Steeds weer bewijzen dat atomen bestaan, hoeft niet
En weer moesten Amerikaanse rechters deze week uitleggen dat een overheid die beleid baseert op wetenschappelijke kennis niet iedere keer opnieuw hoeft te bewijzen ‘dat atomen echt bestaan’. Er sprak een lichte irritatie uit het commentaar dat het Court of Appeals for the D.C. Circuit heeft toegevoegd aan zijn oordeel over het klimaatbeleid van het milieuagentschap EPA.
Dat beleid is gebaseerd op de uitgebreide analyse van het EPA uit 2009 dat broeikasgassen schadelijk zijn voor de Amerikaanse volksgezondheid en om die reden mogen, of zelfs moeten worden beteugeld op basis van de Clean Air Act.
Klagers, waaronder een aantal Amerikaanse staten, grote bedrijven en elektriciteitsmaatschappijen, hadden de rechters gevraagd om die conclusie te vernietigen. Ze vonden het nog te vroeg voor klimaatbeleid omdat de wetenschap erover onzeker is. En als er al klimaatbeleid komt, dan niet door het EPA op basis van de wet op de luchtvervuiling. En als dat toch gebeurt, dan niet op de manier waarop het EPA heeft besloten dat te doen.
Volgens Ken Cuccinelli, procureur-generaal van Virginia, leunt het EPA in zijn oordeel over klimaatverandering veel te veel op in zijn ogen omstreden kennis van het IPCC, het klimaatpanel van de Verenigde Naties. Uit e-mails die via ‘climategate’ aan het licht zijn gekomen, is volgens Cuccinelli gebleken dat ‘IPCC-data wel eens gemanipuleerd zouden kunnen zijn om vooraf vastgelegde conclusies te bereiken’.
De rechters hebben de klagers op alle punten in het ongelijk gesteld. Volgens de rechters heeft het EPA ‘een aanzienlijke hoeveelheid wetenschappelijk bewijs’ verzameld. ‘Dat er nog enige onzekerheid bestaat betekent niet zonder meer dat de analyse van de bedreigingen onjuist is’, aldus de rechters. ‘Zo werkt wetenschap nu eenmaal [...] Het EPA hoeft in wetenschappelijke vraagstukken niet iedere keer te bewijzen dat atomen bestaan.’
Samengevat stellen de rechters (hier het complete vonnis):
1. the Endangerment Finding and Tailpipe Rule are neither arbitrary nor capricious
2. EPA’s interpretation of the governing [Clean Air Act] provisions is unambiguously correct
3. no petitioner has standing to challenge the Timing and Tailoring Rules
De verontwaardiging bij conservatieve Amerikaanse staten en bedrijven is groot. De procureur-generaal van Texas vindt dat de rechters hebben gefaald om de ‘ongekozen bureaucraten [van het EPA] in toom te houden, die de energieonafhankelijkheid van ons land en onze kwetsbare economie gijzelen met hun radicale milieuagenda’. Volgens Republikein Fred Upton, voorzitter van de Energiecommissie van het Huis van Afgevaardigden, leidt het reguleren van broeikasgassen tot ‘hogere energieprijzen, vernietiging van banen en verlamming van economisch herstel’. En Jay Timmons, voorzitter van een werkgeversorganisatie noemt het besluit ‘een tegenvaller voor bedrijven die worden geconfronteerd met schadelijke regels van het EPA’. Timmons vindt dat de The Clean Air Act nooit bedoeld is voor broeikasgassen.
Daar heeft hij misschien wel gelijk in. CO2 is geen luchtvervuiling zoals fijnstof, zwaveldioxide of benzeen dat zijn. Maar zolang de Republikeinen een politiek compromis voor welk klimaatbeleid dan ook afwijzen, heeft Obama nauwelijks een alternatief.
