. Minder dan zij daarginds.
Er is heel lang maar één soort yoghurt geweest, gewoon van die dunne uit een fles. Al die biogarde dingen en dat rechts en links draaien , dat hebben we niet van onszelf. Turken wel. Die hebben de yoghurt uitgevonden en direct door hun hele Turkse rijk verspreid. Dat was geen klein rijk, maar Amsterdam hebben ze toch nooit gehaald en zodoende.
Zodoende wat?
Zodoende noemden de zeventiende-eeuwers een meisje wel liefkozend ‘mijn soete kaasje’ maar niet ‘mijn roomyoghurtje’. Doen de Turken dat danwel? Geen idee. Het is bij wijze van spreken.
De bond van boerderijzuivel wil ons interesseren voor zuivel die echt op de boerderij is gemaakt, dus niet in een fabriek. Nu, dan vinden ze mij meteen geïnteresserd aan hun zijde: boerderijboter, boerenkaas, dikke yoghurt, romige kwark – zet u maar neer! Er is een keurmerk voor ontworpen.
Ja, alweer een. Omdat wij eten willen ‘beleven’ zegt de Bond, en snakken naar eerlijke informatie over de herkomst van producten. Nu, dat is wel waar.
Ik beleef de zuivel trouwens soms al heel behoorlijk. In het Drentse Rolde zit kaasmakerij de Drentse Aa, die geweldig lekkere yoghurt maakt en iets dat ze yogarde noemen en een Griekse yoghurt waar geen raar romig zuiveltoetje tegenop kan (dat is trouwens ook best een leuk koosnaampje: zuiveltoetje).
Je vindt de Drentse Aa producten bij natuurwinkels en eigenlijk zou je ze dan nooit moeten laten staan. Die Griekse yoghurt is gewoon geweldig en al bijna zonder meer een toetje. Je kunt er zo ijs van maken, als je er flink suiker in doet en af en toe even roert tijdens het vriezen
Maar zo makkelijk maken we het ons niet. We gaan yoghurtcake bakken.
Yoghurtcake met citroensiroop
- 350 gram bloem
- 1tl bakpoeder
- 150 gr basterdsuiker
- 2,5 dl yoghurt
- 2,5 dl melk
- 2 eieren
- siroop:
- 300 gr suiker
- 2 dl water
- sap en schil van 1 citroen, in reepjes
- evt. room of Griekse yoghurt
Zet de oven op 180 graden. Bekleed een springvorm van 23 cm doorsnee met bakpapier en vet dat in.
Doe de bloem, het bakpoeder (door een zeefje) en de suiker in een kom, roer er de yoghurt, de melk en de eieren bij. Goed vermengen, liefst met een mixer nog even lekker doorslaan.
Giet in de vorm en bak een uur of tot een breinaald er zonder kruimels uitkomt.
Maak intussen de siroop: suiker, water, citroen en citroensap in een pan doen en al roerend verwarmen tot de suiker is opgelost. Laat een minuut of zeven inkoken.
Haal de cake uit de oven en giet er direct de citroensiroop over. Laat tien minuten staan en los de cake dan.
Er kan niets bij, of slagroom, maar ook die goddelijke Griekse yoghurt van De Drentse Aa met een paar lepels vanillesuiker erdoor…
