Ieder land heeft zo zijn eigen pannekoek. De Fransen maken crèpes, de Russen blini en de Japanners maken okonomiyaki. Wij hebben Bram Graafland.

Ik heb in mijn jonge leven toch al heel wat pannekoeken gebakken zien worden, maar

Verzet is zinloos, zeiden de Borg in Star Trek al. Toch doe ik het. Iedere keer weer. Tegen hardlopen, bijvoorbeeld. „Mijn lichaam is er niet geschikt voor”, beweer ik al jaren bloedserieus. „Slecht voor m’n knieën.” Nu ik het

Nederland is een fijn maandblad over eten rijker, een Duits maandblad nog wel: Beef! Für Männer mit Geschmack. Dat klinkt als een papieren podium voor Schwein, Weib und Gesang, met ruimte voor vegetariërgrappen. Maar het blad is stukken onderhoudender

Als je het me een maand of twee geleden had gevraagd, had ik gegokt dat gazpachuelo een soort kleine gazpacho was. Kleine als in versimpelde of uitgeklede, zeg maar het soort gerecht waarmee Jamie O. als naked chef ooit

Hoewel het wezen van Tafelspitz heel eenvoudig is, gekookt vlees met groenten, zijn er elementen waarover men desgewenst puristisch kan doen. Zoals de ‘Apfelkren’ die erbij hoort: appelmierikswortelsaus. Die kan op verschillende manieren gemaakt worden. Door gewoon rauwe mierikswortel

Er dreigt een Nederlandse versie te komen van het verrukkelijke The Great British Bake Off, die de BBC uitzendt. Ik houd mijn hart vast. Gewoonlijk gaat na het oversteken van de Noordzee veel van de charme van zo’n programma