*

Europeanen vrezen klimaatverandering :: nrc.nl

Europeanen vrezen klimaatverandering

A thermoelectric plant's cooling tower is seen at the building site of the new 600 MW Unit 6 in Sostanj

Thermische centrale in aanbouw in Slovenië (foto Reuters)

De eurobarometer peilt niet alleen de mening van de Europeanen, maar impliciet ook het succes van overheden om hun burgers voor te lichten over een onderwerp. Neem nou de nieuwe barometer over klimaatverandering. Een van de stellingen luidt: de strijd tegen klimaatverandering en het duurzame gebruik van energie kan de economie stimuleren en is goed voor de werkgelegenheid.

In Nederland zijn relatief weinig mensen het daarmee eens (71 procent), tegen bijvoorbeeld 92 procent in Zweden en Cyprus en 78 procent in de EU als geheel. Maar liefst 22 procent van de Nederlanders is het zelfs nadrukkelijk oneens met de stelling, alleen in Letland zijn dat er iets meer.

 

Grafiek uit de eurobarometer over klimaatverandering

De Nederlandse overheid is er kennelijk niet goed in geslaagd om de ‘vergroening’ van de economie aan haar burgers te verkopen. Hebben ze misschien onvoldoende kunnen laten zien wat de winstmogelijkheden van een duurzame economie zijn?

Verder is de meest opmerkelijke conclusie van de klimaatbarometer (onderzoeksperiode in juni van dit jaar) dat Europeanen zich meer zorgen maken over klimaatverandering dan over de economische crisis. Alleen armoede, honger en tekort aan drinkwater worden als een groter probleem gezien.

Eurocommissaris Connie Hedegaard zei in een reactie op de cijfers:

‘Dit stemt me hoopvol! Dit onderzoek bewijst dat de Europese burgers beseffen dat we niet alleen aan de economische problemen moeten werken. Een grote meerderheid van de Europeanen wil dat de politici en bedrijfsleiders de grote klimaatproblemen nu aanpakken. Het is opvallend dat de bezorgdheid over de klimaatverandering nu zelfs groter is dan in de aanloop naar de klimaatconferentie van Kopenhagen. Dat meer dan drie vierden van de Europeanen een betere energie-efficiëntie beschouwen als een manier om nieuwe banen te creëren is een sterk signaal voor de Europese beleidsmakers. Deze enquête is voor mij een sterke aanmoediging om als Commissie te blijven ijveren voor ambitieuze en concrete klimaatmaatregelen in Europa.’

De meeste ondervraagden vinden dat overheid en bedrijfsleven verantwoordelijk zijn voor de oplossing van het probleem. Slechts een op de vijf noemt de eigen verantwoordelijkheid (Nederland zit zo’n beetje op het Europese gemiddelde).

Toch heeft 60 procent van de Europeanen zelf wel actie ondernomen, al beperkt zich dat voornamelijk tot het scheiden van afval en het proberen zo min mogelijk afval te produceren. Maar vermijden van een vliegtuig gebruik te maken bij reizen over korte afstand gebeurt zelden (9 procent) en ook bij de keuze voor een nieuwe auto laat slechts 10 procent van de Europeanen zich leiden door de vraag of die energiezuinig is.

Nederland valt op doordat relatief veel mensen (19 procent) overstappen naar een energieproducent die meer gebruik maakt van duurzame energie. Zo blijkt dat voor energieproducenten duurzaamheid in ieder geval economisch juist wel rendabel kan zijn.

 

 

24 reacties op 'Europeanen vrezen klimaatverandering'

hugo matthijssen

Zeker 80% van de Nederlanders heeft ooit in sinterklaas geloofd.
Het is een kwestie van brengen.

M.Verschuren

Onbegrijpelijk dat ze met zò’n vraagstelling géén 100% gescoord hebben ………

M.Verschuren

http://www.nrc.nl/nieuws/2011/10/10/het-wordt-een-hele-koude-winter/ …. ?

Herman Vruggink

Armoede, honger en tekort aan drinkwater wordt als de nummer 1 zorg aangegeven en daarom is er een bereidheid om meer dan 100 miljard per jaar aan ontwikkelingshulp te geven.

