Zonnecellen per strekkende meter
Uiteindelijk heeft NREL overigens niets te klagen. Jaarlijks heeft het lab – waar zo’n 2.000 mensen werken – meer dan 200 miljoen dollar beschikbaar voor onderzoek naar onder andere windenergie, zonne-energie en biobrandstof. Dit jaar kwam daar nog eens 160 miljoen extra bij uit het budget voor de ‘Recovery Act’, het extra geld dat Obama beschikbaar heeft gesteld om de economie uit de crisis te halen.
Als je bij NREL rondloopt valt meteen op: dit is waar Amerikanen goed in zijn. Er wordt hier een nieuw gebouw neergezet dat als het af is ‘het energiezuinigste kantoor’ ter wereld zal zijn. Er staat een kleine ethanolcentrale, waar wordt geëxperimenteerd met het produceren van brandstof uit restmateriaal van de voedselproductie (volgens Richard Elander is het rendement over twee tot drie jaar zodanig verbeterd, dat deze vorm van energieproductie concurrerend is met ethanol uit maïs of suikerriet).
Er wordt gewerkt aan zonnecellen die zo dun zijn, dat je ze op de rol per strekkende meter kunt kopen. In de toekomst kunnen hele gebouwen (zelfs de ramen) met het spul bekleed worden, waardoor ieder huis een soort energiecentrale wordt.
Maar ze zijn bij het laboratorium wel realistisch. China investeert drie keer zoveel in duurzame energie als de VS, vertelt Jeffrey Logan, een marktanalist van NREL. En al is het eerste Amerikaanse offshore windpark juist deze week een stap dichter bij realisatie, de Chinezen zijn nummer één in het bouwen van windmolen. Maar in China ontbreekt volgens Logan nog wel de innovatieve aanpak zoals NREL die kent.

