Overdrijving, frustratie en wetenschappelijke mores
Oorzaak of gevolg van opwarming (Foto AP)
Laten we het de affaire-Spencer noemen. Die begint, in juli van dit jaar, met een artikel van Roy Spencer en zijn kompaan William Braswell in het wetenschappelijk tijdschrift Remote Sensing.
Daarin proberen ze met satellietdata onzekerheden in bestaande klimaatmodellen aan te tonen. Hun uitgangspunt is dat wolkvorming niet het gevolg is van de opwarming van de aarde, maar eerder de oorzaak. Dat plaatst ze in het kamp dat gemakshalve meestal ‘sceptisch’ wordt genoemd.
Hoe dit schijnbaar onschuldige begin uitgroeit tot een moddergevecht over peer-review, over journalistieke overdrijving, over frustraties, over ‘poortwachters’ van het IPCC, over wetenschappelijke mores of het gebrek daaraan zou een studie waard zijn. De zaak laat namelijk heel goed zien hoe onoverbrugbaar de kloof in de klimaatwetenschap inmiddels is geworden.
Waarover gaat hun verhaal? In de samenvatting van het artikel schrijven de auteurs zelf:
The sensitivity of the climate system to an imposed radiative imbalance remains the largest source of uncertainty in projections of future anthropogenic climate change. Here we present further evidence that this uncertainty from an observational perspective is largely due to the masking of the radiative feedback signal by internal radiative forcing, probably due to natural cloud variations.
Maar het bijbehorende persbericht is veel strijdvaardiger. De tekst, te lezen op de website van Spencer, bereikt meteen de vergrotende trap:
“The satellite observations suggest there is much more energy lost to space during and after warming than the climate models show,” Spencer said. “There is a huge discrepancy between the data and the forecasts that is especially big over the oceans.”
En al snel volgt de overtreffende trap in enkele nieuwsmedia. Foxnews vraagt zich af of de data van NASA laten zien dat ‘klimaatverandering is verdwaald in de ruimte’. En een commentaar in Forbes stelt dat met deze gegevens ‘een gat hebben geslagen’ in het klimaatalarmisme:
The study indicates far less future global warming will occur than United Nations computer models have predicted, and supports prior studies indicating increases in atmospheric carbon dioxide trap far less heat than alarmists have claimed.
Dat was meteen ook het begin van een eindeloze stroom aan soms tamelijk euforische ‘zie-je-wel’ artikelen op internet. Met als belangrijke conclusie dat de basis onder de IPCC-wetenschap nu wel definitief is weggevallen. Want CO2 is dus helemaal niet de aanstichter van de opwarming.
Veel klimaatwetenschappers ergeren zich blauw aan de ophef. In hun ogen is het uitgangspunt van Spencer al lang achterhaald, maar probeert hij het gewoon iedere keer opnieuw. Zo schrijven Kevin Trenberth en John Fasullo op de website van Realclimate:
The basic material in the paper has very basic shortcomings because no statistical significance of results, error bars or uncertainties are given either in the figures or discussed in the text. Moreover the description of methods of what was done is not sufficient to be able to replicate results. As a first step, some quick checks have been made to see whether results can be replicated and we find some points of contention.
Hoe groot de wrok is tegen Spencer en de zijnen blijkt in een andere reactie, zoals deze op Livescience.
‘I cannot believe it got published,’ said Kevin Trenberth, a senior scientist at the National Center for Atmospheric Research.
Several researchers expressed frustration that the study was attracting media attention.
‘If you want to do a story then write one pointing to the ridiculousness of people jumping onto every random press release as if well-established science gets dismissed on a dime,’ Schmidt said. ‘Climate sensitivity is not constrained by the last two decades of imperfect satellite data, but rather the paleoclimate record.’
Wolfgang Wagner, een van de redacteuren van Remote Sensing, is zo geschrokken van de ophef, dat hij zijn functie heeft neergelegd (lees hier zijn motivatie). Niet zozeer omdat hij vindt dat hij laakbaar heeft gehandeld, maar omdat hij zichzelf door Spencer en de zijnen in de luren heeft laten leggen:
With this step I would also like to personally protest against how the authors and like-minded climate sceptics have much exaggerated the paper’s conclusions in public statements, e.g., in a press release of The University of Alabama in Huntsville from 27 July 2011, the main author’s personal homepage […]
Unfortunately, their campaign apparently was very successful as witnessed by the over 56,000 downloads of the full paper within only one month after its publication. But trying to refute all scientific insights into the global warming phenomenon just based on the comparison of one particular observational satellite data set with model predictions is strictly impossible.
Spencer houdt vanzelfsprekend vol dat hij het bij het rechte eind heeft (lees hier).
If some scientists would like to demonstrate in their own peer-reviewed paper where *anything* we wrote was incorrect, they should submit a paper for publication. Instead, it appears the IPCC gatekeepers have once again put pressure on a journal for daring to publish anything that might hurt the IPCC’s politically immovable position that climate change is almost entirely human-caused. I can see no other explanation for an editor resigning in such a situation.
Veel van zijn ‘aanhangers’ vermoeden dat Wagner onder druk is gezet door de ‘poortwachters’ van de consensus in de klimaatwetenschap. (hier en hier de meest rustige reacties). Ze wijzen erop hoe critici van Spencer op de persoon spelen en hem zijn religieuze achtergrond en zijn werk voor The Heartland Institute, een neoconservatieve denktank, verwijten.
Wederzijds beschuldigen de partijen elkaar van het politiseren van het wetenschappelijke klimaatdebat, zonder kennelijk te beseffen dat ze zich daar allebei aan schuldig hebben gemaakt.