Zorg nummer twee, klimaatverandering, zal volgend jaar zeer waarschijnlijk worden vertaald in een wereld klimaatfonds van een vergelijkbare omvang.

Nu is het zo dat veel projecten op het gebied van land & bosbouw, infrastructuur, energie die nu onder de noemer van ontwikkelingshulp worden uitgevoerd ook onder de vlag van het klimaatfonds kunnen worden gerealiseerd. Er zijn veel raakvlakken en overeenkomsten.

Als ik mijn roze bril maar weer eens opzet dan zou ik kunnen stellen dat de zorg om klimaatverandering zich gaat vertalen in een verdubbeling van ontwikkelingshulp.

Levert dat banen op? Natuurlijk, net zoals de huidige ontwikkelingsindustrie dat doet. 2/3 deel komt dan weer terug bij de verstrekkers van de hulp in vorm van de uitvoering van projecten door westerse bedrijven of goed betaalde (klimaat) ontwikkelingswerkers banen.

Misschien moet ik toch maar de klimaatverandering als een groot probleem gaan zien…

Sander

De strijd tegen klimaatverandering. De term alleen al. Steeds meer politiekers geloven ook dat deze ‘strijd’ werkelijk tot resultaten zal leiden. Tsja. En als die burgers niet willen, dan dwingen we ze met belastingen. Tot zover de stand van zaken van vergroening in ons landje.

Sander van der Wal

Het kan de economie stimuleren. Maar het kan de economie ook niet stimuleren.

Wat een geklets.

H.N Geraedts

Analyses van de echte economische consequenties van z.g. groene banen, gedaan voor respectievelijk de Duitse, Spaanse en Amerikaanse regeringen -en voor de provincie Ontario in Canada – komen allemaal tot dezelfde conclusies: een groene baan/duurzame werkgelegenheid kost niet alleen zo’n 100.000 euro [ $150.000 ] per jaar per baan aan overheidssubsidie, maar komt ook nog eens ten kosten van het verlies van 2-3 bestaande -normale- banen.

Zelfs mijn -overigens zeer intelligente- hond begrijpt dat dit is NIET goed is voor de werkgelegenheid, en helemaal niet stimulerend -eerder sterk dempend- werk op de economische ontwikkeling.

Hoe de overheid of de ENGOs het klimaatverhaal ook inpakken of proberen te verkopen, of hun kiezers z.g. inlichten is en blijft het onzin.

P.Appelman

Tja we moeten het geloven of ze nu willen of niet, gewoon door de strot drukken!

M.i.zijn er op dit moment volstrekt andere en zeer veel hogere prioriteiten. Dat EUcom Hedegaard graag deze cijfers laat zien,of ze gebruikt voor haar eigen doeleinden begrijp ik wel. Grote vraag (nou ja vraag??) wat is het realiteits/waarheidsgehalte van deze cijfers.

En laat onze klimaat verbeteraars nu eerst eens 25 jr missie gaan bedrijven in andere delen van de wereld
(ook Spanje bijvoorbeeld) als China, Rusland, etc,etc,etc. Daar ligt de urgentie zeer aanzienlijk hoger. Kom daarna nog eens terug in ons eigen kleine landje dat in feite kleiner is als diverse grote steden in de wereld! Klein beetje relativeren en dat wij niet voor de muziek uitlopen! De geloofwaardigheid/
betweterigheid komt steeds meer in het geding!

Als we echt serieus het klimaat zouden willen aanpakken,kan er binnen 5 jr meer dan 500.000 ha tot 1.000.000 ha in Spanje vol staan met zonnecellen.Dan zou Spanje voor de hele EU leverancier kunnen worden/zijn van elektriciteit. Goed voor de werkgelegenheid ( daar) een fantastisch alternatief voor de schuldencrisis zowel in Spanje (als EU).
Er wordt echter zelfs niet eens over zo’n voornemen gesproken. Zolang dit niet het geval is,zijn we niet echt serieus en blijft het bij wat filosofisch geklets!!

