Bloedende sinaasappels
Ja! Het is de tijd. Ze zijn er: bloedsinaasappelen. Soms sta je versteld over de geringe verschillen die een mens kan proeven, want zó anders dan de gebruikelijke zijn ze nu ook weer niet. Maar toch weer wel zo anders dat het fijn is ze te eten. En ze zien er leuk anders uit natuurlijk met hun dieprode vruchtvlees, al is de naam met dat ‘bloed’ niet je dat. Het is wel raar dat je er zo’n zonnig gevoel van krijgt, van sinaasappelen, terwijl ze eigenlijk echt winters zijn.
Maar dat komt zo in het heel vroege voorjaar ontzettend goed uit, citroenen en sinaasappels geven het gevoel dat je licht en vrolijk in de weer bent en dat er een nieuw seizoen is begonnen, terwijl dat nieuwe seizoen vooralsnog niet allerlei nieuwe groenten en fruitsoorten brengt.
Sinaasappels associeer ik ook sterk met Pasen, weet eigenlijk niet goed waarom. Alsof je met Pasen vooral sinaasappeltaart zou moeten eten. Of zou het van die bloedsinaasapellen komen – het vergoten bloed van het Lam Gods?
Het is natuurlijk nog geen Pasen, maar we zitten wel al in de veertigdagen tijd, de vastenperiode die eraan vooraf gaat. In veel landen is het vasten een geleidelijke kwestie: steeds strenger naarmate het paasfeest naderbij komt. Vlees valt natuurlijk als eerste af, dan vis (maar bijvoorbeeld in Griekenland zijn schaal- en schelpdieren en inktvissen en octopus wél toegestaan), melk en room en boter, dan suiker en olie en uiteindelijk mag er alleen nog maar groenten en fruit en brood worden gegeten.
Weinig vlees eten is altijd een goed idee, dus laten we de komende tijd maar zo goed mogelijk vasten (op z’n Grieks: mét schaal- enschelpdieren en inktvis).
Sinaasappelsalades zijn vrolijk en voorjaarsachtig, dus wat zou ertegen zijn om lekker zoete aardappelen uit de oven te eten met een bloedsinaasappelsalade erbij? Niets. En veel gedoe is het ook niet, tijd genoeg om de lentezon de eer te geven die haar toekomt.
Zoete aardappelen met salie en sinaasappelsalade (voor vier personen)
- 1 kilo zoete aardappelen
- ½ dikke rode peper
- 1 teentje knoflook
- 6 verse salieblaadjes
- 2 dl slagroom
voor de sinaasappelsalade:
- 3 sinaasappels
- bosje radijsjes
- handje Marokkaanse zwarte olijven (van die gerimpelde)
- 2 el sinaasappelsap
- 1 el citroensap
- 3 el olijfolie
Was de zoete aardappelen goed af en droog ze. Snijd ze ongeschild (het handigst is met een mandoline, een scherpe schaaf, maar met een mes kan ook) in betrekkelijk dunne plakken.
Vermeng ze in een kom met een halve fijngehakte rode peper (zonder zaadjes), fijngehakte salie, peper en zout en een fijngehakt teentje knoflook. Leg de plakjes in een ovenschaal en dek af met folie – olie of boter is niet nodig.
Bak ze 45 minuten op 200 graden, giet er dan de slagroom bij en zet ze zonder folie nog 20 minuten terug. De room is dan ingekookt en de aardappelen zijn zacht, zoet en geurig.
Voor de sinaasappelsalade de (bloed)sinaasappels schillen en in ronde plakken snijden. Schik ze op een schaal. Snijd de radijsjes aan plakjes. Ontpit de olijven en snijdt ze aan rondjes. Schik de radijzen op de sinaasappel. Daaroverheen de olijven. Meng twee eetlepels sinaasappelsap met een eetlepel citroensap en 3 eetlepels olijfolie en giet dat over de salade heen. Garneer eventueel met wat groen: winterpostelein, jonge spinazie, ezelsorensla.