En nu weer de gestolen e-mails
Verstedelijking in Oost-China (Foto Reuters)
Dat neemt niet weg dat de e-mails aanleiding geven om je zorgen te maken over de handelwijze van sommige wetenschappers. Zo is er de conclusie van het Britse Information Commissioner’s Office (ICO), dat de universiteit heeft gehandeld in strijd met de Freedom of Information Act (FOI), vergelijkbaar met de Nederlandse Wet op de openbaarheid van bestuur. Van de 105 verzoeken om informatie zouden er slechts 10 zijn gehonoreerd. Volgens het ICO is de universiteit niet meer strafbaar, omdat de schending van de wet langer dan een half jaar geleden is.
Ook andere wetenschappers maken zich zorgen over de manier waarop Phil Jones – de (voorlopig) teruggetreden leider van de Climate Research Unit van de universiteit – nu onder vuur ligt:
There are right ways and wrong ways for scientists to fight back against the climate skeptics who are trying to confuse the public about global warming. Failure to comply with the Freedom of Information Act is the wrong way. This unfortunate distraction takes our attention away from the critical task before us. We need to dramatically curb global warming emissions to avoid the worst consequences of climate change.
The Guardian heeft uitgezocht wat Jones in één specifiek geval fout heeft gedaan. Fred Pearce maakte daarvan een zorgvuldige reconstructie. Het gaat over een probleem met data van Chinese temperatuurmetingen. In de periode waarin de metingen plaatsvonden zouden de meetpunten herhaaldelijk zijn verplaatst, omdat anders de verstedelijking die meetgegevens zou beïnvloeden. Of juist niet zijn verplaatst, waardoor er een vertekening van het beeld ontstond. (in een stedelijke omgeving wordt meer warmte vastgehouden dan in een landelijke omgeving).
Jones werkte samen met de Chinese onderzoeker Wei-Chyung Wang, die ontkende dat er iets mis zou kunnen zijn met de metingen. De meetpunten waren amper verplaatst en de enkele keer dat het gebeurde slechts over een kleine afstand. De gegevens waren dus betrouwbaar, luidde hun conclusie, en de invloed van de verstedelijking op temperatuurgegevens zou zeer bescheiden zijn. Het artikel dat uit het onderzoek voortkwam verscheen in Nature en kreeg een prominente plek in de IPCC rapportage in 2007.
Maar toen werd gevraagd om nadere informatie over de meetplekken, kwam die niet. De gegevens zouden door herhaaldelijke verhuizingen zijn zoekgeraakt. Navraag van de Guardian in China leerde dat de informatie er wel degelijk was en dat van de 84 meetpunten er ten minste 50 waren verplaatst over een afstand die niet onvermeld had mogen blijven.
Onder de wetenschappelijke vrienden van Jones was kritiek op zijn werkwijze en ook twijfel over de integriteit van Wei-Chyung. Lord Lawson, voorzitter van de Global Warming Policy Foundation vreest voor de schade die dit soort nieuws betekent voor de klimaatwetenschap:
‘The damage to the public interest can be just as much from what was suppressed as from what was incorrectly published.’