Bob Brand

Interessant is dat de mening van Europeanen zich in de loop van de jaren heeft ontwikkeld. De Eurobarometer maakt een vergelijking met het vorige onderzoek uit 2009:

• Climate change remains a key concern for the European public, and a greater one than .. in 2009.
• Altogether 89% see climate change as a serious problem, with 68% considering it a very serious problem (up from 64% in 2009).
• .. 78% respondents agree that it can boost the economy and create jobs, a big increase since 2009 (when 63% agreed).
• The proportion of citizens who feel that climate change is the most serious problem has increased from 17% to 20% today while poverty, hunger and lack of water has fallen from 34% [to 28%] since the last survey.
• .. the perceived seriousness of the problem was 7.4, compared with 7.1 in 2009.

Dat komt aardig overeen met de uitkomst van een Amerikaans onderzoek (Nielsen, Global Online Survey, Q1 2011), waar in Europa de ‘concern for climate change’ gestegen is van 58% naar 68%: http://tinyurl.com/3vgka25

Uit het Nielsen grafiekje kan je opmaken dat Europeanen met 68% ongeveer op het wereldwijde gemiddelde zitten qua ‘concern’, terwijl het in Noord-Amerika (Canada en de VS) licht gedaald is van 52% naar 50%.

Nederland blijkt volgens de Eurobarometer met 20% in de middenmoot te vallen van landen waar het gezien wordt als “the most serious problem“, terwijl het probleem als je naar de gehele NL populatie kijkt, een score van 6.5 haalt (gestegen van 6.3 in 2009). Verder is in de EU ‘the level of concern’ onder vrouwen wat hoger dan onder mannen (7.5 vs. 7.2) en zijn jongeren wat meer bezorgd dan ouderen (7.5 vs. 7.2). Het opleidingsniveau lijkt weinig uit te maken.

Aanpak

Hier wordt in de eerste plaats de nationale overheid genoemd met een gedeelde 2e plaats voor de EU en ‘Business and Industry’. Nederland springt er opvallend uit:

- men kijkt eerder nog naar de EU (28%), dan naar de nationale overheid (25%);
- men ziet het meest in ‘Collective responsibility of all actors’ (42%).

Opvallend is dat er aanzienlijk draagvlak (68%) bestaat voor ‘basing taxation more on people’s energy use’ (blz. 30).

Al met al bevestigt het onderzoek dat klimaatverandering steeds meer gezien wordt als een serieus probleem, en dat het inloopt op nummer één. Er blijkt wel degelijk draagvlak te bestaan voor een concrete aanpak.

jan de vries

Een erg suggestieve vraagstelling, had men gevraagd of men gelooft dat de mens oorzaak is van de klimaatverandering waren de antwoorden vast anders geweest. Zo kun je natuurlijk wel de gewenste uitkomsten van een enquete krijgen…

Bob Brand

Beste H.N Geraedts, (#7)

U beweert: “Analyses van de echte economische consequenties van z.g. groene banen, gedaan voor respectievelijk de Duitse, Spaanse en Amerikaanse regeringen -en voor de provincie Ontario in Canada – komen allemaal tot dezelfde conclusies ..

O ja? Welke economische onderzoeken zijn dat precies? Heeft u daar de referenties van? Vele ‘onderzoeken’ op dit terrein lopen stuk op het ontbreken van heldere gegevens die de totale energiecyclus met alle kosten & baten in beeld brengen, en op het ontbreken van bruikbare cijfers ten aanzien van de toekomstige scenario’s.

Wellicht kunt u uw intelligente viervoeter ernaar vragen.

Ik ken wat onderzoeken van zogenaamde ‘think tanks’ – die zijn ongevraagd door bepaalde belangengroepen geleverd en NIET in opdracht van genoemde overheden. In de meeste gevallen worden in die ‘onderzoeken’ de externe (maatschappelijke) kosten door het gebruik van fossiele brandstoffen niet verrekend. Ook worden overheidsinvesteringen in de winning van fossiele brandstoffen buiten beeld gehouden. Economische baten van fossiele brandstoffen belanden nu vaak buiten de EU (Rusland, China, VS).

