Koralen lijden aan osteoporose

Osteoporose van de oceaan, noemt Jane Lubchenco het verbleken van koralen door verzuring van de oceaan. Volgens Lubchenco van het NOAA, het Amerikaanse bureau voor onderzoek naar oceanen en de atmosfeer, gaat dat proces van verbleken sneller dan tot nu toe werd voorspeld.

Er bestaat een rechtstreekse relatie tussen de concentratie van CO₂ in de atmosfeer en de verzuring van het oceaanwater, zoals de onderstaande grafiek van NOAA laat zien. En die verzuring tast koralen aan.

Dat is niet nieuw; zie bijvoorbeeld dit rapport of bekijk het filmpje dat NOAA erover maakte:

De vraag is alleen waardoor het zoveel sneller gaat. Volgens Lubchenco, die een toespraak hield op een symposium dat deze week in Australië wordt gehouden over koraalriffen (lees hier het pleidooi van de wetenschappers), zal bij het voortzetten van de huidige trend over twintig jaar ongeveer de helft van alle koraal riffen zijn aangetast door het verbleken. En over een halve eeuw zou zelf 95 procent van de koralen zijn verzwakt (hier en hier nieuws over het symposium).

Waarschijnlijk komt dat doordat de verzuring zich meer dan verwacht concentreert in de bovenste, warmere laag van het water. Daar dus waar de koralen zich bevinden. Eerder werd gedacht dat de CO₂ zich meer zou verspreiden.  Lubchenco:

‘Most of the carbon dioxide and the subsequent chemical changes are being concentrated in surface waters. [...]  And those surface waters are changing much more rapidly than initial calculations have suggested. It’s yet another reason to be very seriously concerned about the amount of carbon dioxide that is in the atmosphere now and the additional amount we continue to put out.’

Overigens is verzuring niet de enige oorzaak van verzwakking van de koralen (hier een studie over koralen). Ook overbevissing, vervuiling door scheepvaart, toerisme en nog een aantal andere factoren dragen daaraan bij. Maar, zoals Lubchenco zegt:

And as if this were not sufficiently problematic, climate change’s equally evil twin, ocean acidification has appeared as the ‘new kid on the block’ of stressors on ocean ecosystems. This global-scale change in the basic chemistry of oceans as a direct result of the increased carbon dioxide in the atmosphere and therefore in the ocean, is a serious threat to most corals.

De gevolgen zijn groot, voor mens en natuur:

An Eden beneath the waves, coral reefs have been the grocery and pharmacy of people for millenia, their protection against tsunamis and tropical storms, the foundation of cultures, a seemingly infinite source of inspiration, an invaluable library of life’s mysteries, and a rich source of resilience against environmental changes.

De afgelopen jaren is het onderzoek naar het verbleken van de koralen sterk verbeterd. NOAA kan inmiddels op basis van gedetailleerde voorspellingen in kaart brengen waar de risico’s zijn. Dat is van groot belang. Want, zoals Jeremy Jackson, emeritus hoogleraar van de Smithsonian Institution zegt: ‘The future of coral reefs isn't a marine version of tree-hugging but a central problem for humanity.’