Op zoek naar het grote geld (2)

Dominique Strauss-Kahn op bezoek bij de Keniaanse premier Raila Odinga (Foto Reuters)

Dominique Strauss-Kahn, directeur van het Internationaal Monetair Fonds (IMF), werpt zich op als klimaatridder. Op een bijeenkomst in Nairobi heeft hij gezegd dat zijn organisatie het fonds wel wil beheren waaruit vanaf 2020 klimaatprojecten in ontwikkelingslanden moeten worden betaald. Al was het maar tijdelijk. Jaarlijks moeten de rijke landen 100 miljard dollar in het klimaatfonds storten. (lees hier en hier over de visie van het IMF op klimaat).

Hoe het fonds eruit moet zien, heeft Strauss-Kahn nog niet gezegd. Daar komt het IMF later deze week nog op terug. Maar het idee ligt voor de hand. Het IMF is het gewend om geld op te halen. Het gebruikt modellen om te berekenen hoe verschillende landen naar rato kunnen bijdragen aan de IMF-begroting. Die modellen zouden ‘vertaald’ kunnen worden naar klimaatfinanciering. Dat gaat in ieder geval sneller, denkt Strauss-Kahn, dan geld genereren door middel van emissiehandel of klimaatbelasting. (lees hier en hier het nieuws)

Maar er is een probleem. Rijke landen, die in het IMF de grootste stem hebben, zijn het weliswaar eens over het bedrag dat jaarlijks nodig is. Maar niet over hun eigen aandeel. Sommige landen, vooral de VS maar ook Japan, willen hun geld liever in eigen beheer houden (lees hier een authentiek neoconservatief geluid) en besteden op basis van akkoorden die ze zelf met arme landen sluiten. Een overkoepelende organisatie zou niet meer hoeven te doen dan bijhouden waar het geld zoal naartoe gaat.

Arme landen op hun beurt kijken argwanend naar het IMF. Het is een organisatie die harde en vaak onpopulaire voorwaarden stelt aan leningen (zie ook hier). Het IMF mist ‘de expertise en de morele autoriteit’ voor een oordeel over klimaatverandering, zegt bijvoorbeeld Vitalice Meja, coördinator van Reality of Aid Africa. ‘Het IMF is verantwoordelijk voor het consumptiepatroon dat juist heeft geleid tot de huidige klimaatcrisis.’

Arme landen zien daarom liever dat het geld wordt ondergebracht bij een door de Verenigde Naties beheerd fonds. Maar Strauss-Kahn vreest ‘een serie van belofte-conferenties in de komende decennia’. Veel woorden, weinig geld. Want de resultaten van toezeggingen voor ontwikkelingshulp (als je een klimaatfonds zo mag noemen) stellen in de praktijk vaak niet veel voor.

7 reacties op 'Op zoek naar het grote geld (2)'

Rene van Slooten

Het is helaas een feit dat IMF en Wereldbank nooit een boodschap hadden aan het belang van ontwikkelingslanden. Het IMF wordt in Afrika ook wel het ‘Infant Mortality Fund’ genoemd, omdat hun ‘hulp’ en ‘adviezen’ de situatie in arme landen meestal alleen maar erger maakten. Dat de arme landen het geld dus liever ergens anders zien ondergebracht is volkomen terecht.

Mark Verschuren

Ik zie dat zèlf na de grootste Big Pharma “promotie” campagne, alias de Mexicaanse Griep Pandemie, het vertrouwen van Paul Luttikhuis in de VN nog ongebroken is…..

peter klein

“Climate balance urged at ABC”

http://www.theaustralian.com.au/business/media/climate-balance-urged-at-abc/story-e6frg996-1225839329115

Mark Verschuren

Paul,
Mijn grootste zorg is…..

Hoe herstellen we de schade aan het échte milieu-activisme die door de AGW-believers is aangericht…?

Zie dit artikel van AGW goeroe Monbiot en vooral….de reakties daarop…
http://www.guardian.co.uk/commentisfree/cif-green/2010/mar/08/belief-in-climate-change-science

Sander van der Wal

@Mark Verschuren, #4

Je bedoelt die commentaren waarin mensen zeggen dat ze die theorie kiezen die de waarnemingen het best verklaard? En dat volgens hen niet de AGW theorie is? Die mensen gedragen zich als wetenschappers, niet als gelovigen.

ALs er zoiets is als echt milieu-activisme, dan is de boodschap voor hen glashelder: als je op morele gronden een keuze maakt uit een aantal alternatieven, dan dient je eigen morele gedrag boven elke twijfel verheven te zijn. Overdrijven of zelfs liegen is “not done”. Toepasselijke spreekwoorden mag iedereen zelf verzinnen.

peter klein

Hier een douceurtje voor de alarmisten, een interview met michael mann, de man van de hockestick die de huidige tijd als de meest warme van de laatste duizend jaar voorstelt als gevolg van menselijk handelen.
Mann, met heel flinke onderzoeksbudgetten afkomstig van overheden en bedrijven, voelt zich in de hoek gedrongen door de olieindustrie, maar zegt toch vast te houden aan scepsis en wetenschap:
http://www.climatesciencewatch.org/index.php/csw/details/michael-mann-interview/

En hier iets voor de sceptici. Een onderzoek naar de groei van mosselschelpen bij ijsland van 400 BC tot 1800 AD, die korte metten maakt met de hockeystick. En daar komen de romeinse en middeleeuwse warmteperiode weer naar boven, én de kleine ijstijd.
Regiogebonden natuurlijk, maar dat waren de boomringmetingen van Mann ook..
http://wattsupwiththat.com/2010/03/10/paleo-clamatology/#more-17233

Dolf de Wik

haha het gevecht om het grote gebakken-lucht geld is begonnen. Het gaat dan ook om zzzziljoenen. De IMF was de weg al lang kwijt na het Azie fiasco 12 jaar geleden en had zichzelf onpopulair en bijna overbodig gemaakt. Maar gelukkig….er zijn weer nieuwe opportunities voor iedereen die in de geld (klimaat fonds of carbon trade) handel zit…een nieuwe bubble is geboren en dat trekt weer allerlei vliegen, bankiers en zelf-verrijkers aan, totdat deze weer barst.
We moeten alleen nog even vaststellen wie in West Europa dat allemaal gaat betalen (U en ik ??) , en wie de grote ontvangers worden, behalve dan de bankiers, accountancy buro’s, en consultants.