Morgen verschijnt een nieuwe studie van het Rathenau Instituut: ‘Energie in 2030: Maatschappelijke keuzes van nu’ naar de ontwikkelingen rond alle energiebronnen, zie: http://t.co/uc2G1yEw en de nieuwsbrief: http://www.rathenau.nl/uploads/tx_tferathenau/Bericht_Energie_in_2030.pdf

Zij zien de rol van de overheid in de eerste plaats als regelgever – nieuwe energie moet aan criteria voldoen:

Duurzaamheidscriteria
Met duurzaamheidscriteria kunnen de sociale en ecologische effecten van energiebronnen worden gemeten en verbeterd. Belangrijk voor zowel consument als markt, want duurzaamheid wordt een belangrijk concurrentiemiddel. Hoewel lastig te implementeren, is het raadzaam om criteria in te zetten voor alle energiebronnen. Dit leidt tot marktcompetitie, geeft de consument een onderbouwde keuze, en zorgt ervoor dat ook fossiele- en kernenergie aantoonbaar duurzamer worden.

Vervolgens is het aan de vrije markt om te innoveren, om aan de criteria te voldoen en om concurrerend te zijn. De tweede pagina van de nieuwsbrief adresseert een aantal mythen, en wijst er op dat energie in het verleden een netto inkomstenbron was:

Eén ding is zeker: de miljardeninkomsten uit de reguliere aardgaswinning zullen de komende twee decennia geleidelijk wegvallen. Het debat over een aantal toekomstscenario’s zal moeten leiden tot een uitgebalanceerd economisch beleid dat ervoor zorgt dat onze energie betaalbaar en betrouwbaar blijft, schoner wordt en tegelijkertijd een bron van inkomsten blijft.

Ben heel benieuwd naar uw referenties van die “analyses .. voor Duitse, Spaanse en Amerikaanse regeringen”.

Paul Luttikhuis

@ jan de vries (en anderen)
Natuurlijk hangt veel in opiniepeilingen af van de vraagstelling – en wat mij betreft ook van het moment. De waarde is dan relatief. Maar wat de eurobarometer wel zinvol maakt, is dat steeds dezelfde vragen worden gesteld. Waardoor de trend zichtbaar wordt.
Paul

Bas Kraag

Gode zij dank, Allahu Akbar, dankzij de (voorspelbare) Europese financieeel-economische crisis is het “klimaat” in Europa nu dan toch eindelijk aan het veranderen, de mensen geloven de sprookjes (leugens) van de elitair-ondemocratische, ziekelijk eurofiele, arrogant-regenteske politici en volstrekt corrupte, graaiende bankiers niet meer. De bewust monddood gehouden “populis” pikt het niet langer en dreigt de barricaden op te gaan, “pek en veren” zou het terechte lot zijn van het anti-democratische, megalomaan-eurofiele, “Brusselse” hysterische politieke rapalje dat dit gehele, ooit welvarende continent en alle soevereine landen die er deel van uitmaken, in het zuigende, onwelriekend dampende, dodelijk giftige moeras deed belanden. Hun hilarisch-ridicule remedie om uit die door deze misdadig-arrogante, corrupte dwazen veroorzaakte ellende te komen is om nog veel dieper in het moeras weg te zakken, zodat een Europees financieel-economisch “armageddon” ons aller lot wordt.

W.J. van Hoek

Waar ik sarcastisch van word is dat we als mensen weliswaar ‘concerned’ zijn over klimaatverandering, maar daarna houdt het op met de betrokkenheid. Economie en maatschappij zijn van zichzelf conservatief en zij zullen zich niet zomaar toeleggen op een andere energie-infrastructuur. Natuurlijk is het heel mooi als mensen bottom-up allerlei projectjes opzetten om aan een duurzamere samenleving te bouwen, maar het gebeurt te sporadisch en het is ook nog eens veel te ingewikkeld en duur. De beperkende factor is hierin de rijksoverheid. Burgerinitiatief op het gebied van duurzaamheid klinkt politiek gezien alleraardigst maar wordt teniet gedaan door het stompzinnige beleid van de rijksoverheid met betrekking tot energievoorziening; energiebedrijven hoeven hun carbon credits niet eens zelf te kopen (http://www.eenvandaag.nl/binnenland/36581/afgekochte_emissierechten_betaald_door_de_overheid).

H.N Geraedts

Beste Bob Brand

Ik dacht dat U besloten had mij te negeren. Het zal de aanspeling op mijn hond zijn geweest.

De Amerikaanse studies voor het Witte Huis komen inderdaad van z.g. think tanks. In dit geval ondermeer van the Center for American Progress, een duidelijk linkse denktank. De cijfers zijn ook via de amerikaanse rekenkamer na te lopen.

