Beetje warmte brengt landbouwproductie uit balans
Gebied waar het aantal groeidagen daalt met ten minste 5 procent
Mijn vorige blog, over de perversiteiten in de voedselketen, kan worden aangevuld met een extra rapport. Zeven wetenschappers hebben in opdracht van The Consultative Group on International Agricultural Research (CGIAR) gekeken naar wat zij noemen ‘hotspots’ in de landbouw.
In tegenstelling tot het rapport van Oxfam, gaat dit betoog veel meer over klimaatverandering. De onderzoekers hebben (op basis van de bestaande klimaatmodellen van het IPCC) gekeken waar veranderingen in onder andere de temperatuur en het neerslagpatroon te verwachten zijn en wat dat kan betekenen voor de landbouwproductie.
Ze hebben de kaarten als het ware over elkaar heen gelegd en wijzen op grond daarvan gebieden aan waar de risico’s het grootst zijn. In sommige gebieden dreigt bijvoorbeeld het groeiseizoen (dat ze zorgvuldig hebben gedefinieerd) net iets (5 procent) korter te worden. Het gevolg van zo’n op het eerste gezicht kleine verandering vormt, aldus de onderzoekers, in de toekomst een bedreiging voor de voedselvoorziening van 369 miljoen mensen.
Ook hebben de onderzoekers gekeken naar de bestendigheid van bepaalde gewassen voor een stijging van de gemiddelde maximumtemperatuur en naar de toenemende onzekerheid in de te verwachten neerslag. Al dit soort veranderingen zullen de kwetsbaarheid vergroten.
Mate van onzekerheid in het neerslagpatroon
De onderzoekers verwachten dat boeren in sommige gebieden hun landbouwmethodes drastisch zullen moeten veranderen. Maar dat zal niet overal werken. Zo verbouwen veel boeren in gebieden waar de droogte waarschijnlijk verder zal toenemen nu al gierst, een graansoort die relatief weinig water nodig heeft.
Onderzoeker Polly Ericksen zei vrijdag, bij de presentatie van het rapport in Kopenhagen:
‘When you put these maps together they reveal places around the world where the arrival of stressful growing conditions could be especially disastrous […] These are areas highly exposed to climate shifts, where survival is strongly linked to the fate of regional crop and livestock yields, and where chronic food problems indicate that farmers are already struggling and they lack the capacity to adapt to new weather patterns.’
Het bovenstaande citaat heb ik overgenomen uit dit bericht. Daarin wordt verwezen naar een commentaar van de VN-rapporteur voor het Recht op Voedsel, de Belg Olivier De Schutter. Hij wijst op het gevaar dat in reactie op een voedselcrisis te gemakkelijk wordt gegrepen naar de industriële productie van voedsel. Sterker nog, industriële voedselproductie is volgens hem een onderdeel van de crisis – en dan zijn we toch ook weer buiten klimaatverandering als oorzaak van honger.
