Kopenhagen zal nog lang nadreunen
Weer een doorwaakte nacht in het Bella Center (Foto AFP)
Door de fascinerende chaos in Kopenhagen van de afgelopen weken heb ik dit klimaatblog een beetje verwaarloosd. Vandaag sluit ik het jaar af met een korte terugblik op de conferentie.
Opvallend was dat nauwelijks inhoudelijk over klimaatverandering is gesproken. Voor de meeste aanwezigen is dat een gegeven. De auteur van het briefje dat ik op een wc aantrof (‘climate change doesn’t exist, you liars’) moet zich in Kopenhagen erg eenzaam hebben gevoeld.
Er ligt een akkoord. Het is een zwak akkoord, daarover is iedereen het wel eens. Zelfs Barack Obama, die het weliswaar ‘meaningfull’ vindt, maar die erkent dat er nog veel meer moet gebeuren. Het is de vraag of er in Kopenhagen meer uit had kunnen komen. Toch had het iets surrealistisch om na de diplomatieke veldslag van vrijdag en zaterdag VN-chef Ban Ki-moon op een persconferentie te horen zeggen dat hij ‘tevreden’ was met het bereikte resultaat. Want het is nog een stuk minder geworden dan wat in de weken voor Kopenhagen nog voor al fors naar beneden bijgestelde verwachtingen.
Er wordt nog een stevig spelletje zwartepieten gespeeld. De Britten geven China de schuld, Europa kijkt ook een beetje schuldbewust naar zichzelf en laat een werkgroepje uitzoeken wat er mis is gegaan. De Braziliaanse president Lula da Silva verwijt de VS dat die geen concrete reductiedoelstellingen hebben vastgelegd, China vindt dat de westerse landen tekort geschoten zijn. En het bedrijfsleven heeft sowieso voorlopig geen vertrouwen in een goede afloop, getuige de fors gedaalde prijs voor emissierechten.
Wel is bijna iedereen het erover eens dat er een nieuwe manier moet worden gevonden om het onderhandelingsproces in goede banen te leiden. Het is duidelijk dat afspraken over klimaatbeleid niet kunnen worden gemaakt zonder directe betrokkenheid van regeringsleiders van alle belangrijke landen. Daarvoor staat er (financieel) te veel op het spel. Maar de vraag is hoe die moeten worden gecombineerd in het overleg van de deskundigen.
Delegatieleden verlaten het Bella Center (Foto AFP)
Het wachten is nu op de handtekeningen onder het akkoord. De meeste landen zullen die wel zetten. Maar zal ook Soedan, een van de dwarsliggers in de laatste uren, tekenen en daarmee voor lief nemen dat het niet hoeft te rekenen op steun uit het klimaatfonds? Op 31 januari kunnen de rekensommen worden gemaakt, want dan sluit de termijn dat de landen hun emissiebeloftes aan het UNFCCC kunnen doorgeven.
Na de jaarwisseling hou ik u verder op de hoogte van de stand van zaken.