De Duitse studie komt uit het Reinisch-Westfalishes Institut fur Wirtshaftforschung [Schmidt, et. al, 2009], en werd op verzoek van kanselier Merkel ondernomen. De cijfers zijn nog hoger dan ik aangaf: 175.000 euro [$240K] per baan per jaar.

De Spaanse studie [Calzada et. al., 2009] komt uit de King Juan Carlos Universiteit, werd ondernomen voor het spaanse ministerie van economische zaken en toont ondermeer duidelijk aan dat 2.2 normale banen verdwijnen voor elke nieuwe groen baan.

Al deze z.g. groen banen zijn in wezen overheidsbanen, en als zodaning dragen die niets bij aan de economisch welvaart omdat zij niets produceren en met belastinggelden gefinanciert worden. De enige echte maatstaf van economisch groei/welvaart is en blijft de toename van productiviteit in de privesector.

Herman Vruggink

@Bob Brand,

Je zorgen maken is nog geen oplossing. Dat er een energietransitie gemaakt moet worden en dat duurzame oplossingen uiteindelijk het enige perspectief is staat als een paal boven water, daar krijgen we het al moeilijk genoeg mee. De klimaatdiscussie hebben we daar niet eens voor nodig.

Met een groeiende wereldbevolking en vooral een groeiende welvaart neemt de energiehonger alleen maar toe. De waarheid is dat de investeringen in duurzame energie deze toenemende energie honger niet of nauwelijks kunnen bijhouden, laat staan dat we het gebruik van fossiele brandstoffen op korte termijn kunnen afbouwen.

Wat dat betreft ben ik bang dat Kris De Decker – Oprichter Lowtechmagazine.com, die ik op het lijstje van sprekers zie staan in je link, gelijk heeft dat er aan consuminderen op termijn niet kan worden ontkomen.

En daar zit denk ik de grootste uitdaging en wellicht de onmogelijkheid. Iedereen maakt zich zorgen, maar ondertussen wil iedereen wel vooral meer consumeren. En dat is pas het echte dilemma.

Voorlopig is CO2 reductie een illusie en wordt pas mogelijk als de fossiele brandstoffen op beginnen te raken.

Arjan Schaafsma

@P.Appelman (#8)

U zegt: “En laat onze klimaat verbeteraars nu eerst eens 25 jr missie gaan bedrijven in andere delen van de wereld (ook Spanje bijvoorbeeld) als China, Rusland, etc,etc,etc.”

Misschien is het u nog niet opgevallen maar Spanje is onderdeel van de EU, waar dit onderzoek over gaat.

Er wordt VOLOP ‘missie bedreven’ met name in China en India. China is één van de grootste spelers aan het worden in hernieuwbare energie, waarschijnlijk de grootste. Alleen kunnen ze de groei nog niet bijbenen zonder kolencentrales… Solar energy in China:

http://thinkprogress.org/romm/2011/05/12/208083/will-china-create-a-solar-bubble-not-going-to-happen/

http://www.bloomberg.com/news/2011-05-25/china-widens-lead-in-renewable-energy-ranking-by-ernst-young.html

U heeft gelijk dat zonneenergie in Spanje (en Noord-Afrika) big business kan worden. Er worden wel degelijk allerlei plannen ontwikkeld onder de noemer ‘Desertec’ (zonneenergie uit de woestijn), maar dat gaat niet zozeer om ‘photovoltaic’ (zonnecellen) maar om Concentrated Solar Power. Daarbij wordt d.m.v. aluminium spiegels het zonlicht geconcentreerd op een vat met gesmolten metaal of gesmolten zout, dat via een warmtewisselaar vermogen levert. Voordeel is dat het ‘s nachts gewoon doorwerkt, omdat het vat de energie opslaat en het kent niet de milieubelasting bij fabricage van de huidige photovoltaic panelen.

