IJsbeer brengt zijn onderzoeker in het nauw
IJsbeer in het Arctic Wildlife Refuge in Alaska (Foto AP)
Hoe zou ik dit blog na mijn zomervakantie beter kunnen oppakken dan met een verhaal over een van de belangrijkste symbolen van klimaatverandering, de ijsbeer. Hoewel, dit verhaal gaat niet over ijsberen in het nauw, maar over een onderzoeker van ijsberen in het nauw.
Want de Amerikaanse federale overheid heeft vorige maand de wetenschapper Charles Monnett geschorst. Het is nog niet helemaal duidelijk waarom, het onderzoek loopt nog (hier en hier het nieuws). Maar Monnetts integriteit zou ter discussie staan. En het zou te maken kunnen hebben met een publicatie in het wetenschappelijk tijdschrift Polar Biology in 2006.
Daarin stelt Monnett dat ijsberen door het smeltende ijs in de zomer minder vaste grond onder de voeten hebben. Ze moeten grotere afstanden zwemmen van de ene ijsschots naar de andere, en daardoor kunnen ze uitgeput raken. Het onderzoek is nogal nattevingerwerk, gebaseerd op één enkele observatie in 2004, toen Monnett en zijn collega Jeffrey Gleason tijdens een inspectievlucht vier dode ijsberen zagen drijven in de Beaufortzee ten noorden van Alaska.
Maar het zorgde destijds wel voor tumult (lees bijvoorbeeld hier en hier). Voor bezorgde milieuactivisten was dit het zoveelste bewijs dat het Arctisch gebied zo sterk opwarmt dat het mis dreigt te gaan. In 2008 gebruikte de Amerikaanse regering Monnetts artikel bij het besluit om de ijsbeer hoger op de lijst met bedreigde diersoorten te plaatsen.
Sceptici zien in de schorsing een aanleiding om de hele klimaatwetenschap weer eens ter discussie te stellen. Volgens Myron Ebell van het Competitive Enterprise Institute bewijst deze zaak dat het publiek er verstandig aan doet om ‘sceptisch te zijn tegenover claims die met klimaatverandering te maken hebben’ (lees hier). En Patrick Michaels van het Cato Institute schrijft in een column:
‘Maybe the problem is that enough polar bears aren’t drowning. Populations are booming, especially in the Canadian arctic.
It’s a fact that people just can’t get enough of polar bears. If they are drowning in droves, where are the pictures? Where is the evidence for dramatic population declines?’
Wat de zaak compliceert is dat Monnett werkt voor het Bureau of Ocean Energy Management, Regulation and Enforcement. Dat bureau is vorig jaar ontstaan na een reorganisatie van de Minerals Management Service. En uitgerekend die dienst werd na de olieramp in de Golf van Mexico opgeheven vanwege de veel te nauwe banden met de olie-industrie.
Veel van de medewerkers van die MMS zijn gewoon mee gereorganiseerd naar de nieuwe dienst en zullen in de tussentijd niet ineens hun wereldbeeld hebben gewijzigd. Nu woedt in het gebied rond de Noordelijke IJszee – deels een natuurreservaat – een heftig debat over de vraag of daar naar olie geboord mag worden. De ijsbeer zit daarbij een beetje in de weg.
Volgens PEER, een organisatie die zich inzet voor ambtenaren met kritiek op slecht milieubeleid van de Amerikaanse overheid, is Monnett het slachtoffer van de olie-lobby, zowel binnen als buiten de overheidsdienst waar hij werkte. PEER heeft een klacht ingediend tegen het besluit om Monnett op non-actief te stellen.
In de schriftelijke aanklacht zijn delen te lezen van Monnetts verhoor, dat zeer de moeite waard is om te lezen. Aan het eind concludeert Monnett, die niet met de media mag praten:
Yeah, well, we got blasted, you know, really, uh, hard, you know, by this agency when, when this finding came out, and if you’ve been digging in my emails, and I don’t know if you’ve dug in my emails, or it’s just Jeff Loman selecting it, but you’ll see a lot of emails there, uh, from management to me telling me that I can’t function as a biologist. I’m not allowed to talk about this paper or our findings. I’m not allowed to talk to the media. I can’t, you know, I can’t do these things.
And, and they really dumped on us, um, uh, when this things came out, and then that, um – uh, and, and some other, um, manipulation and restrictions that Jeff [Gleason] got hit with caused him to bail out of here, and he, he took a cut from a GS-13 to a GS-11 position to go to the Fish and Wildlife Service. . . .and he was looking for any job and, you know, because I think he felt that, uh, the Alaska Region is kind of special in the way it treats its scientists.
En hoe vergaat het de ijsbeer?
