Geen daden maar woorden
bron: CAN-Europe (Natuur en Milieu)
During the 2008 election cycle, environmental groups gave $4.5 million to federal candidates and party committees, 94 percent of which went to Democrats. The movement’s financial clout may be understated in these figures, however, as the Sierra – Club – which is already one of the largest contributors – has elected in recent years to spend money on direct “issue ads” rather than giving it to candidates or political parties.
Maar er bestaat ook minder zichtbaar lobbywerk, en ook daarover geeft OpenSecrets informatie. De cijfers zijn gebruikt door Climate Action Network Europe (CAN-Europe) om de rol van Europese bedrijven in de Amerikaanse verkiezingsstrijd in kaart te brengen (hier een persbericht en hier en hier meer over de buitenlandse financiering van Amerikaanse verkiezingsstrijd). Dat levert een opmerkelijk beeld op.
Er blijken veel bedrijven te zijn die in Europa met de mond belijden dat ze groot voorstander zijn van een stevig klimaatbeleid (lees hier een verklaring van Europese bedrijven). Intussen geven ze financiële steun aan de tegenstanders van klimaatbeleid in de Verenigde Staten, soms zelfs aan politici die de menselijke invloed op klimaatverandering ontkennen. Diezelfde bedrijven eisen dat Europa zijn beleid niet verder opvoert – door bijvoorbeeld het reductiepercentage voor 2020 te verhogen van 20 naar 30 procent (hier het nieuws uit maart dit jaar, met reacties van onder andere bedrijven).
Een voorbeeld. Als je de website van BASF moet geloven is dit een van de groenste chemiebedrijven van de wereld:
Climate change is one of the main challenges faced by society. Industries, science, politics and society need to curb further increases in greenhouse gas emissions and make efficient use of available resources. Innovative solutions developed by BASF contribute to protecting our climate.”
Datzelfde Basf gaf in totaal 25.000 dollar aan Congresleden die ontkennen dat het versterkte broeikaseffect bestaat, en nog eens een soortgelijk bedrag aan Congresleden die zich minder uitlaten over de wetenschappelijke basis maar zich wel verzetten tegen klimaatwetgeving.
Ook ArcelorMittal (dat zijn ‘een belangrijke verantwoordelijk om de wereldwijde uitdaging van klimaatverandering’ erkent), EON (dat zichzelf omschrijft als ‘veilig en klimaat-vriendelijk’) en een groot aantal bedrijven die zich voorstaan op hun groene imago deden hetzelfde.
Interessant is ten slotte de positie van het van oorsprong Belgische chemieconcern Solvay. Dat bleek, schreef The Guardian eerder dit jaar, betrokken bij de strijd tegen het Amerikaanse Milieuagentschap EPA om buiten het Congres om maatregelen te nemen om de uitstoot van broeikasgassen terug te dringen.