Paar voorbeelden:

http://www.desertec.org/SolarEnergy

http://thinkprogress.org/romm/2011/08/03/286519/a-little-night-solar-brightsource-energy-offers-multi-hour-thermal-storage/

Oppervlak is niet het probleem: dat is er in overvloed in de Sahara. Bottlenecks zijn vooral de transportcapaciteit van elektriciteit en de investeringen in slimme ‘smart grid’ oplossingen, waar variabiliteit in het aanbod door het net zelf kan worden opgevangen door de faciliteiten over heel Europa/Noord-Afrika te combineren. Voorwaarde is politieke stabiliteit + zo’n stuk of zes High Voltage DC lijnen onder de Middelandse Zee. Spanje is dan inderdaad een alternatief.

cRR Kampen

P. Appelman #8, laten we een voorbeeld nemen aan China inderdaad. Is inmiddels koploper duurzame energie immers, en dat voor bijna een vijfde van de wereldbevolking.

http://www.duurzameenergiethuis.nl/energie/windenergie/door-windenergie-is-china-koploper-met-duurzame-energie-5894.html

hugo matthijssen

cRR Kampen
China is een koploper in alle energie.
Met name het evenwichtig samengaan van wind en waterkracht levert een win win situatie op die wij in ons land missen.

Verder is er ooit een uitspraak gedaan dat als je een leugen maar vaak genoeg herhaalt heel veel mensen dat als waarheid gaan zien. ( voor zover er een waarheid kan bestaan)

Ga eens kijken in de geschiedenis.
In de tijd van de koude oorlog werd een duidelijk vijandbeeld opgeroepen.

Nu is het klimaat, co2 + rampen
De vijand is duidelijk en duurzaam zal de wereld redden het credo.
Een kwestie van tijd en ook deze hype zal weer afzakken net als het zure regen verhaal.
Daarna kunnen we de scherven oprapen van een regelmatig vastlopend energiesysteem en zeer hoge kosten om alle onrendabele door corrosie aangetaste vastlopende windmolens in zee op te gaan ruimen.

( bedenk dat alle windmolens in Nederland samen op dit moment nog niet een centrale als Borsele kan vervangen)

cRR Kampen

hugo matthijssen, het zure-regenverhaal is afgezakt doordat er heel veel aan gedaan.
Bij ons.
Ongeveer de grootste lopende milieuramp is immers de zure regen. Maar dan wel in China, dankzij de kolenstook. De gevolgen (voor o.a. landbouw en bosbouw) kosten maar liefst 1 à 2% van het Chinese BBP. Per jaar. En dat is toevallig één van de twee redenen dat China zo aan de weg timmert met duurzame energiewinning.

Aandeel duurzaam in NL is nu tegen 15% en groeit exponentieel. Borssele moest gewoon maar eens dicht.

hugo matthijssen

Beste cRR Kampen

Kolenstook kan heel goed met een moderne installatie.
kijk eens naar de vergunninverlening voor de nieuwe centrale van Essent.
Super schoon daar wordt de vergunning dan ook niet op afgeschoten.
Nee we zoeken een argument en dat is dat de kolenschepen nodig voor de aanvoer van en centrale, die aan een bestaande haven wordt gebouwd, schadelijk zijn voor de natuur in de omgeving van de haven.
Dat soort zaken had bij de bouw van de haven moeten worden bekeken.
Nu bouwen een haven en na jaren van inactiviteit wordt verboden om hem te gaan gebruiken.

Vandaag vloog ik er nog overheen.
Daar liggen veel nieuwe onderdelen voor windmolens die ook over zee worden aangevoerd en afgevoerd. Dat stoort de natuur kennelijk niet want niemand heeft daar bezwaar tegen gemaakt.
Trouwens vandaag om 14.00 uur stonden alle windmolens rond die haven vrijwel stil dus ook de benodigde energie moest vandaag wel met conventionele centrales worden opgewekt.

Paul Metz

Het afwijkende niveau van kennis in ons land is niet alleen toe te rekenen aan minder informatie door onze overheid, zoals gesteld, maar de massamedia dragen daaraan zeker ook bij.

hugo matthijssen

Mogelijk kan dit wat van de angst wegnemen

Dr. Wolfgang Thüne – Ansprache an Frau Merkel

http://www.youtube.com/watch?v=hnCY-MQSQaY

Paulus de B.

Nog een boektip om de ‘vrees’ voor klimaatverandering weg te halen: ‘Watermelons’ door James Delingpole. We tuinen er niet meer in.